DIHYDROERGOTAMINE MESYLATE

موارد مصرف‌: اين‌ دارو در درمان‌سردردهاي‌ عروقي‌ مانند ميگرن‌، درمان‌كمي‌ فشار خون‌ در حالت‌ ايستاده‌ ناشي‌ ازعوامل‌ مختلف‌ مانند بي‌كفايتي‌ اعصاب‌خودكار و بيحسي‌ نخاعي‌ استفاده‌ مي‌شود.

 

مكانيسم‌ اثر: دي‌هيدروارگوتامين‌ مسدودكننده‌ گيرنده‌ آلفا آدرنرژيك‌، ضدسروتونين‌ و داراي‌ اثر مستقيم‌ روي‌عضلات‌ صاف‌ مي‌باشد. اثر مستقيم‌ آن‌ برروي‌ عروق‌ خوني‌ باعث‌ تنگ‌ شدن‌ عروق‌در مرحله‌ گشادي‌ عروق‌ مي‌شود.

 

فارماكوكينتيك‌: متابوليسم‌ اين‌ دارو احتمالاكبدي‌ است‌ و در عبور اول‌ از كبد به‌ مقدارزيادي‌ متابوليزه‌ مي‌شود. نيمه‌ عمر آن‌1/3-3/9 ساعت‌ است‌ و طول‌ اثر آن‌ درتزريق‌ عضلاني‌ 3-4 ساعت‌ است‌. دفع‌ آن‌كليوي‌ بوده‌ و كمتر از 10% آن‌ بصورت‌تغيير نيافته‌ و بقيه‌ آن‌ به‌صورت‌ متابوليت‌دفع‌ مي‌شود.

 

هشدارها: در صورت‌ وجود بيماري‌شريان‌ كرونر، بيماري‌ كبدي‌، زيادي‌ شديدفشار خون‌، بيماري‌ انسدادي‌ عروق‌محيطي‌، كهير شديد بخصوص‌ هنگامي‌ كه‌با بيماري‌ كبد همراه‌ باشد يا عيب‌ كار كليه‌با احتياط تجويز شود.

عوارض‌ جانبي‌: سرگيجه‌، سردرد، تهوع‌ يااستفراغ‌، خارش‌ پوست‌، بيحسي‌، رنگ‌پريدگي‌ يا سردي‌ دست‌ و ضعف‌ پاها ازعوارض‌ جانبي‌ دارو هستند.

 

تداخل‌هاي‌ دارويي‌: مصرف‌ همزمان‌آلكالوئيدهاي‌ ارگوت‌ با ساير تنگ‌كننده‌هاي‌ عروقي‌ از جمله‌ موادي‌ كه‌ دربعضي‌ از بيحس‌كننده‌هاي‌ موضعي‌ وجوددارند، باعث‌ افزايش‌ انقباض‌ عروقي‌مي‌شود.

 

نكات‌ قابل‌ توصيه‌: 1 ـ احتمال‌ بروزمسموميت‌ با ارگوت‌ و گانگرن‌ با مصرف‌مقادير زياد دارو وجود دارد.

2 ـ براي‌ دستيابي‌ به‌ نتيجه‌ مطلوب‌، بيماربايد با بروز اولين‌ علامت‌ حمله‌ ميگرني‌دارو را مصرف‌ نمايد و حداقل‌ به‌ مدت‌ 2ساعت‌ در يك‌ اطاق‌ آرام‌ و تاريك‌ استراحت‌نمايد.

3 ـ طي‌ درمان‌ با اين‌ دارو از استعمال‌دخانيات‌ خودداري‌ شود.

4 ـ مصرف‌ اين‌ دارو در كودكان‌ توصيه‌نمي‌شود.

 

مقدار مصرف‌

خوراكي‌: در حملات‌ ضعيف‌ ميگرني‌ 1-3ميلي‌گرم‌ مصرف‌ مي‌شود كه‌ در صورت‌نياز هر نيم‌ساعت‌ تكرار مي‌گردد تا به‌مقدار تام‌ 10 ميلي‌گرم‌ برسد. براي‌ كاهش‌شدت‌ و تعداد دفعات‌ حمله‌، مقدار 1-2ميلي‌گرم‌ سه‌ بار در روز مصرف‌ مي‌شود.

تزريقي‌: در شروع‌ حمله‌، مقدار يك‌ ميلي‌گرم‌و به‌ دنبال‌ آن‌ هر 1 ساعت‌ 1 ميلي‌گرم‌ درصورت‌ نياز تا حداكثر 3 ميلي‌گرم‌ در هرحمله‌ ميگرن‌ يا 6 ميلي‌گرم‌ در هفته‌ تزريق‌عضلاني‌ مي‌شود. از راه‌ وريدي‌ در شروع‌حمله‌، مقدار 1 ميلي‌گرم‌ و به‌ دنبال‌ آن‌ هرساعت‌ 1 ميلي‌گرم‌ در صورت‌ نياز، تاحداكثر 2 ميلي‌گرم‌ در هر حمله‌ ميگرن‌ يا 6ميلي‌گرم‌ در هفته‌ تزريق‌ مي‌شود.

 

اشكال‌ دارويي‌:

Tablet : 2.5 mg

Injection : 1 mg/ml

 

DIHYDROERGOTOXINE MESYLATE

موارد مصرف‌: اين‌ دارو به‌عنوان‌ داروي‌كمكي‌ در معالجه‌ بيماران‌ سالخورده‌ مبتلابه‌زوال‌ خفيف‌ تا متوسط عقل‌ بكار مي‌رود.

 

هشدارها: اين‌ دارو در بيماران‌ مبتلابه‌برادي‌ كاردي‌ شديد بايد بااحتياطمصرف‌ شود.

 

عوارض‌ جانبي‌: اختلالات‌ گوارشي‌،برافروختگي‌، بثورات‌ جلدي‌، احتقان‌ بيني‌،كرامپ‌ شكمي‌ و سرگيجه‌ از عوارض‌جانبي‌ دارو هستند.

 

نكات‌ قابل‌ توصيه‌: 1 ـ براي‌ شروع‌ اثر اين‌دارو معمولا 3ـ2 هفته‌ وقت‌ لازم‌ است‌ وگاهي‌ براي‌ بهبود علائم‌ حداقل‌ 3 ماه‌ بايددارو مصرف‌ شود.

2 ـ دارو بايد قبل‌ از غذا مصرف‌ شود.

 

مقدار مصرف‌: مقدار 1/5 ميلي‌گرم‌ سه‌ باردر روز يا 4/5 ميلي‌گرم‌ يك‌ بار در روزمصرف‌ شود.

 

اشكال‌ دارويي‌:

Tablet: 1.5 mg

 

DROPERIDOL

موارد مصرف‌: دراپريدول‌ براي‌ ايجادآرامش‌ و كنترل‌ سريع‌ وضعيت‌ بيمار دراختلالات‌ رواني‌ نظير مانيا و نيز كنترل‌ تهوع‌و استفراغ‌ ناشي‌ از شيمي‌ درماني‌ و به‌ عنوان‌داروي‌ پيش‌ بيهوشي‌ به‌ تنهايي‌ و يا همراه‌ باداروهاي‌ ديگر نظير فنتانيل‌ و نيتروزاكسايدبراي‌ ايجاد بيهوشي‌ عمومي‌ به‌كار مي‌رود.

 

مكانيسم‌ اثر: دراپريدول‌ اثر خود را عمدتŠبا انسداد گيرنده‌هاي‌ دوپاميني‌ در سيستم‌اعصاب‌ مركزي‌ ايجاد مي‌نمايد. اين‌ داروگيرنده‌هاي‌ الفا ـ آدرنرژيك‌ را نيز مهارمي‌نمايد.

 

فارماكوكينتيك‌: اثر دراپريدول‌ 10 ـ 3 دقيقه‌بعد از تزريق‌ عضلاني‌ ظاهر مي‌گردد.سريعŠ در بدن‌ توزيع‌ شده‌ و متابوليسم‌كبدي‌ وسيعي‌ دارد. نيمه‌ عمر آن‌ 6 ـ 3ساعت‌ مي‌باشد.

 

موارد منع‌ مصرف‌: دراپريدول‌ با سايرداروهاي‌ تضعيف‌ كننده‌ سيستم‌ اعصاب‌مركزي‌ نبايد مصرف‌ گردد، زيرا ممكن‌است‌ منجر به‌ ايجاد اغماء گردد. همچنين‌همراه‌ با داروهاي‌ تضعيف‌ كننده‌ مغزاستخوان‌ و نيز در مبتلايان‌ به‌فئوكرموسيتوم‌ نبايد مصرف‌ گردد.

 

هشدارها: دراپريدول‌ در بيماري‌هاي‌ قلبي‌ ـعروقي‌ يا عروق‌ مغزي‌ و نيز بيماري‌هاي‌تنفسي‌، پاركينسون‌، صرع‌ و عفونت‌ حاد ودر صدمات‌ كبدي‌ و كليوي‌ بايد با احتياطفراوان‌ به‌كار رود.

 

عوارض‌ جانبي‌: عوارض‌ خارج‌ هرمي‌ وديسكينزي‌ ديررس‌، خواب‌ آلودگي‌،كابوس‌ شبانه‌، افسردگي‌، بي‌ثباتي‌ خلقي‌،بي‌خوابي‌ و اغتشاش‌ شعور بوسيله‌ اين‌دارو ممكن‌ است‌ ايجاد شود. عوارض‌خارج‌ هرمي‌، خصوصŠ واكنش‌هاي‌ديستونيك‌ و آكاتزي‌ شايع‌تر و بويژه‌ درافراد دچار تيروئيد سمي‌ بروز مي‌نمايد.

 

تداخل‌هاي‌ دارويي‌: خطر بروز آريتمي‌ بطني‌همزمان‌ با مصرف‌ داروهاي‌ آنتي‌ هيستامين‌مانند ترفنادين‌ افزايش‌ مي‌يابد. داروهاي‌خواب‌ آور و ضد هيجان‌ اثر آرامبخش‌ اين‌دارو را افزايش‌ مي‌دهند. داروهايي‌ نظيرمتوكلوپراميد و ليتيوم‌، عوارض‌ خارج‌ هرمي‌دراپريدول‌ را افزايش‌ مي‌دهند.

 

نكات‌ قابل‌ توصيه‌: 1 ـ براي‌ القاء بيهوشي‌،در صورت‌ مصرف‌ وريدي‌، ميزان‌ نياز به‌داروهاي‌ همراه‌ با دراپريدول‌ كمتر ازمعمول‌ مي‌باشد.

 

مقدار مصرف‌: حداكثر مقدار مصرف‌ تا 10ميلي‌گرم‌ مي‌باشد كه‌ در صورت‌ نياز هر 6 ـ 4ساعت‌ تكرار مي‌گردد. در افراد مسن‌ نصف‌بزرگسالان‌ و در كودكان‌ 1 ـ 0/5 ميلي‌گرم‌مصرف‌ مي‌شود كه‌ در صورت‌ نياز هر 6 ـ 4ساعت‌ قابل‌ تكرار است‌. در پيشگيري‌ ازتهوع‌ و استفراغ‌ ناشي‌ از شيمي‌ درماني‌بيماريهاي‌ سرطاني‌ به‌ ميزان‌ 10 ـ 1ميلي‌گرم‌ 30 دقيقه‌ قبل‌ از شروع‌ درمان‌ و درادامه‌ با انفوزيون‌ وريدي‌ به‌ ميزان‌ 3 ـ 1ميلي‌گرم‌ در ساعت‌ يا 5 ـ 1 ميلي‌گرم‌به‌صورت‌ تزريق‌ داخل‌ عضلاني‌ يا وريدي‌هر 6 ـ 1 ساعت‌ مصرف‌ مي‌گردد. در كودكان‌

mcg / kg 75 ـ 20 عضلاني‌ يا وريدي‌ تجويزمي‌شود.

 

اشكال‌ دارويي‌:

Injection : 25 mg / 10 ml

Injection: (Droperidol Compound) 15mg Droperidol + 0.5 mg Fentanyl (ascitrate) / 10 ml

 

ENFLURANE

موارد مصرف‌: انفلوران‌ بعنوان‌ بيهوش‌كننده‌ براي‌ القاء و ادامه‌ بيهوشي‌ مصرف‌مي‌شود. انفلوران‌ همچنين‌ با مقاديرمصرف‌ كم‌ به‌ عنوان‌ ضد درد در اعمال‌جراحي‌ زنان‌ و زايمان‌ و براي‌ اعمال‌جراحي‌ كه‌ در آنها به‌ بيهوشي‌ كامل‌ بيمارنياز نيست‌، مصرف‌ مي‌شود.

 

فارماكوكينتيك‌: حداقل‌ غلظت‌ آلوئولي‌(MAC) انفلوران‌ هنگام‌ مصرف‌ با اكسيژن‌1/68% و هنگام‌ مصرف‌ با نيتروزاكسايدهفتاد درصد، 0/57% است‌. ضريب‌ توزيع‌خون‌ به‌ گاز آن‌ 1/91 است‌. تا حدود 2/4%مقدار مصرف‌ آن‌ متابوليزه‌ مي‌شود. حدود80 درصد آن‌ به‌صورت‌ تغيير نيافته‌ ازطريق‌ ريه‌ها دفع‌ مي‌شود.

 

موارد منع‌ مصرف‌: درصورت‌ وجودهيپرترمي‌ بدخيم‌ يا سابقه‌ ابتلاء به‌ آن‌ و درافراد مستعد حملات‌ صرعي‌ نبايد مصرف‌شود.

 

هشدارها: 1 ـ انفلوران‌ با غلظت‌هاي‌ بيهوش‌كننده‌ ممكن‌ است‌ باعث‌ شل‌ شدن‌ رحم‌ شده‌و همچنين‌ پاسخ‌ رحم‌ به‌ داروهاي‌اكسي‌توسيك‌ را كاهش‌ دهد.

2 ـ سطوح‌ عميق‌تر بيهوشي‌ با انفلوران‌،بخصوص‌ در حضور تنفس‌ بيش‌ از حدممكن‌ است‌ باعث‌ ايجاد فعاليت‌هاي‌ تشنجي‌در الكتروآنسفالوگرام‌ شود.

3 ـ اين‌ دارو شديدŠ موجب‌ تضعيف‌عملكرد قلب‌ و دستگاه‌ تنفس‌ مي‌شود.

4 ـ تضعيف‌ عضله‌ قلب‌ توسط اين‌ داروممكن‌ است‌ موجب‌ افت‌ برون‌ ده‌ قلبي‌ وكاهش‌ فشارخون‌ شرياني‌ گردد.

5 ـ در افراد حساس‌ به‌ هوشبرهاي‌هالوژنه‌، ممكن‌ است‌ سميت‌ كبدي‌ ايجادنمايد.

 

تداخل‌هاي‌ دارويي‌: انفلوران‌ باآمينوگليكوزيدها، خون‌ حاوي‌ تركيبات‌ضد انعقاد سيترات‌ (در صورت‌ انتقال‌مقادير زياد خون‌)، عوامل‌ مهار كننده‌عصبي‌ ـ عضلاني‌، كاتكل‌ آمين‌ها (دوپامين‌،اپي‌نفرين‌، نوراپي‌نفرين‌)، پلي‌ ميكسين‌ها ولوودوپا تداخل‌ دارد. ايزونيازيد ممكن‌است‌ باعث‌ افزايش‌ توليد متابوليت‌هاي‌فلورايد از انفلوران‌ كه‌ بالقوه‌ نفروتوكسيك‌هستند، شود.

 

نكات‌ قابل‌ توصيه‌: 1 ـ در صورت‌ مصرف‌انفلوران‌ براي‌ ادامه‌ بيهوشي‌، توصيه‌مي‌شود مقدار آن‌ بتدريج‌ افزايش‌ يابد.

2 ـ در صورت‌ استفاده‌ از تنفس‌ مكانيكي‌،براي‌ جلوگيري‌ از خطر بروز تشنج‌ و ياتحريك‌ CNS از تنفس‌ بيش‌ از حد بايدخودداري‌ شود.

3 ـ انفلوران‌ به‌ دليل‌ طول‌ اثر كوتاه‌ خودهيچ‌گونه‌ اثرات‌ ضد دردي‌ قابل‌ توجهي‌ بعداز جراحي‌ ايجاد نمي‌كند. بنابراين‌ برخلاف‌ساير بيهوش‌ كننده‌ها ممكن‌ است‌ به‌مصرف‌ يك‌ داروي‌ ضد درد بعد از پايان‌جراحي‌ نياز باشد.

 

مقدار مصرف‌: براي‌ القاء بيهوشي‌ درجراحي‌ها مقدار مصرف‌ دارو بايد براي‌ هربيمار جداگانه‌ تعيين‌ شود. به‌ عنوان‌ ادامه‌دهنده‌ بيهوشي‌ 3 ـ 0/5 درصد در مخلوطاكسيژن‌ و نيتروزاكسايد استنشاق‌مي‌شود. به‌ عنوان‌ داروي‌ همراه‌ در اعمال‌جراحي‌ زنان‌ ـ زايمان‌ 1 ـ 0/5 درصد وبراي‌ زايمان‌ واژينال‌ 1 ـ 0/25 درصداستنشاق‌ مي‌شود. حداكثر مقدار مصرف‌در بزرگسالان‌ براي‌ القاء بيهوشي‌ 4/5% وبه‌ عنوان‌ ادامه‌ دهنده‌ بيهوشي‌ 3% در هوا،اكسيژن‌ يا مخلوط اكسيژن‌ و نيترواكسايداست‌. مقدار مصرف‌ دارو در كودكان‌ بايدبراي‌ هر بيمار به‌طور جداگانه‌ تعيين‌ شود.

 

اشكال‌ دارويي‌:

For Inhalation