DACTINOMYCIN

موارد مصرف‌: داكتينومايسين‌ در درمان‌ساركوم‌ اوينگ‌، تيروئيد و تومورتروفوبلاستيك‌ بكار مي‌ رود. همچنين‌ دردرمان‌ كارسينوم‌ رحم‌، بيضه‌، تومورويلمز، تومورتروفوبلاستيك‌ ورابدوميوساركوما، كارسينوم‌ تخمدان‌،استئوساركوما، ملانوم‌ بدخيم‌ و ساركوم‌كاپوسي‌ مصرف‌ شده‌ است‌.

 

مكانيسم‌ اثر: داكتينومايسين‌ بطورغيراختصاصي‌ در چرخه‌ سلولي‌ عمل‌كرده‌، با اتصال‌ به‌ DNA و جايگزيني‌ بين‌دو جفت‌ بازهاي‌ آن‌، باعث‌ مهار ساخت‌RAN وابسته‌ به‌ DNA مي‌شود.

 

فارماكوكينتيك‌: دارو از سد خوني‌ ـ مغزي‌عبور نمي‌كند. به‌ ميزان‌ كم‌ متابوليزه‌ شده‌و نيمه‌ عمر آن‌ 36 ساعت‌ است‌. دفع‌ داروعمدتا از طريق‌ صفرا مي‌باشد و 30% داروپس‌ از يك‌ هفته‌ در مدفوع‌ و ادرار قابل‌بازيابي‌ است‌.

 

هشدارها: 1 ـ به‌ علت‌ خطر بروز تاولهاي‌شديد، دارو نبايد زودتر از 7ـ5 روز پس‌ ازپرتو درماني‌ تجويز شود.

2 ـ پيشنهاد مي‌شود در عيب‌ كار كبد

مقدار مصرف‌ دارو به‌ نصف‌ يا كمتر تقليل‌يابد.

 

عوارض‌ جانبي‌: كم‌ خوني‌ كه‌ ممكن‌ است‌ به‌كم‌ خوني‌ آپلاستيك‌ منجر شود، اشكال‌ دربلع‌ و سوزش‌ سردل‌، قرحه‌ گوارشي‌ ياالتهاب‌ ركتوم‌، كاهش‌ گلبول‌هاي‌ سفيد وپلاكت‌هاي‌ خون‌، استئوماتيت‌ اولسراتيو،آنافيلاكسي‌ و ترومبوفلبيت‌ از عوارض‌جانبي‌ مهم‌ و نسبتŠ شايع‌ دارو

مي‌باشند.

 

تداخل‌هاي‌ داروئي‌: با آلوپورينول‌،كلشي‌سين‌، دوكسوروبيسين‌ و ويتامين‌ Kتداخل‌ دارد.

 

نكات‌ قابل‌ توصيه‌: 1 ـ به‌ محض‌ كاهش‌سلول‌هاي‌ خون‌، ترومبوسيتوپني‌، اسهال‌يا استئوماتيت‌ بايد درمان‌ را فورŠ متوقف‌كرد. با برگشت‌ تعداد پلاكت‌ها ولكوسيت‌ها به‌ مقادير رضايت‌بخش‌ وبهبود بيمار، ميتوان‌ درمان‌ را از سر

گرفت‌.

2 ـ دارو را بايد در دوره‌هاي‌ متناوب‌ كوتاه‌مدت‌ تجويز كرد تا از بروز مسموميت‌ با آن‌كه‌ 2-4 روز بعد از آخرين‌ بار مصرف‌دارو ظاهر شده‌ و حداكثر براي‌ 1-2 هفته‌باقي‌ مي‌ماند، جلوگيري‌ شود.

 

مقدار مصرف‌:

بزرگسالان‌: در درمان‌ كارسينوم‌ بيضه‌،رحم‌، تخمدان‌، تومورتروفوبلاستيك‌،تومور ويلمز، رابدوميوساركوما، ساركوم‌اوينگ‌ و بوتيروئيد 0/01-0/15mg/kg/dayبصورت‌ وريدي‌ در دوره‌هاي‌ حداكثر 5روز و به‌ فاصله‌ 4-6 هفته‌ يكبار تزريق‌شود و يا mg/m2 0/5 يكبار در هفته‌(حداكثر 2 ميلي‌گرم‌ در هفته‌)، بمدت‌ سه‌هفته‌ تزريق‌ مي‌شود. بصورت‌ پرفوزيون‌ايزوله‌ در ساركوم‌ اوينگ‌ يا بوتيروئيدبراي‌ اندامهاي‌ تحتاني‌ يا لگن‌ به‌ ميزان‌

0/05 و براي‌ اندامهاي‌ فوقاني‌ به‌ ميزان‌0/035mg/kg تجويز مي‌شود. حداكثرمقدار مصرف‌ تا 0/015 mg/kg/day و يا0/4-0/6mg/m2/day به‌ مدت‌ 5 روزمي‌باشد.

كودكان‌: براي‌ موارد فوق‌ بميزان‌0/01-0/15mg/kg/day يا0/45mg/m2/day(تاmg/day  0/5) بصورت‌ وريدي‌ كه‌ به‌مدت‌ حداكثر 5 روز يا مقدار mg/m2 2/5 درمقادير منقسم‌ در يك‌ دوره‌ 7 روزه‌ تجويزمي‌شود. نوبت‌ دوم‌ را مي‌توان‌ پس‌ از 4-6هفته‌ در صورتي‌ كه‌ تمام‌ علائم‌ مسموميت‌از بين‌ رفته‌ باشد بكار برد. مقدار مصرف‌از طريق‌ پرفوزيون‌ ايزوله‌ و همچنين‌حداكثر مقدار مصرف‌ مثل‌ بزرگسالان‌است‌.

 

اشكال‌ داروئي‌:

Injection: 0.5 mg

 

DAUNORUBICIN HCL

موارد مصرف‌: دانوروبيسين‌ در درمان‌اريترولوسمي‌، لوسمي‌ حاد لنفوبلاستيك‌،لوسمي‌ حاد ميلوسيتيك‌ و لوسمي‌ حادمنوسيتيك‌ بكار مي‌ رود. همچنين‌ مصرف‌آن‌ در درمان‌ نوروبلاستوما، لنفوم‌هاي‌غير هوچكيني‌، ساركوم‌ اوينگ‌، تومورويلمز و لوسمي‌ مزمن‌ ميلوسيتيك‌ توصيه‌شده‌ است‌.

مكانيسم‌ اثر: دانوروبيسين‌ در فاز S تقسيم‌سلولي‌ فعال‌ است‌ اما در چرخه‌ سلولي‌بطور اختصاصي‌ عمل‌ نمي‌كند، با اتصال‌ به‌ DNAباعث‌ مهار ساخت‌ DNA و RNAمي‌شود.

 

فارماكوكينتيك‌: بسرعت‌ در بدن‌ منتشر وبويژه‌ در كليه‌ها، طحال‌، كبد و قلب‌بصورت‌ تغيير نيافته‌ و متابوليت‌ جايگزين‌مي‌شود. از سد خوني‌ ـ مغزي‌ عبورنمي‌كند. متابوليسم‌ سريع‌ كبدي‌ دارد. نيمه‌عمر دفع‌ دانوروبيسين‌ 18/5 ساعت‌ و دفع‌دارو طولاني‌ است‌.

 

هشدار: در صورت‌ وجود بيماري‌ قلبي‌ و ياانفيلتراسيون‌ سلول‌ تومور مغز استخوان‌اين‌ دارو بايد با احتياط فراوان‌ مصرف‌شود.

 

عوارض‌ جانبي‌: ازوفاژيت‌ ، استئوماتيت‌،لكوپني‌، مسموميت‌ قلبي‌ و نكروز بافتي‌ ازعوارض‌ جانبي‌ مهم‌ و نسبتا شايع‌ داروهستند.

 

تداخل‌هاي‌ داروئي‌: با آلوپورينول‌، كلشي‌سين‌، سيكلوفسفاميد، دوكسوروبيسين‌ وداروهاي‌ هپاتوتوكسيك‌ تداخل‌ دارد.

 

نكات‌ قابل‌ توصيه‌: 1 ـ بدليل‌ نكروز بافتي‌فقط به‌ صورت‌ تزريق‌ وريدي‌ بكار مي‌رود(بدليل‌ بروز ترومبوفلبيت‌ و تحريك‌ وريداز انفوزيون‌ وريدي‌ نيز خودداي‌ شود).

2 ـ فاصله‌ دوره‌هاي‌ درماني‌ آن‌ كمتر از 21روز نباشد تا فعاليت‌ مغز استخوان‌ به‌حالت‌ عادي‌ برگردد.

 

مقدار مصرف‌: در عيب‌ كار كبد براي‌بيماراني‌ كه‌ غلظت‌ بيليروبين‌ آنها 3ـ1/2ميلي‌گرم‌ درصد ميلي‌ ليتر است‌، 75 درصدمقادير مصرف‌ معمولي‌ و در بيماراني‌ كه‌غلظت‌ بيليروبين‌ آنها بيش‌ از 3 ميلي‌ گرم‌در صد ميلي‌ ليتر است‌، نصف‌ مقدارمعمولي‌ توصيه‌ مي‌شود. در عيب‌ كار كليه‌براي‌ بيماراني‌ كه‌ غلظت‌ كراتينين‌ سرم‌ آنهابيش‌ از 3 ميلي‌ گرم‌ در صد ميلي‌ ليتر است‌نصف‌ مقدار معمولي‌ توصيه‌ شده‌ است‌.

بزرگسالان‌: در لوسمي‌ حاد لنفوسيتيك‌بصورت‌ وريدي‌ 45mg/m2 در روزهاي‌اول‌ و دوم‌ و سوم‌ يك‌ دوره‌ 32 روزه‌ درتركيب‌ با وينكريستين‌، پردنيزون‌ وآسپاراژيناز بكار مي‌رود. در لوسمي‌ حادغيرلنفوسيتيك‌ بصورت‌ وريدي‌

45mg/m2 در روزهاي‌ اول‌ و دوم‌ و سوم‌اولين‌ دوره‌ و روزهاي‌ اول‌ و دوم‌ دومين‌دوره‌ در تركيب‌ با وينكريستين‌ بكارمي‌رود. حداكثر مقدار مصرف‌ تا

550mg/m2 در تمام‌ طول‌ عمر و در افرادي‌كه‌ سابقه‌ پرتو درماني‌ در ناحيه‌ سينه‌داشته‌اند براي‌ كاهش‌ خطر مسموميت‌قلبي‌، mg/m2 450 در تمام‌ طول‌ عمرمي‌باشد. در افراد مسن‌ 60 سال‌ و بيشتردر لوسمي‌ حاد غيرلنفوسيتيك‌ 30 mg/m2بصورت‌ وريدي‌ در روزهاي‌ اول‌ و دوم‌ وسوم‌ شروع‌ اولين‌ دوره‌ درمان‌ و درروزهاي‌ اول‌ و دوم‌ دومين‌ دوره‌ درمان‌ درتركيب‌ با سيتارابين‌ بكار مي‌ رود.

كودكان‌ : در لوسمي‌ حاد لنفوسيتيك‌mg/m2 25 بصورت‌ وريدي‌ يك‌ بار درهفته‌ همراه‌ با وينكريستين‌ و پردنيزون‌بكار مي‌رود.

 

اشكال‌ دارويي‌:

Injection : 20 mg

 

DOXORUBICIN HCI

موارد مصرف‌: دوكسوروبيسين‌ در درمان‌لوسمي‌ لنفوسيتيك‌ حاد، لوسمي‌ميلوبلاستيك‌ حاد، كارسينوماي‌سلول‌هاي‌ بينابيني‌ بيضه‌، پستان‌،نوروبلاستوم‌، تخمدان‌، تيروئيد، تومورويلمز، ريه‌ (با منشاء نايژه‌اي‌)، معده‌، سر وگردن‌، كبد، گردن‌ رحم‌، پروستات‌،اندومتر، بيضه‌، لنفوم‌هاي‌ هوچكيني‌،ساركوم‌ بافتهاي‌ نرم‌ و ساركوم‌ استخوان‌مصرف‌ مي‌شود.

 

مكانيسم‌ اثر: دوكسوروبيسين‌ به‌نظرمي‌رسد كه‌ با اتصال‌ به‌ DNA و مهارساخت‌  DNAو RNA از طريق‌ ايجاد اختلال‌در ساختمان‌ مولكولي‌ و ايجاد ممانعت‌فضايي‌، عمل‌ مي‌كند.

 

فارماكوكينتيك‌: دوكسوروبيسين‌ از سدخوني‌ ـ مغزي‌ عبور نمي‌كند. اين‌ داروتوسط كبد متابوليزه‌ شده‌ و به‌ متابوليت‌فعال‌ تبديل‌ مي‌گردد دفع‌ آن‌ عمدتŠ از طريق‌صفرا است‌.

 

عوارض‌ جانبي‌: لكوپني‌ يا عفونت‌، التهاب‌مخاط دهان‌ و التهاب‌ مري‌ از عوارض‌جانبي‌ دارو هستند.

 

تداخل‌هاي‌ داروئي‌: مصرف‌ همزمان‌ اين‌دارو با آلوپورينول‌ يا كلشي‌سين‌ تداخل‌دارد. مصرف‌ همزمان‌ آن‌ با دانوروبيسين‌باعث‌ افزايش‌ خطر بروز عوارض‌ قلبي‌مي‌شود.

 

نكات‌ قابل‌ توصيه‌: 1 ـ دوكسوروبيسين‌نبايد در بيماراني‌ كه‌ قبلا مقادير تجمعي‌كامل‌ دوكسوروبيسين‌ و دانوروبيسين‌ رادريافت‌ كردند، مصرف‌ شود.

2 ـ با مصرف‌ دوكسوروبيسين‌ در فواصل‌يك‌ هفته‌اي‌ ممكن‌ است‌ خطر عوارض‌جانبي‌ قلبي‌ و خوني‌ كمتر شود.

3 ـ دوكسوربيسين‌ را بايد بصورت‌ تزريق‌وريدي‌ آهسته‌ تجويز كرد. به‌ علت‌ تحريك‌وريد در محل‌ تزريق‌ و احتمال‌ خطر بروزترومبوفلبيت‌ و نشت‌ دارو به‌ بافت‌هاي‌اطراف‌ رگ‌ انفوزيون‌ وريدي‌ دارو توصيه‌نمي‌شود.

4 ـ دوكسوروبيسين‌ موجب‌ نكروزموضعي‌ بافتها مي‌ شود به‌ همين‌ دليل‌بصورت‌ عضلاني‌ يا زير جلدي‌ نبايدتزريق‌ شود.

 

مقدار مصرف‌:

بزرگسالان‌ : با مقادير 75 mg/m2/dayـ60كه‌ هر 21 روز يكبار تكرار شود يا30mg/m2/dayـ25 در دو يا سه‌ روزمتوالي‌ كه‌ هر 4ـ3 هفته‌ تكرار مي‌شودوريدي‌ تجويز مي‌گردد. حداكثر مقدار تام‌دارو يعني‌ 550 mg/m2ـ450 در موردبيماراني‌ است‌ كه‌ سابقه‌ پرتو درماني‌ درناحيه‌ سينه‌ يا مصرف‌ داروهاي‌ سمي‌ براي‌قلب‌ را داشته‌اند.

كودكان‌ : مقدار mg/m2/day 30 در سه‌ روزمتوالي‌ ، هر چهار هفته‌ يكبار تزريق‌ وريدي‌مي‌شود.

 

اشكال‌ داروئي‌

Injection : 10 mg, 50 mg