موارد
مصرف: اين دارو براي پيشگيري وكنترل زيادي فشار خون قبل از
جراحيفئوكروموسيتوم يا طي آن و براي تشخيصفئوكروموسيتوم مصرف
ميشود.
مكانيسم اثر: اين دارو با مسدودكردنگيرندههاي
آلفا ـ آدرنرژيك و خنثي كردناثرات نوراپينفرين و اپينفرين موجود درگردش
خون سبب گشاد شدن عروق وكاهش مقاومت محيطي ميشود. اين دارودر نارسايي
احتقاني قلب، پس بار و فشارشرياني ريه را كاهش ميدهد.
فارماكوكينتيك: اثر دارو از راه تزريقعضلاني پس
از 20 دقيقه و از راه تزريقوريدي پس از 2 دقيقه بهاوج خود ميرسد(در صورت
مثبت بودن آزمون) طول مدتاثر دارو از راه عضلاني 45 ـ 30 دقيقه و ازراه
وريدي 30ـ15 دقيقه است (در صورتمثبت بودن آزمون) تقريب 13 درصد آنبهصورت تغيير
نيافته از راه ادرار دفعميشود. نيمه عمر دارو پس از مصرفوريدي 19 دقيقه
ميباشد.
موارد
منع مصرف: اين دارو در كميفشارخون، سابقه انفاركتوس ميوكارد،نارسايي عروق
كرونر، آنژين يا سايربيماريهاي شريان كرونر نبايد
مصرفشود.
هشدارها: 1 ـ در طول مصرف دارو،فشارخون و نبض
بيمار بايد كنترل شود.
2 ـ
اين دارو در بيماران مبتلا بهنقص كاركليه، گاستريت، زخم معده و
سالخوردگانبايد بااحتياط فراوان مصرف شود.
عوارض جانبي: كاهش فشارخونوضعيتي، تاكي كاردي،
سرگيجه، تهوع واستفراغ، اسهال احتقانبيني، كاهشطولاني مدت و حاد فشارخون،
آنژين، دردسينه و آريتمي با مصرف اين دارو گزارششده
است.
تداخلهاي داروئي: در صورت مصرفهمزمان فنتولامين
با ديازوكسايد، اثرمهاركننده اين دارو بر روي آزادشدنانسولين خنثي ميشود.
مصرف همزمانفنتولامين با گوانتيدين ممكن است سببافزايش دفعات بروز كمي
فشارخون درحالت ايستاده يا برادي كاردي شود.مصرف همزمان اين دارو
بادوپامين، اثرتنگكننده عروق محيطي ناشي از مصرفمقادير زياد دوپامين را
خنثي ميكند.مصرف همزمان فنتولامين با افدرين ممكناست، اثر اين دارو را در
بالابردنفشارخون كاهش دهد. مصرف همزماناين دارو با اپينفرين، ممكن است
اثرهايآلفا ـ آدرنرژيك اين دارو را مهار كند واحتمالا منجر بهكمي شديد
فشارخون وتاكيكاردي شود. مصرف فنتولامين بيشاز فنيلافرين، ممكن است اثر
اين دارو را دربالابردن فشارخون كاهش دهد.
مقدار
مصرف:
بزرگسالان: در آزمون فنتولامين،
مقدار
5 ـ 2
ميليگرم تزريق وريدي ميشود.بهعنوان ضدآدرنرژيك، 2ـ1 ساعت قبل ازجراحي 5
ميليگرم از دارو از راه وريديتزريق ميشود كه در صورت نياز، اينمقدار تكرار
ميشود.
كودكان: در آزمون فنتولامين، مقدار 3ميليگرم از
راه عضلاني يا يك ميليگرم ازراه وريدي تزريق ميشود. بهعنوانضدآدرنرژيك،
2ـ1 ساعت قبل از جراحي،مقدار يك ميليگرم يا mg/kg 0/1 از راهوريدي يا عضلاني تزريق ميشود كه درصورت
نياز تكرار ميگردد.
اشكال دارويي:
Injection: 10 mg/ml
موارد
مصرف: پيريدوستيگمين در درمانبيماري مياستني گراو بهكار برده
ميشود.
مكانيسم اثر: اين دارو از هيدروليز شدناستيل
كولين بهوسيله استيل كولين استرازجلوگيري ميكند و در نتيجه
انتقالتكانههاي عصبي از محل اتصال عصب ـعضله را تسهيل
مينمايد.
فارماكوكينتيك: جذب اين دارو از مجرايگوارش اندك
است. در كبد و پلاسمامتابوليزه ميشود و از راه كليه
دفعميگردد.
هشدارها: 1 ـ در صورت وجود انسدادمكانيكي روده يا
مجاري ادرار و نيز عفونتمجراي ادرار، بااحتياط فراوان
تجويزشود.
2 ـ
بهدليل ايجاد مشكلات تنفسي ازمصرف اين دارو پس از اعمال جراحيخودداري
شود.
عوارض جانبي: از عوارض شايع اين داروميتوان
اسهال، تهوع يا استفراغ، كرامپ
يا
درد معده، افزايش غيرعادي تعريق
و
افزايش غيرعادي ترشح بزاق را نام
برد.
تداخلهاي داروئي: آمينوگليكوزيدها،داروهاي
بيهوشكننده استنشاقيهيدروكربنه و بيحسكنندههاي موضعيممكن است مانع اثر
اين دارو گردند. ايندارو ميتواند متابوليسم بيحسكنندههايموضعي استري را
كاهش دهد.
نكات
قابل توصيه: مصرف دارو باغذا ياشير احتمال بروز عوارض جانبي را
كاهشميدهد.
مقدار
مصرف:
بزرگسالان: بهعنوان ضدمياستني، برايشروع 120ـ30
ميليگرم هر 4ـ3 ساعتمصرف ميشود. بهعنوان مقدار نگهدارندهg/day 1/5ـ0/06 (بهطور متوسط 0/6g/day)مصرف ميشود.
كودكان: مقدار mg/kg/day 7 در پنج يا ششمقدار منقسم مصرف
ميشود.
اشكال دارويي:
Tablet:
10 mg, 60 mg
موارد
مصرف: تريهگزيفنديل در درمانبيماري پاركينسون و كاهش عوارضخارج هرمي
ناشي از داروها (بهجزديسكنزي ديررس) تجويز ميشود
مكانيسم اثر: اين داروها با مهار
گيرندههايموسكاريني در مغز موجب ميشود كهتعادل بين فعاليت سيستم
كولينرژيك ودوپامينرژيك برقرار شود.
فارماكوكينتيك: از راه خوراكي بخوبيجذب ميشود.
طول اثر دارو 6-12 ساعتاست.
موارد
منع مصرف: در موارد احتباسادراري درمان نشده، گلوكوم با زاويهبسته يا
انسداد دستگاه گوارش نبايدمصرف شود.
هشدارها: 1 ـ در موارد بيماري قلبي ـعروقي يا
نارسايي كبدي يا كليوي بااحتياط تجويز شود.
2 ـ
اين دارو ممكن است بر اعمالي كه نيازبه مهارت دارند مثل رانندگي تأثير
بگذارد.
عوارض جانبي: خشكي دهان، اختلالگوارشي، گيجي،
تاري ديد، احتباس ادرار،افزايش ضربان قلب، افزايش حساسيتعصبي شدن، توهم،
تحريك و اختلالاترواني از عوارض جانبي اين دارو هستند.
تداخلهاي داروئي: مصرف توأم اين داروبا داروهاي
ديسوپيراميد، ضدافسردگيسه حلقهاي و مهاركننده آنزيممونوآمينواكسيداز،
آنتيهيستامين،فنوتيازينها، آمانتادين و داروهايآنتيكولينرژيك باعث افزايش
اثرآنتيموسكاريني ميشود. اين دارو جذبكتوكونازول و غلظت
پلاسماييفنوتيازينها را كاهش ميدهد و با اثرسيساپرايد بر دستگاه گوارش
مقابلهميكند. اين دارو با ايجاد خشكي دهان، درحل شدن نيتراتهاي زير زباني
اختلالايجاد كرده و اثر آنها را كاهش ميدهد.
نكات
قابل توصيه: در صورت بروز خشكيدهان يا عوارض گوارشي بهتر است قبل ازغذا
مصرف شود.
مقدار
مصرف: مقدار mg/day 1
كه بتدريجميتوان آنرا
افزايش داد، مصرف ميشود.مقدار مصرف نگهدارنده معمولا5-15mg/day در 3-4 مقدار منقسم است.
اشكال دارويي:
Tablet:
2 mg, 5 mg