موارد
مصرف: تركيب ارگوتامين و كافئينبراي درمان سردردهاي عروقي، مانندحملات حاد
ميگرن و يا انواع ميگرن كه بهساير داروهاي ضد درد پاسخ نميدهداستفاده
ميگردد.
مكانيسم اثر: اين فرآورده داراي اثراتمسدود
كننده گيرنده آلفا آدرنرژيك، ضدسروتونين و تحريك مستقيم عضلاتصاف بوده و
اثراتي بر CNS دارد. درسردردهاي عروقي با اثر مستقيم
بر رويعروق جمجمه و تنگ كردن عروق طيمرحله گشاد شدن باعث كاهش
سردردميگردد.
فارماكوكينتيك: جذب ارگوتامين آهسته وناكامل
است، اما كافئين جذب آن را تسهيلميكند. متابوليسم آن احتمالا كبدي است
ونيمه عمر آن در حدود 2 ساعت است. دفعآن از صفرا است. كافئين به خوبي
وسهولت از مجراي گوارش جذب و در تمامقسمتهاي بدن انتشار مييابد.
متابوليسمآن كبدي است و راه دفع آن نيز كليوياست.
موارد
منع مصرف: در صورت وجودبيماري عروق كرونر، عيب كار كبد
يا
كليه، زيادي شديد فشارخون، بيماريانسداد عروق
محيطي و سندرم رينود،پركاري تيروئيد و پورفيري نبايد
مصرفشود.
هشدارها: 1 ـ در صورت تكرار تجويزمقادير بالاي دارو،
ممكن است قانقاريا واغتشاش شعور ديده شود.
2 ـ
تجويز مقادير بيش از حد ممكن استموجب بروز فيبروز ريوي يا صفاقي
شود.
عوارض جانبي: بيحسي و گزگز انگشتاندست، پا يا
صورت، گرفتگي عضلاني،خارش پوست، درد در ناحيه بازو، سردشدن يا رنگ پريدگي
دستها يا پاها، اسهال،سرگيجه، تهوع يا استفراغ از عوارضجانبي دارو
هستند.
تداخلهاي دارويي: مصرف همزمان باساير
آلكالوئيدهاي ارگو يا داروهايتنگكننده عروق ممكن است باعث ايسكميعروق
محيطي و گانگرن شود. استعمال زياددخانيات همراه با ارگوتامين ممكن استموجب
بروز ايسكمي عروق محيطي گردد.بهدليل داشتن كافئين در اين فرآوردهمصرف
همزمان با ساير داروهاي محركCNS موجب تحريك بيشازحد CNSميگردد. مصرف همزمان ليتيم همراه باكافئين ممكن
است دفع ادراري ليتيم راافزايش داده و اثر درماني آن را كاهش
دهد.
نكات
قابل توصيه: 1 ـ مصرف دارو باشروع اولين علائم حمله ميگرني بيشتريناثر را
دارد.
2 ـ
به بيمار توصيه ميشود پس از مصرفدارو بمدت 2 ـ 1 ساعت در اتاق
تاريكاستراحت نمايد.
3 ـ
از استعمال دخانيات خودداري شود.
4 ـ
مصرف اين دارو در كودكان توصيهنميشود.
مقدار
مصرف:
بزرگسالان: در شروع حمله يك تا دوقرص مصرف
ميگردد و حداكثر مقدارمصرف در شبانه روز 4 قرص ميباشد.در صورت نياز به تكرار
حداقل فاصلهزماني مصرف 4 روز و حداكثر 8 قرص درهفته
ميباشد.
اشكال دارويي:
coated
Tablet : Ergotamine tartrate 1 mg+ Caffeine 100mg
موارد
مصرف: اتر به عنوان داروي بيهوشكننده مصرف ميشود.
فارماكوكينتيك: حداقل غلظت آلوئولي(MAC) اتر 1/92% است.
موارد
منع مصرف: در بيماران مبتلا بهديابت، عيب كار كليه، افزايش فشار مايعمغزي
ـ نخاعي و بيماري شديد كبد نبايدمصرف شود.
هشدارها: 1 ـ مصرف اتر در شرايط گرم ومرطوب براي
بيماران تب دار توصيهنميشود. در اين موارد اتر ممكن استباعث ايجاد حركات
تشنجي بخصوص دركودكان و بيماراني كه آتروپين دريافتكردهاند،
شود.
2 ـ
هوشيابي بعد از بيهوشي طولاني مدتبا اتر آهسته بوده و استفراغ بعد ازبيهوشي
شايع است.
3 ـ
اتر در اغلب موارد باعث تحريكسيستم تنفسي ميگردد.
عوارض جانبي: تحريك مخاط تنفسي،اسپاسم حنجره،
كاهش شديد فشار خون،افزايش شديد دماي بدن و تشنج ازعوارض جانبي اتر
است.
تداخلهاي دارويي: اتر با داروهاي شلكنده عضلات
تداخل دارد.
نكات
قابل توصيه: مصرف آتروپين و ياساير داروهاي مشابه براي كاهشترشحات بزاق و
برونش توصيه ميشود.
مقدار
مصرف: به منظور حصول بيهوشي،ابتدا با غلظتي معادل 20 ـ 10 درصد هوايدمي
استفاده ميشود كه در صورت نياز،ميتوان اين غلظت را افزايش داد.
براينگهداري بيهوشي سبك با غلظت 5 درصدو در مورد بيهوشي عميق ممكن است
تاغلظت 10 درصد نيز مورد استفاده قرارگيرد.
اشكال دارويي:
For
Inhalation
موارد
مصرف: اتوميديت يك داروي بيهوشكننده است كه براي القاء بيهوشي
مصرفميشود. اين دارو بخصوص در بيمارانمبتلا به اختلالات قلبي ـ عروقي
مصرفميشود.
مكانيسم اثر: اتوميديت يك خواب آوركوتاه اثر است
كه احتمالا اثراتي مشابهGABA
دارد.
فارماكوكينتيك: اتوميديت سريع توسطكبد متابوليزه و غير فعال
ميگردد. نيمهعمر آن حدود 75 دقيقه است و شروع اثرآن طي يك دقيقه بعد از
تزريق ميباشد.طول مدت اثر دارو وابسته به مقدارمصرف و معمولا 5 ـ 3 دقيقه
است. زمانهوشيابي آن نيز كمي سريعتر از تيوپنتالاست.
هشدارها: 1 ـ مصرف اتوميديت هنگامزايمان توصيه
نميشود.
2 ـ
مصرف اتوميديت در اختلالات سيستمايمني، عفونت و موارد پيوند اعضا بايد
بااحتياط فراوان صورت گيرد.
نكات
قابل توصيه: 1 ـ تزريق داخل عضلانيدارو ميتواند موجب بروز درد در
ناحيهتزريق شود كه با پيش درماني با يك ضددرد مخدر و يا استفاده از وريدهاي
بزرگميتوان موجب كاهش اين عارضه شد.
2 ـ
مصرف توام اتوميديت با داروهايبلوك كننده عصبي ـ عضلاني معمولا تاثيرقابل
توجهي بر روي مقدار مصرف اينداروها هنگام لوله گذاري داخل
تراشهاينميگذارد.
مقدار
مصرف: مقدار مصرف دارو
بايد
براي هر بيمار جداگانه تعيين
شود.
به عنوان يك راهنماي كلي دربزرگسالان و كودكان 10 سال به بالا مقدارمصرف
به عنوان بيهوش كننده عموميmg/kg 0/6 ـ 0/2 است كه بهصورت تزريقآهسته داخل وريدي
تجويز ميشود. دربيماران با ريسك خطر بالا با ميزان0/1mg/kg/min تا حصول بيهوشي (حدود3 دقيقه)، تجويز ميگردد.
مصرف اين دارودر كودكان زير 10 سال توصيه نميشود.
اشكال دارويي:
Injection : 20 mg / 10 ml
موارد
مصرف: فنتانيل يك ضد درد مخدراست كه به عنوان داروي ضد درد هنگامعمل
جراحي، افزايش بيهوشي و تضعيفتنفس در هنگام تنفس كمكي و دردهايمزمن
سرطاني مصرف ميشود.
مكانيسم اثر: ضد دردهاي مخدر با اتصالبه
گيرندههاي خاصي در CNS
باعث تغييردر دريافت و
پاسخ به تحريكات دردميشوند. آزاد شدن واسطههاي عصبي ازاعصاب آوران حساس
به تحريكاتدردناك احتمالا با اين داروها كاهش يافتهيا مهار
ميشود.
فارماكوكينتيك: فنتانيل براحتي از سدخوني ـ مغزي
عبور ميكند. تجمع فنتانيلدر بافتهاي چربي ممكن است باعثطولاني شدن طول
اثر دارو شود.متابوليسم دارو كبدي است. فنتانيل نيمهعمر سه مرحلهاي دارد و
نيمه عمر دفعيآن 3/6 ساعت است. زمان شروع اثر داروحدود 15 ـ 7 دقيقه بعد از
تزريق عضلاني و2 ـ 1 دقيقه بعد از تزريق وريدي است و طي30 ـ 20 دقيقه بعد
از تزريق عضلاني و 5 ـ 3دقيقه بعد از تزريق وريدي به حداكثر اثرخود ميرسد.
دفع دارو عمدت كبدي است.
هشدارها: 1 ـ در صورت وجود عيب كاركبد بايد با
احتياط فراوان تجويز شود.
2 ـ
داروهاي ضد درد مخدر باعث تشديدضعف تنفسي ميشوند.
عوارض جانبي: برادي كاردي، كاهشفشارخون و ضعف
تنفسي طي و بعد ازعمل جراحي از عوارض شايع و مهمفنتانيل
هستند.
تداخلهاي دارويي: مصرف همزمانفنتانيل با
بنزوديازپينها، داروهايتضعيف كننده CNS و داروهاي مهار كنندهآنزيمهاي كبدي باعث تشديد
عوارضجانبي دارو ميشود.
نكات
قابل توصيه: 1 ـ هنگام تجويز داروبايد امكانات لازم براي كنترل
علائممسموميت احتمالي با دارو از جملهآنتاگونيستهاي مواد مخدر در
دسترسباشد.
2 ـ
تزريق وريدي دارو بهتر استبهصورت آهسته و طي حداقل 2 ـ1 دقيقهصورت
گيرد.
3 ـ
اگر چه مصرف همزمان بنزوديازپينهاممكن است باعث بهبود بيهوشي گردد،احتمال
افزايش ضعف تنفسي و يا كاهشفشار خون بايد در نظر گرفته
شود.
4 ـ
مصرف متناوب دارو ممكن است باعثايجاد تحمل به اثرات دارو وابستگي واعتياد
شود.
مقدار
مصرف:
بزرگسالان: در صورت تنفس خود بهخودي به ميزان
200 ـ 50 ميكروگرم درداخل وريد تزريق ميشود و سپس درصورت نياز 50 ميكروگرم
تجويزميگردد. در تنفس كمكي به ميزان
3/5 ـ
0/3 ميلي گرم تجويز كه در صورتنياز 200 ـ 100 ميكروگرم اضافه
ميشود.
بهعنوان داروي قبل از بيهوشي 1/4mcg/kgـ 0/7 نيم تا يك ساعت قبل از جراحي تزريقعضلاني
ميشود. بعد از عمل جراحي نيزهمين مقدار با فاصله زماني 2 ـ 1 ساعت (درصورت
نياز) تزريق ميشود.
كودكان: در كودكان در صورت تنفس خودبه خودي به
ميزان mcg/kg 5 ـ 3 تزريقوريدي ميشود كه در صورت نياز
به ميزان1mcg/kg اضافه ميشود. در صورت تنفسكمكي به
ميزان 15 ميكروگرم تجويز كه درصورت نياز 3mcg/kg ـ 1 به آن افزودهميگردد.
اشكال دارويي:
Ascitrate:
Injection : 0.5 mg/ 10ml