FACTOR IX COMPLEX

موارد مصرف‌: كمپلكس‌ فاكتور IX براي‌پشگيري‌ و كنترل‌ خونريزي‌ در بيماران‌مبتلا به‌ كمبود فاكتور IX يا هموفيلي‌ Bمصرف‌ مي‌شود. اين‌ كمپلكس‌ ممكن‌ است‌در درمان‌ خونريزي‌ بيماران‌ هموفيلي‌ A كه‌داراي‌ مهار كننده‌ فاكتور VIII مي‌باشند،مصرف‌ مي‌شود. اين‌ دارو در درمان‌خونريزي‌ ناشي‌ از ضد انعقادهاي‌ خوراكي‌در موارد اضطراري‌ و همچنين‌ دربيماراني‌ كه‌ غلظت‌ مورد نياز فاكتور  IXباانفوزيون‌ پلاسما بدست‌ نمي‌آيد و زماني‌كه‌ جبران‌ حجم‌ خون‌ و گلبولهاي‌ قرمزضروري‌ نباشد، مصرف‌ مي‌شود.

 

مكانيسم‌ اثر: كمپلكس‌ فاكتور IX حاوي‌فاكتورهاي‌ انعقادي‌ II، VII، IX، X و مقداركمي‌ از پروتئين‌هاي‌ ديگر پلاسما است‌. اين‌فاكتورها در كبد ساخته‌ مي‌شوند. فاكتور IXدر سيستم‌ انعقاد داخلي‌، براي‌ فعال‌ كردن‌فاكتور VIII ضروري‌ است‌ كه‌ به‌ نوبه‌ خودفاكتور VIII نيز فاكتور X را فعال‌ مي‌كند.

 

فارماكوكينتيك‌: اين‌ فاكتور، داراي‌ نيمه‌ عمردو مرحله‌اي‌ است‌ كه‌ 6 ـ 4 ساعت‌ براي‌ايجاد تعادل‌ در فضاي‌ خارج‌ عروقي‌ و22/5 ساعت‌ براي‌ تجزيه‌ بيولوژيك‌مي‌باشد.

 

موارد منع‌ مصرف‌: كمپلكس‌ فاكتور IX درمواردي‌ از ابتلاي‌ به‌ بيماري‌ كبدي‌ كه‌ درآن‌ علائم‌ انعقاد داخل‌ عروقي‌ منتشر يافيبرينوليز وجود دارد و در بيماران‌ مبتلابه‌ كمبود خفيف‌ اين‌ فاكتور كه‌ مصرف‌پلاسماي‌ منجمد تازه‌ در آنها كافي‌ است‌،نبايد مصرف‌ شود.

 

هشدارها: 1 ـ در صورت‌ بروز علائم‌ انعقادداخل‌ عروقي‌، مصرف‌ دارو بايد قطع‌ گردد.براي‌ تشخيص‌ انعقاد داخل‌ عروقي‌، منتشربيمار بايد تحت‌ نظارت‌ دقيق‌ باشد.

2 ـ ترومبوز يكي‌ از خطرات‌ كاملا شناخته‌شده‌ دوره‌ پس‌ از عمل‌ جراحي‌ است‌. درموارد اضطراري‌ و زماني‌ كه‌ مصرف‌مقادير زياد كمپلكس‌ فاكتور  IXمورد نيازباشد، استفاده‌ از يك‌ داروي‌ ضد انعقاد به‌عنوان‌ پيشگيري‌ بايد در نظر گرفته‌ شود.

3 ـ سرعت‌ تزريق‌ دارو بطور مستقيم‌ دروريد يا هنگام‌ انفوزيون‌ نبايد از ml/min 3تجاوز كند. سرعت‌ تزريق‌ بايد براساس‌پاسخ‌ هر فرد تنظيم‌ شود. معمولا تزريق‌100 واحد در دقيقه‌ بخوبي‌ تحمل‌ مي‌شود.

4 ـ مصرف‌ مقادير زياد كمپلكس‌ فاكتور IXدر بيماران‌ با گروه‌ خوني‌ A، B و AB،احتمال‌ هموليز داخل‌ عروقي‌ را افزايش‌مي‌دهد.

 

عوارض‌ جانبي‌: تب‌ گذرا، لرز، سردرد،برافروختگي‌، گزگز كردن‌ پوست‌ و تغييردر فشار خون‌ و ضربان‌ نبض‌ بندرت‌ بامصرف‌ اين‌ دارو گزارش‌ شده‌ است‌.

 

نكات‌ قابل‌ توصيه‌: 1 ـ توصيه‌ مي‌شود،محلول‌ آماده‌ تزريق‌، طي‌ 3 ساعت‌ پس‌ ازآماده‌ شدن‌ مصرف‌ شود.

2 ـ قبل‌ از آماده‌ كردن‌ فاكتور براي‌ تزريق‌،رقيق‌ كننده‌ بايد تا دماي‌ اتاق‌ (حداكثر 37درجه‌) گرم‌ شود.

3 ـ سرعت‌ تزريق‌ وريدي‌ يا انفوزيون‌ داروبايد آهسته‌ باشد. در صورت‌ بروز گزگز،سرعت‌ تزريق‌ بايد كاهش‌ يابد.

 

مقدار مصرف‌: مقدار مصرف‌ كمپلكس‌فاكتور IX در بيماران‌ مبتلا به‌ كمبودفاكتورهاي‌ انعقادي‌، و هموفيلي‌ B به‌ شدت‌كمبود، غلظت‌ مطلوب‌ هر يك‌ از اين‌فاكتورها، وزن‌ بيمار و شدت‌ خونريزي‌بستگي‌ دارد. تعداد دفعات‌ مصرف‌ اين‌ داروبه‌ عنوان‌ مقدار نگهدارنده‌ متغير است‌. بهتراست‌ تنظيم‌ مقدار مصرف‌ براساس‌سنجشهاي‌ انعقادي‌ قبل‌ از درمان‌ و درفواصل‌ زماني‌ مناسب‌ در طول‌ درمان‌ انجام‌گيرد. براي‌ درمان‌ خونريزي‌ در بيماران‌هموفيلي‌ A كه‌ داراي‌ مهار كننده‌ فاكتور VIIIمي‌باشند، مقدار u/kg 75 (وزن‌ ايده‌ال‌ بدن‌)بصورت‌ مقدار واحد از راه‌ وريدي‌ ياانفوزيون‌ تزريق‌ مي‌گردد. در جراحي‌ها وعمل‌هاي‌ جراحي‌ داندان‌، سطح‌ پلاسمايي‌فاكتور  VIIيا IX بايد بالاي‌ 20 درصدنگهداشته‌ شود. تا 8 روز پس‌ از جراحي‌،بيمار بايد تحت‌ مراقبت‌ كامل‌ باشد.

 

اشكال‌ دارويي‌:

For Injection : 250,500, 1000 I.U

 

FIBRINOGEN

موارد مصرف‌: فيبرينوژن‌ براي‌ كنترل‌خونريزي‌ همراه‌ با انعقاد داخل‌ عروقي‌منتشر كه‌ در حالاتي‌ مانند جدا شدن‌زودرس‌ جفت‌، مرگ‌ جنين‌ در رحم‌ وآمبولي‌ مايع‌ آمنيوتيك‌ ديده‌ مي‌شود و پس‌از جراحيهاي‌ بزرگ‌ قفسه‌ سينه‌ يالوزالمعده‌ يا در كمي‌ اكتسابي‌ يا مادر زادي‌فيبرينوژن‌ خون‌ مصرف‌ مي‌شود.

 

عوارض‌ جانبي‌: فيبرينوژن‌ گاهي‌ باعث‌تاكي‌كاردي‌ و سيانوز مي‌شود. در صورت‌انفوزيون‌ خيلي‌ سريع‌، ممكن‌ است‌ لخته‌داخل‌ عروقي‌ ايجاد شود.

 

نكات‌ قابل‌ توصيه‌: 1 ـ محلول‌ انفوزيون‌ اين‌دارو بايد تازه‌ تهيه‌ شود و پس‌ از تهيه‌ نيزحداكثر تا 3 ساعت‌ مصرف‌ گردد.

2 ـ در صورت‌ تشكيل‌ ژل‌ هنگام‌ تهيه‌محلول‌ انفوزيون‌، از مصرف‌ آن‌ بايدخودداري‌ شود.

 

مقدار مصرف‌: مقدار 8 ـ 2 گرم‌ بصورت‌محلول‌ 2 ـ 1 درصد با سرعت‌ 10ml/minـ5انفوزيون‌ مي‌گردد.

مقدار دقيق‌ مصرف‌ برحسب‌ چگونگي‌توقف‌ خونريزي‌ و آزمونهاي‌ انعقادي‌تعيين‌ مي‌گردد.

 

اشكال‌ دارويي‌:

For Injection : 1 g

 

GELATIN MODIFIED

موارد مصرف‌: اين‌ محلول‌ به‌ عنوان‌ حجيم‌كننده‌ پلاسما در موارد شوك‌ ناشي‌ ازكاهش‌ حجم‌ خون‌ و به‌ عنوان‌ جانشين‌مايعات‌ در تعويض‌ پلاسما، جانشين‌پلاسما در گردش‌ خون‌ خارج‌ از بدن‌، براي‌پرفوزيون‌ عضو جدا شده‌ و به‌ عنوان‌محلول‌ حامل‌ براي‌ انسولين‌ مصرف‌مي‌شود.

 

موارد منع‌ مصرف‌: اين‌ فرآورده‌ درصورت‌ ابتلاي‌ بيمار به‌ نارسايي‌ احتقاني‌شديد قلب‌ و نارسايي‌ كليه‌ نبايد مصرف‌شود.

هشدارها: 1 ـ در بيماراني‌ كه‌ تجويز اين‌محلول‌ احتمالا خطر زيادي‌ بار گردش‌خون‌ راايجاد مي‌كند، (بويژه‌ بيماران‌ مبتلابه‌ نارسايي‌ احتقاني‌ قلب‌ يا عيب‌ كار كليه‌) وبيماران‌ مبتلا به‌ وياسنتز همراه‌ باخونريزي‌ مصرف‌ اين‌ دارو بايد با احتياطصورت‌ گيرد.

2 ـ تزريق‌ سريع‌ اين‌ محلول‌، بويژه‌ دربيماراني‌ كه‌ حجم‌ خون‌ آنها طبيعي‌ است‌،ممكن‌ است‌ سبب‌ آزاد شدن‌ مواد مؤثر برعروق‌ مانند هيستامين‌ شود.

3 ـ از آنجا كه‌ اين‌ فرآورده‌ حاوي‌ يون‌كليسم‌ است‌، مصرف‌ آن‌ در بيماران‌ تحت‌درمان‌ با گليكوزيدهاي‌ قلبي‌ بايد با احتياطصورت‌ گيرد.

4 ـ سرعت‌ انفوزيون‌ به‌ وضعيت‌ بيماربستگي‌ دارد. در حالت‌ عادي‌ 500 ml/hrانفوزيون‌ مي‌شود.

5 ـ اين‌ محلول‌ را بايد از راه‌ انفوزيون‌وريدي‌ و با حجمي‌ تقريبا مساوي‌ با حجم‌خون‌ از دسته‌ رفته‌ تجويز نمود.

 

نكات‌ قابل‌ توصيه‌: 1 ـ توصيه‌ مي‌شود قبل‌از انفوزيون‌، محلول‌ تا درجه‌ حرارت‌ بدن‌گرم‌ شود. اين‌ محلول‌ در دماي‌ كمتر از 3درجه‌ بصورت‌ ژل‌ در مي‌آيد كه‌ گرم‌ كردن‌آن‌، اين‌ حالت‌ را از بين‌ مي‌برد.

2 ـ مي‌توان‌ اين‌ فرآورده‌ را با سايرمحلولهاي‌ انفوزيون‌ مانند كلرور سديم‌،دكستروز و رينگر يا خون‌ هپارينه‌ وداروهاي‌ محلول‌ در آب‌ مانند انسولين‌ واسترپتوكيناز مخلوط كرد.

 

مقدار مصرف‌: در بزرگسالان‌ و كودكان‌،در شوك‌ ناشي‌ از كاهش‌ حجم‌ خون‌، ابتدا100 ـ 50 ميلي‌ليتر انفوزيون‌ وريدي‌مي‌شود. اگر حجم‌ خون‌ از دست‌ رفته‌ تا1500 ميلي‌ليتر باشد، از اين‌ دارو مي‌توان‌به‌ تنهايي‌ براي‌ جبران‌ حجم‌ از دست‌ رفته‌استفاده‌ نمود، ولي‌ اگر حجم‌ خون‌ از دست‌رفته‌ بين‌ 4000 ـ 1500 ميلي‌ليتر باشد،تجويز حجم‌هاي‌ مساوي‌ از اين‌ دارو وخون‌ بطور جداگانه‌ ضروري‌ است‌. درصورتي‌ كه‌ حجم‌ خون‌ از دست‌ رفته‌ بيش‌از 4 ليتر باشد، انفوزيون‌ خون‌ و اين‌محلول‌ به‌ نسبت‌ 2 و 1، بطور جداگانه‌ضروري‌ است‌، در سوختگي‌ها مقدار دارودر هر 24 ساعت‌ براساس‌ حاصل‌ ضرب‌درصد سطح‌ سوخته‌ بدن‌ در ml/kg 1تعيين‌ شده‌ كه‌ بايد به‌ مدت‌ دو روز مصرف‌شود.

 

اشكال‌ دارويي‌:

Infusion : Gelayin Succinylate 30 g +

NaCl 4.51g + CaCl 0.21gl/1000

 

HEPARIN

موارد مصرف‌: هپارين‌ در پيشگيري‌ ودرمان‌ ترومبوز وريدهاي‌ عمقي‌ و ترومبوآمبولي‌ ريوي‌، پيشگيري‌ از ترومبوآمبولي‌، جلوگيري‌ از انعقاد خون‌ در گردش‌خون‌ خارج‌ بدن‌ طي‌ جراحي‌ قلب‌ وروشهاي‌ دياليز، به‌ عنوان‌ داروي‌ كمكي‌ دردرمان‌ آمبولي‌ شرياني‌ محيطي‌ و كاهش‌خطر بروز ترومبوز مغزي‌ و مرگ‌ دربيماراني‌ كه‌ دچار حمله‌ پيشرونده‌ شديد وناگهاني‌ مي‌شوند، مصرف‌ مي‌شود.

 

مكانيسم‌ اثر: هپارين‌، بصورت‌ غيرمستقيم‌درجايگاههاي‌ متعدد در هر دو راه‌ داخلي‌ وخارجي‌ انعقاد خون‌ اثر كرده‌ و عمل‌ مهاركننده‌ آنتي‌ ترومبين‌ III (كوفاكتور هپارين‌)را بر چندين‌ فاكتور انعقادي‌ فعال‌ شده‌، ازجمله‌ ترومبين‌ (فاكتور Ha) و فاكتورهاي‌IXa، Xa، XlA، Xlla تشديد مي‌كند. مهارفاكتور فعال‌ شده‌  Xaبا توليد ترومبين‌تداخل‌ كرده‌ و در نتيجه‌ اعمال‌ مختلف‌ترومبين‌ را در انعقاد خون‌ مهار مي‌كند.هپارين‌ همچنين‌ تشكيل‌ كمپلكس‌آنتي‌ترومبين‌ III ـ ترومبين‌ را تسريع‌مي‌نمايد و با اين‌ عمل‌، ترومبين‌ را غير فعال‌كرده‌ و مانع‌ تبديل‌ فيبرينوژن‌ به‌ فيبرين‌مي‌گردد. هپارين‌ از طريق‌ مهار فعال‌ شدن‌فاكتورهاي‌ تثبيت‌ كننده‌ فيبرين‌ توسطترومبين‌، از تشكيل‌ لخته‌ فيبريني‌ پايدارجلوگيري‌ مي‌كند.

 

فارماكوكينتيك‌: پيوند هپارين‌ به‌ پروتئين‌بسيار زياد است‌. متابوليسم‌ دارو كبدي‌است‌. نيمه‌ عمر هپارين‌ بطور متوسط 1/5ساعت‌ است‌. در صورت‌ تزريق‌ مستقيم‌وريدي‌، شروع‌ اثر دارو فوري‌ است‌. درتزريق‌ زير جلدي‌، شروع‌ اثر معمولا بين‌

20 تا 60 دقيقه‌ و تابع‌ وضعيت‌ بيمار است‌.دارو معمولا بصورت‌ متابوليت‌ و از طريق‌كليه‌ دفع‌ مي‌شود.

 

موارد منع‌ مصرف‌: اين‌ دارو در بيماران‌مبتلا به‌ هموفيلي‌ و ساير اختلالات‌ خوني‌،كمي‌ پلاكت‌ خون‌، اولسرپپتيك‌، خونريزي‌اخير مغزي‌، زيادي‌ شديد فشار خون‌،بيماري‌ شديد كبد، آنوريسم‌ نارسايي‌ كليه‌،پس‌ از صدمات‌ شديد يا جراحي‌ اخير، وحساسيت‌ به‌ هپارين‌ و موارد تهديد به‌سقط نبايد مصرف‌ شود.

 

هشدارها: 1 ـ اين‌ دارو در موارد زير بايد بااحتياط مصرف‌ شود:

بيحسي‌ منطقه‌اي‌ يا انسداد اعصاب‌ ناحيه‌كمر، ديسكرازي‌ خوني‌ بخصوص‌ كمي‌پلاكتهاي‌ خون‌، زايمان‌ اخير، آندوكارديت‌تحت‌ حاد باكتريايي‌، جراحي‌هاي‌ اخيراعصاب‌ يا چشم‌ يا در مواردي‌ كه‌ نياز به‌عمل‌ جراحي‌ اعصاب‌ يا چشم‌ وجود دارد،پريكارديت‌ يا نشت‌ مايع‌ به‌ پريكارد، عيب‌شديد كار كليه‌، جراحي‌ عمده‌ يا زخمهايي‌كه‌ سبب‌ بوجود آمدن‌ سطوح‌ باز و وسيع‌مي‌شوند، صدمه‌ شديد بويژه‌ به‌ دستگاه‌عصبي‌ مركزي‌، زخم‌ يا ساير ضايعات‌فعال‌ گوارشي‌، ادراري‌، تنفسي‌، واسكوليت‌شديد و عيب‌ شديد كار كبد.

2 ـ توصيه‌ مي‌شود در بيماراني‌ كه‌ هپارين‌مصرف‌ مي‌كنند، از تزريق‌ عضلاني‌ سايرداروها، به‌ دليل‌ احتمال‌ بروز هماتوم‌ وخونريزي‌ در اطراف‌ محل‌ تزريق‌خودداري‌ شود.

3 ـ خونريزي‌ از لثه‌ ممكن‌ است‌ نشانه‌مصرف‌ بيش‌ از حد هپارين‌ باشد. درمان‌ باهپارين‌ خطر بروز خونريزي‌ موضعي‌ طي‌جراحيهاي‌ دهان‌ و پس‌ از آن‌ راافزايش‌مي‌دهد.

4 ـ از آنجا كه‌ هپارين‌ از بافتهاي‌ حيواني‌تهيه‌ مي‌شود، توصيه‌ مي‌شود در بيماراني‌كه‌ سابقه‌ حساسيت‌ يا آسم‌ دارند، ابتدامقدار آزمايشي‌ 1000 واحد قبل‌ از شروع‌درمان‌ تزريق‌ شود.

5 ـ در صورت‌ استفاده‌ از برنامه‌ درماني‌ بامقادير كامل‌ هپارين‌، مقدار مصرف‌ داروبايد با توجه‌ به‌ نتايج‌ آزمونهاي‌ انعقاد خون‌براي‌ هر فرد تنظيم‌ شود.

 

عوارض‌ جانبي‌: خونريزي‌، نكروز پوست‌،كمي‌ پلاكت‌ خون‌، واكنش‌هاي‌ حساسيتي‌(از جمله‌ كهير، آنژيوادم‌ و آنافيلاكسي‌)،پوكي‌ استخوان‌ پس‌ از مصرف‌ طولاني‌مدت‌ و بندرت‌ ريزش‌ مو با مصرف‌ اين‌دارو گزارش‌ شده‌ است‌.

 

تداخل‌هاي‌ داروئي‌: مصرف‌ همزمان‌هپارين‌ با اسيد والپروئيك‌ به‌ علت‌ مهارعملكرد پلاكتها ممكن‌ است‌ موجب‌خونريزي‌ شود. متي‌مازول‌ و پروپيل‌تيواوراسيل‌ باعث‌ كاهش‌ پروترومبين‌خون‌ مي‌شوند. لذا مصرف‌ همزمان‌ اين‌داروها با هپارين‌ ممكن‌ است‌ باعث‌ افزايش‌اثر ضد انعقادي‌ شود. مصرف‌ همزمان‌داروهاي‌ ترومبوليتيك‌، ماننداسترپتوكيناز و اوروكيناز با داروهاي‌ ضدانعقاد، خطر خونريزي‌ را افزايش‌ مي‌دهد.

 

نكات‌ قابل‌ توصيه‌: 1 ـ براي‌ بدست‌ آوردن‌حداكثر اثر بخشي‌ دارو و كاهش‌ امكان‌خونريزي‌، دستورات‌ مربوط به‌ مصرف‌دارو بايد كاملا رعايت‌ شود.

2 ـ در طول‌ درمان‌ با هپارين‌، از مصرف‌اسيد استيل‌ ساليسيليك‌ يا داروهاي‌ حاوي‌آن‌، ايبوپروفن‌ و ساير داروهائي‌ كه‌ برروي‌ پلاكت‌ها مؤثرند، خودداري‌ شود.

3 ـ پزشك‌ و دندانپزشك‌ بايد از مصرف‌اين‌ دارو آگاه‌ شوند.

 

مقدار مصرف‌:

بزرگسالان‌: برنامه‌ درماني‌ بامقدار كامل‌:از راه‌ زير جلدي‌، ابتدا 20/000 ـ 10/000واحد بصورت‌ عميق‌ (داخل‌ چربي‌) و سپس‌هر 8 ساعت‌ 10/000 ـ 8000 واحد يا هر 12ساعت‌ 20/000 ـ 15/000 واحد يا با توجه‌به‌ نتايج‌ آزمونهاي‌ انعقادي‌ تزريق‌مي‌شود. از راه‌ وريدي‌، ابتدا 10/000 واحدو سپس‌ هر 6 ـ 4 ساعت‌ 10/000 ـ 5000واحد يا u/kg 100 هر 4 ساعت‌ يا با توجه‌ به‌نتايج‌ آزمونهاي‌ انعقادي‌ تزريق‌ مي‌شود. ازراه‌ انفوزيون‌ وريدي‌، مقدار

40/000 ـ 20/000 واحد در 1000 ميلي‌ليترمحلول‌ كلرورسديم‌ ايزوتونيك‌ تزريقي‌ درمدت‌ زمان‌ بيش‌ از 24 ساعت‌ مصرف‌مي‌شود. سرعت‌ انفوزيون‌، اغلب‌ 1000واحد در هر ساعت‌ است‌.

برنامه‌ درماني‌ با مقادير كم‌:

مقدار 5000 واحد 2 ساعت‌ قبل‌ از جراحي‌و 12 ـ 8 ساعت‌ پس‌ از آن‌ بمدت‌ حداكثر 7روز بصورت‌ زير جلدي‌ عميق‌ (داخل‌چربي‌) تزريق‌ مي‌شود.

كودكان‌: از راه‌ وريدي‌، ابتدا u/kg 50 وسپس‌ u/kg 100 ـ 50 هر 4 ساعت‌ يابراساس‌ نتايج‌ آزمونهاي‌ انعقادي‌ تزريق‌مي‌شود. از راه‌ انفوزيون‌ وريدي‌، ابتدا50u/kg بصورت‌ مقدار حمله‌اي‌ و سپس‌100 u/kg هر 4 ساعت‌ يا براساس‌ نتايج‌آزمونهاي‌ انعقادي‌ تزريق‌ مي‌شود.

 

اشكال‌ دارويي‌:

Injection : 5000 u/ml, 10,000 u/ml