CARBAMAZEPINE

موارد مصرف‌: كاربامازپين‌ در درمان‌ انواع‌صرع‌، (به‌غير از صرع‌ كوچك‌) درد عصب‌سه‌ قلو، و به‌عنوان‌ پيشگيري‌ كننده‌ دربيماري‌ مانيك‌ ـ دپرسيو مصرف‌ مي‌شود.

 

مكانيسم‌ اثر: كاربامازپين‌ باطولاني‌ كردن‌مدت‌ غيرفعال‌ ماندن‌ كانال‌ سديم‌ اولا درنرون‌ پس‌ سيناپسي‌ توانايي‌ آن‌ را براي‌پتانسيل‌ عمل‌هاي‌ تكراري‌ بافركانس‌ زيادكاهش‌ مي‌دهد و ثانيŠ آزادسازي‌ واسطه‌عصبي‌ از نرون‌ پيش‌سيناپسي‌ را مهارمي‌كند و در مجموع‌ انتقال‌ سيناپسي‌ كاهش‌مي‌يابد.

 

فارماكوكينتيك‌: اين‌ دارو جذب‌ خوراكي‌كاملي‌ دارد، در كبد به‌طور كامل‌ متابوليزه‌شده‌ و متابوليسم‌ خودش‌ را نيز القا مي‌كند.متابوليت‌ آن‌ داراي‌ خاصيت‌ ضدتشنجي‌است‌. نيمه‌ عمر آن‌ 65ـ 25 ساعت‌ است‌ كه‌باتجويز مزمن‌ به‌دليل‌ القاء متابوليسم‌خودش‌ به‌ 29ـ8 ساعت‌ مي‌رسد. دفع‌ داروعمدتŠ كليوي‌ است‌.

 

موارد منع‌ مصرف‌: در اختلالات‌ هدايتي‌ گره‌AV، سابقه‌ تضعيف‌ مغز استخوان‌ وپورفيري‌ نبايد مصرف‌ شود.

 

هشدارها: 1 ـ در موارد نارسايي‌ كبدي‌ ياكليوي‌، بيماري‌ بافت‌ هدايتي‌ قلب‌، سابقه‌بروز عوارض‌ خوني‌ در برابر ساير داروهاو گلوكوم‌، بااحتياط مصرف‌ شود.

2 ـ سالمندان‌ نسبت‌ به‌عوارض‌ آشفتگي‌،توهم‌، بلوك‌ دهليزي‌ ـ بطني‌ و برادي‌ كاردي‌اين‌ دارو حساس‌ترند.

3 ـ اين‌ دارو ممكن‌ است‌ باعث‌ بروزلوكوپني‌ و ترومبوسيتوپني‌، شيوع‌عفونت‌هاي‌ ميكربي‌، تاخير در التيام‌ زخمهاو خونريزي‌ لثه‌ شود.

 

عوارض‌ جانبي‌: تهوع‌، استفراغ‌، گيجي‌،خواب‌آلودگي‌، سردرد، عدم‌ تعادل‌، توهم‌ وآشفتگي‌، اختلالات‌ بينايي‌ (به‌خصوص‌دوبيني‌)، نيستاگموس‌، اسهال‌ و يبوست‌،بي‌اشتهايي‌، بثورات‌ جلدي‌ گذرا، لوكوپني‌،ترومبوسيتوپني‌، اگرانولوسيتوز و

آنمي‌ آپلاستيك‌ از عوارض‌ جانبي‌ داروهستند.

 

تداخل‌هاي‌ دارويي‌: كاربامازپين‌، غلظت‌پلاسمايي‌ كلونازپام‌، فني‌ توئين‌، سديم‌والپروآت‌، اتوسوكسيميد و پريميدون‌ راكاهش‌ مي‌دهد. اريترومايسين‌ و ايزونيازيدغلظت‌ خوني‌ كاربامازپين‌ را بالا مي‌برند.همچنين‌ سميت‌ كبدي‌ ايزونيازيد درمصرف‌ همزمان‌ با كاربامازپين‌ افزايش‌مي‌يابد. داروهاي‌ ضدافسردگي‌ وداروهاي‌ ضد جنون‌، باكاهش‌ آستانه‌تشنج‌، بااثر ضدتشنجي‌ كاربامازپين‌ مقابله‌مي‌كنند. اين‌ دارو متابوليسم‌ داروهاي‌ضدافسردگي‌ سه‌ حلقه‌اي‌، فني‌ تويين‌،هالوپريدول‌ و داروهاي‌ ضد بارداري‌خوراكي‌ را افزايش‌ و غلظت‌ پلاسمايي‌ آنهارا كاهش‌ مي‌دهد و منجر به‌ كاهش‌ اثرات‌آنها مي‌شود. ديلتيازم‌ و وراپاميل‌ اثرات‌كاربامازپين‌ را افزايش‌ مي‌دهند. متابوليسم‌كاربامازپين‌ توسط سايمتيدين‌ كاهش‌ ودر نتيجه‌ غلظت‌ پلاسمايي‌ آن‌ افزايش‌مي‌يابد.

 

نكات‌ قابل‌ توصيه‌: 1 ـ جهت‌ كاهش‌ تحريك‌دستگاه‌ گوارش‌، بهتر است‌ با غذا ميل‌شود.

2 ـ از قطع‌ ناگهاني‌ مصرف‌ دارو اجتناب‌ ودر صورت‌ لزوم‌ مقدار دارو به‌تدريج‌كاهش‌ يابد تا از بروز تشنج‌ يا حمله‌ مداوم‌صرعي‌ جلوگيري‌ شود.

3 ـ از مصرف‌ همزمان‌ ساير داروهاي‌مضعف‌ CNS بااين‌ دارو اجتناب‌ شود.

4 ـ در صورت‌ مصرف‌ اين‌ دارو در موقع‌كار با ماشين‌ آلاتي‌ كه‌ نياز به‌دقت‌ وهوشياري‌ دارند (مثل‌ رانندگي‌) بايد احتياطنمود.

5 ـ در صورتيكه‌ مقدار اين‌ دارو از حداقل‌شروع‌ شده‌ و به‌تدريج‌ بافواصل‌ يك‌ هفته‌افزايش‌ پيدا كند، عواض‌ جانبي‌ داروبه‌حداقل‌ مي‌رسد.

6 ـ در صورت‌ بروز عوارض‌ قلبي‌ يابثورات‌ جلدي‌ درمان‌ بااين‌ دارو بايدمتوقف‌ گردد.

 

مقدار مصرف‌:

بزرگسالان‌: در درمان‌ صرع‌ ابتدا200ـ100 ميلي‌گرم‌، 1 تا 2 بار در روزمصرف‌ شده‌ كه‌ به‌تدريج‌ افزايش‌ مي‌يابد تابه‌ميزان‌ g/day 1/2ـ0/8 در مقادير منقسم‌برسد. در بعضي‌ موارد ممكن‌ است‌ روزانه‌به‌ 2ـ1/6 گرم‌ دارو نياز باشد. در سالمندان‌مقدار مصرف‌ اوليه‌ كاهش‌ مي‌يابد.

كودكان‌: تا يكسال‌ 200 ـ 100 ميلي‌گرم‌،5ـ1 سال‌ 400ـ200 ميلي‌گرم‌، 10ـ5 سال‌600ـ400 ميلي‌گرم‌، 15ـ10 سال‌ 1ـ0/6گرم‌ در روز به‌صورت‌ مقادير منقسم‌مصرف‌ شود.

 

اشكال‌ دارويي‌:

Scored Tablet: 200 mg

SR Tablet: 200mg, 400mg

 

ETHOSUXIMIDE

موارد مصرف‌: اتوسوكسيميد در درمان‌صرع‌ كوچك‌ يا غايب‌ به‌كار مي‌رود.

 

مكانيسم‌ اثر: به‌نظر مي‌رسد كه‌اتوسوكسيميد با كاهش‌ جريان‌ كلسيمي‌خاص‌ در نرون‌هاي‌ تالاموس‌، اثراختصاصي‌ خود را بر صرع‌ كوچك‌ اعمال‌مي‌كند.

 

فارماكوكينتيك‌: به‌طور كامل‌ و سريع‌ ازدستگاه‌ گوارش‌ جذب‌ مي‌شود. در كبدمتابوليزه‌ شده‌ و از كليه‌ها دفع‌

مي‌شود.

 

هشدارها: در موارد نارسايي‌ كبدي‌ وكليوي‌، پورفيري‌ و اختلالات‌ خوني‌ بايد بااحتياط فراوان‌ مصرف‌ شود.

 

عوارض‌ جانبي‌: اختلالات‌ گوارشي‌، كاهش‌وزن‌، خواب‌ آلودگي‌، گيجي‌، عدم‌ تعادل‌،ديسكينزي‌، سكسكه‌، ترس‌ از نور، سردردو افسردگي‌، از عوارض‌ جانبي‌ داروهستند.

تداخل‌هاي‌ دارويي‌: ايزونيازيد غلظت‌پلاسمايي‌ اتوسوكسيميد را افزايش‌ مي‌دهدو در نتيجه‌ احتمال‌ سميت‌ با اين‌ دارو رازياد مي‌كند. داروهاي‌ ضد افسردگي‌ و ضدجنون‌ با كاهش‌ آستانه‌ تشنج‌، با اثر ضدتشنجي‌ اين‌ دارو مقابله‌ مي‌كنند.

 

نكات‌ قابل‌ توصيه‌: 1 ـ از قطع‌ ناگهاني‌ اين‌دارو پرهيز شود.

2 ـ در صورتي‌ كه‌ همزمان‌ با مصرف‌ اين‌دارو، علائم‌ عفونت‌ بروز كرد، شمارش‌سلولهاي‌ خوني‌ لازم‌ خواهد بود.

3 ـ به‌ علت‌ امكان‌ بروز خواب‌ آلودگي‌، درصورت‌ رانندگي‌ يا انجام‌ كارهايي‌ كه‌ نيازبه‌ هوشياري‌ دارند، احتياط شود.

 

مقدار مصرف‌:

بزرگسالان‌ و كودكان‌ بيش‌ از 6 سال‌:ابتدا mg/day 500، مصرف‌ مي‌شود وسپس‌ طي‌ 7 ـ 4 روز 250 ميلي‌گرم‌ به‌ آن‌اضافه‌ مي‌شود تا به‌ ميزان‌ 1/5g/day ـ 1برسد. گاهي‌ اوقات‌ ممكن‌ است‌ به‌ مقدار2g/day نياز باشد.

كودكان‌ تا 6 سال‌: ابتدا mg/day 250تجويز شده‌ كه‌ بتدريج‌ تا ميزان‌20mg/kg/day افزايش‌ مي‌يابد.

 

اشكال‌ دارويي‌:

Capsule : 250 mg

Syrup : 250 mg / 5 ml

 

LAMOTRIGINE

موارد مصرف‌: از اين‌ دارو براي‌ درمان‌حملات‌ تشنجي‌ نسبي‌ اوليه‌ و حملات‌تشنجي‌ متعاقبŠ فراگير تونيك‌ ـ كلونيك‌،استفاده‌ مي‌شود.

 

مكانيسم‌ اثر: اين‌ دارو شبيه‌ فني‌ توئين‌ وكاربامازپين‌، كانالهاي‌ سديمي‌ وابسته‌ به‌ولتاژ را مسدود مي‌كند.

 

فارماكوكينتيك‌: از راه‌ خوراكي‌ بخوبي‌جذب‌، در كبد متابوليزه‌ واز طريق‌ كليه‌هادفع‌ مي‌شود. نيمه‌ عمر پلاسمايي‌ اين‌ داروحدود 24 ساعت‌ مي‌باشد.

 

موارد منع‌ مصرف‌: در نارسايي‌ كبدي‌ نبايدمصرف‌ شود.

 

هشدارها: 1 ـ در طول‌ مصرف‌ اين‌ داروپارامترهاي‌ كبدي‌، كليوي‌ و انعقاد خون‌بايستي‌ دقيقŠ كنترل‌ شود.

2 ـ در صورت‌ بروز بثورات‌ جلدي‌، تب‌،علائم‌ شبه‌ آنفلوآنزا، خواب‌ آلودگي‌ و بدترشدن‌ حملات‌ صرعي‌ بخصوص‌ در ماه‌اول‌ درمان‌، مصرف‌ دارو بايد قطع‌ گردد.

 

عوارض‌ جانبي‌: بثورات‌ جلدي‌، تب‌، علائم‌شبه‌ انفلوانزا، خواب‌ آلودگي‌، ندرتŠ اختلال‌در عملكرد كبد، لنفادنوپاتي‌، لوكوپني‌،ترومبوسيتوپني‌، حساسيت‌ به‌ نور،اختلالات‌ بينايي‌، گيجي‌، عدم‌ تعادل‌،خستگي‌، اختلالات‌ گوارشي‌، و تحريك‌پذيري‌ از عوارض‌ جانبي‌ اين‌ دارو هستند.

 

تداخل‌هاي‌ دارويي‌: والپروات‌ غلظت‌پلاسمايي‌ لاموتريجين‌ را افزايش‌ وكاربامازپين‌، فنوباربيتال‌ و فني‌ توئين‌،غلظت‌ پلاسمايي‌ آن‌ را كاهش‌ مي‌دهند.ضمنŠ لاموتريجين‌ موجب‌ افزايش‌ غلظت‌پلاسمايي‌ متابوليت‌ فعال‌ كاربامازپين‌مي‌شود.

 

نكات‌ قابل‌ توصيه‌: 1 ـ از قطع‌ ناگهاني‌مصرف‌ اين‌ دارو بايد پرهيز شود. قطع‌مصرف‌ دارو بايد بتدريج‌ و حداقل‌ طي‌ 2هفته‌ انجام‌ شود.

2 ـ مصرف‌ اين‌ دارو به‌ عنوان‌ تنها درمان‌در سالمندان‌، و كودكان‌ زير 12 سال‌توصيه‌ نمي‌شود.

 

مقدار مصرف‌:

بزرگسالان‌: در ابتدا mg/day 25 بمدت‌ 14روز، سپس‌ 50 mg/day براي‌ 14 روز بعدي‌تجويز مي‌شود. مقدار مصرف‌ معمول‌نگهدارنده‌ 200 mg/day ـ 100 در 2 ـ 1مقدار منقسم‌ (حداكثر 500mg/day)مي‌باشد. براي‌ درمان‌ كمكي‌ به‌ همراه‌والپروات‌، در ابتدا 25 ميلي‌گرم‌ يك‌ روز درميان‌ به‌ مدت‌ 14 روز، سپس‌ mg/day 25براي‌ 14 روز بعدي‌ تجويز مي‌شود. مقدارمصرف‌ معمول‌ نگهدارنده‌ به‌ همراه‌والپروات‌ 200mg/day ـ 100 در 2 ـ 1 نوبت‌است‌. براي‌ درمان‌ كمكي‌ بدون‌ والپروات‌،در ابتدا 50 ميلي‌گرم‌ يك‌ روز در ميان‌ به‌مدت‌ 14 روز، سپس‌ 50 ميلي‌گرم‌ دو بار درروز براي‌ 14 روز بعدي‌ تجويز مي‌شود.مقدار مصرف‌ نگهدارنده‌ بدون‌ والپروات‌معمولا 400 mg/day ـ 200 در دو مقدارمنقسم‌ (حداكثر 700mg/day) است‌.

كودكان‌: در كودكان‌ 12 ـ 2 سال‌ به‌عنوان‌درمان‌ كمكي‌ بهمراه‌ والپروات‌: در ابتدا200 mcg/kg/day بمدت‌ 14 روز، سپس‌mcg/kg/day 500 براي‌ 14 روز بعدي‌ (دركودكاني‌ كه‌ كمتر از 25 كيلوگرم‌ وزن‌ دارندمي‌توان‌ در 14 روز اول‌ 5 ميلي‌گرم‌ يك‌روز در ميان‌ تجويز كرد). مقدار مصرف‌معمول‌ نگهدارنده‌ به‌ همراه‌ والپروات‌mg/kg/day 5 ـ 1 در 2 ـ 1 مقدار منقسم‌مي‌باشد. در كودكان‌ 12 ـ 2 سال‌ براي‌درمان‌ كمكي‌ بدون‌ والپروات‌، در ابتدا2 mg/kg/day در 2 نوبت‌ بمدت‌ 14 روز،سپس‌ mg/kg/day 5 در 2 نوبت‌ براي‌ 14روز بعدي‌، تجويز مي‌شود. مقدار مصرف‌معمول‌ نگهدارنده‌ بدون‌ والپروات‌mg/kg/day 15 ـ 5 در 2 مقدار منقسم‌مي‌باشد.

 

اشكال‌ دارويي‌:

Scored Tablet : 50 mg, 100 mg

 

PHENOBARBITAL

موارد مصرف‌: فنوباربيتال‌ در تمام‌ انواع‌صرع‌ غير از صرع‌ كوچك‌ و در حمله‌ مداوم‌صرعي‌ به‌كار مي‌رود.

 

مكانيسم‌ اثر: اين‌ دارو از يك‌ طرف‌ اثرمهاري‌ گاماآمينوبوتيريك‌ اسيد  (GABA)راافزايش‌ مي‌دهد و از طرف‌ ديگر اثر تحريكي‌گلوتاميك‌ اسيد را كم‌ مي‌كند و بدين‌ ترتيب‌بامهار انتخابي‌ نورون‌هاي‌ غيرطبيعي‌،مانع‌ انتشار امواج‌ از كانون‌ صرعي‌مي‌شود.

 

فارماكوكينتيك‌: از طريق‌ خوراكي‌ سريعŠجذب‌ و در بافت‌هاي‌ بدن‌ و مغز انتشارمي‌يابد. توسط كبد متابوليزه‌ مي‌شود. راه‌دفع‌ دارو كليوي‌ است‌، حدود 30ـ20 درصددارو بدون‌ تغيير دفع‌ مي‌شود.

 

موارد منع‌ مصرف‌: در پورفيري‌ نبايدمصرف‌ شود.

 

هشدارها: در بيماران‌ مبتلا به‌اختلال‌عملكرد كبد يا كليه‌ و ضعف‌ تنفسي‌بااحتياط مصرف‌ شود.

 

عوارض‌ جانبي‌: خواب‌آلودگي‌، افسردگي‌ذهني‌، عدم‌ تعادل‌، واكنش‌هاي‌ آلرژيك‌پوستي‌، تحريك‌پذيري‌، بيقراري‌ واغتشاش‌ شعور در سالمندان‌، هيجانات‌ وفعاليت‌ زياد غيرعادي‌ در كودكان‌،كم‌خوني‌ مگالوبلاستيك‌ از عوارض‌ جانبي‌اين‌ دارو مي‌باشند.

 

تداخل‌هاي‌ دارويي‌: اين‌ دارو غالبŠ غلظت‌پلاسمايي‌ كاربامازپين‌، كلونازپام‌،فني‌توئين‌ و والپروات‌ و در مواردي‌اتوسوكسيميد را كاهش‌ مي‌دهد. اين‌ داروبا تسريع‌ متابوليسم‌ وارفارين‌ موجب‌كاهش‌ اثر ضدانعقادي‌ آن‌ مي‌گردد.داروهاي‌ ضدافسردگي‌ و ضدجنون‌ باكاهش‌ آستانه‌ تشنج‌، با اثرات‌ ضدتشنجي‌اين‌ دارو مقابله‌ مي‌كنند. اين‌ دارومتابوليسم‌ داروهاي‌ ضدافسردگي‌ سه‌حلقه‌اي‌ را افزايش‌ و در نتيجه‌ موجب‌كاهش‌ غلظت‌ پلاسمايي‌ آنها مي‌گردد. اين‌دارو موجب‌ افزايش‌ سرعت‌ متابوليسم‌ديگوكسين‌، كورتيكواستروئيدها وسيكلوسپورين‌، داروهاي‌ ضد بارداري‌خوراكي‌، تئوفيلين‌ و در نتيجه‌ كاهش‌ اثرات‌آنها مي‌گردد.

 

نكات‌ قابل‌ توصيه‌: از قطع‌ ناگهاني‌ مصرف‌دارو پرهيز شود. قطع‌ مصرف‌ اين‌ داروبايد به‌تدريج‌ و طي‌ چندماه‌ انجام‌ شود.

 

مقدار مصرف‌

خوراكي‌:

مقدار 180ـ60 ميلي‌گرم‌ در بزرگسالان‌ وmg/kg/day 8 در كودكان‌ مصرف‌ مي‌شود.

تزريقي‌:

مقدار 200ـ50 ميلي‌گرم‌ تزريق‌ مي‌شود كه‌در صورت‌ نياز بعد از 6 ساعت‌ تكرارمي‌شود. حداكثر مقدار مصرف‌ روزانه‌600 ميلي‌گرم‌ است‌.

 

اشكال‌ دارويي‌:

Tablet: 15 mg, 60 mg, 100 mg

Injection: 100 mg/ml, 200 mg/ml