تراشه‌ (پليسه‌)

تراشه‌هاي‌ كوچك‌ چوبي‌، فلزي‌ يا شيشه‌اي‌ مي‌توانند وارد لايه‌ سطحي‌ پوست‌ شوند. از آن‌ جايي‌ كه‌ اين‌ تراشه‌ها ندرتاً تميز هستند، با خطر عفونت‌ در ارتباط‌ هستند. شايع‌ترين‌ نواحي‌ مبتلا عبارتند از: دست‌ها، زانوها و پاها. معمولاً مي‌توان‌ با استفاده‌ از انبرك‌هاي‌ استريل‌، يك‌ تراشه‌ را با موفقيت‌ از پوست‌ بيرون‌ كشيد. با اين‌ حال‌، اگر تراشه‌ در عمق‌ پوست‌ فرو رفته‌ باشد، روي‌ مفصل‌ قرار گرفته‌ باشد يا خارج‌ كردن‌ آن‌ سخت‌ باشد، شما نبايد به‌ آن‌ دست‌ بزنيد و بايد به‌ مصدوم‌ توصيه‌ كنيد كه‌ به‌ يك‌ پزشك‌ مراجعه‌ كند.
مباحث‌ زير را هم‌ ببينيد:
جسم‌ خارجي‌ در محل‌ بريدگي‌ ، زخم‌ عفوني‌ .

اهداف‌
خارج‌ كردن‌ تراشه‌
به‌ حداقل‌ رساندن‌ خطر عفونت‌
۱) به‌ منظور استريل‌ كردن‌ انبرك‌، آن‌ را روي‌ شعله‌ بگيريد و سپس‌، اجازه‌ دهيد كه‌ سرد شود. در صورت‌ امكان‌، دستكش‌ يكبار مصرف‌ بپوشيد. اطراف‌ تراشه‌ را به‌طور ملايم‌ با آب‌ گرم‌ و صابون‌ تميز كنيد.
۲) با لبه‌هاي‌ انبرك‌، تراشه‌ را (تا حد امكان‌ نزديك‌ به‌ پوست‌) بگيريد و با همان‌ زاويه‌اي‌ كه‌ به‌ داخل‌ رفته‌ است‌ بيرون‌ بكشيد.
مورد خاص‌
تراشه‌ فرو رفته‌
اگر تراشه‌ كاملاً فرو رفته‌ است‌ يا جابه‌جا كردن‌ آن‌ سخت‌ است‌، از نيشتر زدن‌ به‌ محل‌ توسط‌ يك‌ جسم‌ نوك‌ تيز (مثلاً سوزن‌) خوداري‌ كنيد چون‌ با اين‌ كار، عفونت‌ را وارد محل‌ مي‌كنيد. در اطراف‌ تراشه‌ بالشتك‌هايي‌ بسازيد تا بتوانيد بدون‌ اعمال‌ فشار، آن‌ را باندپيچي‌ كنيد. با يك‌ پزشك‌ تماس‌ بگيريد.
۳) با دقت‌ روي‌ زخم‌ رافشار دهيد تا اندكي‌ خونريزي‌ رخ‌ دهد. اين‌ عمل‌ به‌ بيرون‌ زدن‌ باقي‌ ماندة‌ ذرات‌ آلوده‌ كمك‌ مي‌كند.
۴) موضع‌ را تميز و خشك‌ كنيد و يك‌ پانسمان‌ چسب‌دار (چسب‌ زخم‌) روي‌ آن‌ ببنديد تا خطر عفونت‌ به‌ حداقل‌ برسد.
احتياط‌!
هميشه‌ در مورد واكسيناسيون‌ عليه‌ كزاز سوال‌ كنيد. در موارد زير، با پزشك‌ تماس‌ بگيريد:
اگر مصدوم‌ هرگز (عليه‌ كزاز) واكسينه‌ نشده‌ است‌.
اگر مصدوم‌ درباره‌ و تعداد دفعات‌ تزريق‌ واكسن‌ مطمئن‌ نباشد.
اگر از آخرين‌ تزريق‌ واكسن‌، بيش‌ از ۱۰ سال‌ گذشته‌ باشد.

<< صفحه قبل

بازگشت به صفحه مطالب پزشکي