MITOTANE

موارد مصرف‌: ميتوتان‌ در درمان‌كارسينوماي‌ بخش‌ قشري‌ غده‌ فوق‌ كليوي‌(غيرقابل‌ جراحي‌) و سندرم‌ كوشينگ‌مصرف‌ مي‌شود.

 

مكانيسم‌ اثر: ميتوتان‌ ظاهرŠ فعاليت‌

بخش‌ قشري‌ غده‌ فوق‌ كليوي‌ را كاهش‌مي‌دهد. مكانيسم‌ اثر آن‌ ممكن‌ است‌ درارتباط با كاهش‌ فعاليت‌ غده‌ فوق‌ كليوي‌باشد.

 

فارماكوكينتيك‌: تقريبŠ 35-40 درصد جذب‌خوراكي‌ داشته‌ و در تمام‌ بافتها منتشرمي‌شود. متابوليسم‌ آن‌ كبدي‌ و كليوي‌است‌. نيمه‌ عمر دارو 18-159 روز است‌.كاهش‌ غلظت‌ -17 هيدروكسي‌كورتيكوستروئيد طي‌ 2-3 روز پس‌ ازشروع‌ درمان‌ حاصل‌ شده‌ و پاسخ‌ توموربه‌ درمان‌ ممكن‌ است‌ شش‌ هفته‌ طول‌بكشد. غلظت‌هاي‌ پلاسمايي‌ قابل‌اندازه‌گيري‌ اين‌ دارو حتي‌ 6-9 هفته‌ پس‌ ازخاتمه‌ درمان‌ نيز باقي‌ مي‌ماند.

موارد منع‌ مصرف‌: در صورت‌ وجودعفونت‌ نبايد مصرف‌ شود.

 

هشدارها: 1 ـ در موارد ابتلا به‌ بيماريهاي‌كبدي‌، كاهش‌ مقدار مصرف‌ دارو ممكن‌است‌ لازم‌ باشد.

2 ـ اگر جراحت‌، عفونت‌ يا ساير بيماريهاعارض‌ شوند، به‌علت‌ احتمال‌ بروزنارسايي‌ غده‌ فوق‌كليوي‌ ممكن‌ است‌ به‌تجويز داروهاي‌ استروئيدي‌ نياز باشد.

 

عوارض‌ جانبي‌: نارسايي‌ بخش‌ قشري‌ غده‌فوق‌كليوي‌، تيره‌ شدن‌ پوست‌، اسهال‌،سرگيجه‌، خواب‌آلودگي‌، كاهش‌ اشتها،افسردگي‌ رواني‌، تهوع‌ و استفراغ‌، بثورات‌جلدي‌، خستگي‌ از عوارض‌ شايع‌ ميتوتان‌هستند.

 

تداخل‌هاي‌ داروئي‌: مصرف‌ همزمان‌ميتوتان‌ با داروهاي‌ مضعف‌ دستگاه‌عصبي‌ مركزي‌ ممكن‌ است‌ باعث‌ تشديداثرات‌ دارو شود. گلوكوكورتيكوئيدها،مينرالوكورتيكوئيدها و كورتيكوتروپين‌(ACTH) با اثرات‌ ميتوتان‌ تضاد دارند.

 

نكات‌ قابل‌ توصيه‌: 1 ـ درمان‌ اوليه‌ تا زماني‌كه‌ مقدار مصرف‌ تثبيت‌ شود، بايد دربيمارستان‌ صورت‌ گيرد.

2 ـ مقدار مصرف‌ دارو بايد باتوجه‌ به‌ميزان‌ حداكثر قابل‌ تحمل‌ براي‌ هر بيمار ومبتني‌ بر وجود عوارض‌ جانبي‌ و بهبودپاسخهاي‌ باليني‌ تنظيم‌ شود.

3 ـ معمولا در بيماران‌ تحت‌ درمان‌ باميتوتان‌ درمان‌ با گلوكوكورتيكوئيدهالازم‌ مي‌شود. درمان‌ با مينرالو-كورتيكوئيدها نيز به‌خصوص‌ در درمان‌طولاني‌ مدت‌ ممكن‌ است‌ لازم‌ شود. پس‌ ازخاتمه‌ درمان‌ با ميتوتان‌، تا زماني‌ كه‌عملكرد بخش‌ قشري‌ غده‌ فوق‌كليوي‌به‌حالت‌ عادي‌ برنگشته‌ است‌، درمان‌ بااستروئيدها را بايد ادامه‌ داد.

4 ـ به‌نظر مي‌رسد كه‌ درمان‌ مداوم‌ باحداكثر ميزان‌ قابل‌ تحمل‌ ميتوتان‌ مؤثرتراز درمان‌ متناوب‌ است‌.

5 ـ مدت‌ درمان‌ نيز به‌ پاسخ‌هاي‌ باليني‌بستگي‌ دارد. تنها 15 درصد بيماراني‌ كه‌ باحداكثر مقدار قابل‌ تحمل‌ به‌ مدت‌ سه‌ ماه‌درمان‌ شده‌ ولي‌ به‌ درمان‌ پاسخ‌ نداده‌اند،با ادامه‌ درمان‌ پاسخ‌ باليني‌ نشان‌ مي‌دهند.

6 ـ توصيه‌ مي‌شود كه‌ در صورت‌ بروزشوك‌ يا ضربه‌ شديد فورŠ و به‌طور موقت‌درمان‌ با ميتوتان‌ قطع‌ شود و استروئيدتجويز گردد زيرا ممكن‌ است‌ كاهش‌ فعاليت‌غده‌ فوق‌كليوي‌، پاسخ‌ طبيعي‌ به‌ اين‌استرس‌ را مختل‌ نمايد.

 

مقدار مصرف‌:

بزرگسالان‌: براي‌ درمان‌ كارسينوماي‌بخش‌ قشري‌ غده‌ فوق‌ كليوي‌ مقدار مصرف‌اوليه‌ 8-10g/day است‌ كه‌ در سه‌ يا چهارمقدار منقسم‌ مصرف‌ مي‌شود. اين‌ مقدار رامي‌توان‌ تا بروز عوارض‌ جانبي‌ افزايش‌ داد.بايد توجه‌ داشت‌ كه‌ حداكثر مقدار قابل‌تحمل‌دارو بين‌ 2-16 g/day متغيير است‌. براي‌درمان‌ سندرم‌ كوشينگ‌ مقدار شروع‌3-6g/day در سه‌ يا چهار مقدار منقسم‌ است‌و مقدار نگهدارنده‌ 0/5 گرم‌ دو بار در هفته‌ تاg/day 2 متغيير مي‌باشد.

كودكان‌: به‌عنوان‌ درمان‌ كارسينوماي‌بخش‌ قشري‌ غده‌ فوق‌كليوي‌ مقدار

0/1-0/5 mg/kg و يا g/day 1-2 در مقاديرمنقسم‌ مصرف‌ مي‌شود كه‌ به‌تدريج‌ به‌5-7 g/day افزايش‌ مي‌يابد.

 

اشكال‌ دارويي‌:

Tablet: 500 mg

 

MITOXANTRONE

موارد مصرف‌: ميتوكسانترون‌ در درمان‌لوسمي‌هاي‌ حاد ميلوسيتيك‌،پروميلوسيتيك‌، منوسيتيك‌ و لوسمي‌ حاداريتروئيد، سرطان‌ پستان‌، كبد و لنفوم‌هاي‌غيرهوچكيني‌ مصرف‌ مي‌شود.

 

مكانيسم‌ اثر: به‌نظر مي‌رسد اين‌ دارو بااتصال‌ به‌ DNA سبب‌ مهار ساخت‌ DNA و RNAمي‌شود.

 

فارماكوكينتيك‌: ميتوكسانترون‌ به‌سرعت‌ وبه‌طور وسيع‌  در بافتهايي‌ چون‌ تيروئيد،كبد، قلب‌ و گلبول‌هاي‌ قرمز خون‌ منتشرمي‌شود. متابوليسم‌ آن‌ كبدي‌ بوده‌ و نيمه‌عمر آن‌ حدود 6 روز مي‌باشد. دفع‌ آن‌ ازطريق‌ صفرا و مدفوع‌ تا 25 درصد طي‌ 5روز پس‌ از مصرف‌ است‌.

 

هشدارها: اين‌ دارو در بيماران‌ مبتلا به‌اختلال‌ فعاليت‌ قلب‌ بايد با احتياط فراوان‌مصرف‌ شود.

 

عوارض‌ جانبي‌: سرفه‌، تنفس‌ كوتاه‌،خونريزي‌ دستگاه‌ گوارش‌، كاهش‌گلبولهاي‌ سفيد يا عفونت‌، معده‌ درد، التهاب‌دهان‌ و مخاط آن‌ از عوارض‌ جانبي‌ شايع‌ميتوكسانترون‌ است‌.

 

نكات‌ قابل‌ توصيه‌: 1 ـ ميتوكسانترون‌ نبايدبه‌ داخل‌ غلاف‌ نخاعي‌ تزريق‌ گردد.

2 ـ مقدار مصرف‌ تكميلي‌ دارو پس‌ از رفع‌اثرات‌ سمي‌ هماتولوژيكي‌ آن‌ قابل‌ تجويزاست‌.

 

مقدار مصرف‌: در درمان‌ لوسمي‌هاي‌ حادميلوسيتيك‌ و پروميلوسيتيك‌ و اريتروئيدمقدار اوليه‌ mg/m2/day 12 يك‌ تا سه‌

روز حداقل‌ طي‌ 3 دقيقه‌ انفوزيون‌

وريدي‌ مي‌شود. ميتوكسانترون‌ به‌صورت‌تركيبي‌ با mg/m2 100 سيتارابين‌به‌صورت‌ انفوزيون‌ وريدي‌ طي‌ 24 ساعت‌براي‌ 1-7 روز هم‌ تجويز مي‌شود. مقدارمصرف‌ نگهدارنده‌ mg/m2/day 12 است‌ كه‌براي‌ 1-2 روز انفوزيون‌ وريدي‌ مي‌شود.مقدار مصرف‌ نگهدارنده‌ به‌صورت‌ تركيبي‌با سيتارابين‌ mg/m2/day 100 است‌ كه‌

طي‌ 24 ساعت‌ براي‌ 1-5 روز انفوزيون‌وريدي‌ مي‌شود. مقدار مصرف‌ نگهدارنده‌به‌ فاصله‌ 6 هفته‌ پس‌ از مقدار مصرف‌

اوليه‌ و در صورت‌ مصرف‌ تركيبي‌، 4 هفته‌پس‌ از مصرف‌ اوليه‌ تجويز مي‌شود. دردرمان‌ سرطان‌ پيشرفته‌ پستان‌ ولنفوم‌هاي‌ غير هوچكيني‌ به‌ ميزان‌mg/m2 14 انفوزيون‌ وريدي‌ مي‌شود كه‌ درفواصل‌ 21 روز تكرار مي‌گردد. دربيماراني‌ كه‌ دچار ضعف‌ فعاليت‌ مغزاستخوان‌ هستند مقدار مصرف‌ اوليه‌mg/m2 12 خواهد بود.

 

اشكال‌ دارويي‌:

Injection: 2 mg/ml

 

OCTREOTIDE

موارد مصرف‌: اوكترئوتايد در درمان‌تومورهاي‌ كارسينوئيد، ترشح‌كننده‌گلوكاگن‌، ترشح‌كننده‌ VIP (VasoactiveIntestinal Peptide) و آكرومگالي‌ مصرف‌مي‌شود.

 

مكانيسم‌ اثر: اين‌ تركيب‌ مشتق‌ صناعي‌هورمون‌ سوماتوستاتين‌ است‌ كه‌ 45 بار ازسوماتوستاتين‌ قويتر است‌. اين‌ دارو، آزادشدن‌ هورمون‌ رشد و هورمون‌هاي‌لوزالمعده‌ را مهار مي‌كند.

فارماكوكينتيك‌: از راه‌ تزريق‌ زير جلدي‌به‌طور كامل‌ جذب‌ مي‌شود. نيمه‌ عمر داروحدود 1/5 ساعت‌ مي‌باشد.

 

هشدارها: 1 ـ مصرف‌ اين‌ دارو در صورت‌وجود تومور ترشح‌كننده‌ انسولين‌، ممكن‌است‌ موجب‌ افزايش‌ شدت‌ و طول‌ مدت‌پايين‌ ماندن‌ ميزان‌ قند خون‌ گردد. باافزايش‌ تعداد دفعات‌ مصرف‌، ممكن‌ است‌نوسانات‌ قند خون‌ كاهش‌ يابد.

2 ـ مصرف‌ اين‌ دارو در بيماران‌ مبتلا به‌ديابت‌، ممكن‌ است‌ باعث‌ كاهش‌ نياز به‌انسولين‌ يا داروي‌ پايين‌آورنده‌ قند خون‌گردد.

3 ـ اين‌ دارو، حركات‌ كيسه‌ صفرا و جريان‌ترشح‌ صفراوي‌ را مهار مي‌كند.

 

عوارض‌ جانبي‌: عوارض‌ شايع‌ اين‌ داروعبارتند از: اختلال‌ گوارشي‌ (شامل‌بي‌اشتهايي‌، تهوع‌، استفراغ‌، درد شكم‌ ونفخ‌، اسهال‌، دفع‌ چربي‌ در مدفوع‌)، درد وتحريك‌ در ناحيه‌ تزريق‌ و اختلال‌ درافزايش‌ قند خون‌ بعد از مصرف‌ غذا.

 

تداخل‌هاي‌ داروئي‌: مصرف‌ همزمان‌اوكترئوتايد با انسولين‌ و داروهاي‌پايين‌آورنده‌ قند خون‌ در بيماران‌ ديابتي‌موجب‌ كاهش‌ نياز به‌ اين‌ داروها مي‌شود.اوكترئوتايد با كاهش‌ جذب‌ سيكلوسپورين‌غلظت‌ پلاسمايي‌ آن‌ را كاهش‌ مي‌دهد. اين‌دارو احتمالا جذب‌ سايمتيدين‌ را نيز به‌تعويق‌ مي‌اندازد.

 

نكات‌ قابل‌ توصيه‌: 1 ـ در صورت‌ مصرف‌طولاني‌ مدت‌ اين‌ دارو، عملكرد تيروئيد بايدتحت‌ كنترل‌ باشد.

2 ـ قبل‌ از مصرف‌ و در فواصل‌ هر 6-12ماه‌ درمان‌ با اين‌ دارو، وضعيت‌ كيسه‌صفرا ارزيابي‌ شود.

3 ـ قطع‌ ناگهاني‌ دارو ممكن‌ است‌ موجب‌انقباض‌ كيسه‌ صفرا و متعاقبŠ بروز كوليك‌صفراوي‌ و التهاب‌ لوزالمعده‌ گردد.

4 ـ براي‌ جلوگيري‌ از ايجاد تحريك‌ و درددر محل‌ تزريق‌، ناحيه‌ تزريق‌ بايد دائمŠعوض‌ شود.

5 ـ در صورتي‌ كه‌ اين‌ دارو در فاصله‌ بين‌ دووعده‌ غذايي‌ يا موقع‌ خواب‌ تزريق‌ شود،ممكن‌ است‌ عوارض‌ گوارشي‌ آن‌ كاهش‌ يابد.

 

مقدار مصرف‌: در تومورهاي‌ كارسينوئيد،ترشح‌كننده‌ گلوكاگن‌ و ترشح‌كننده‌ VIP، ازراه‌ تزريق‌ زيرجلدي‌ ابتدا 50 ميكروگرم‌ 1تا 2 بار در روز مصرف‌ مي‌شود كه‌براساس‌ پاسخ‌ ايجاد شده‌ به‌تدريج‌ تا 200ميكروگرم‌ 3 بار در روز افزايش‌ مي‌يابد(ندرتŠ مقادير بيش‌ از اين‌ ممكن‌ است‌ لازم‌باشد). در توموركارسينوئيد، در صورت‌عدم‌ تأثير دارو بعد از يك‌ هفته‌، بايدمصرف‌ دارو قطع‌ شود. در صورتي‌ كه‌پاسخ‌ سريع‌ مورد نياز باشد، محلول‌ باغلظت‌ 10-50 درصد دارو حاوي‌ مقدارمصرف‌ اوليه‌ دارو از طريق‌ تزريق‌ داخل‌وريدي‌، همره‌ با ثبت‌ ECG تجويز مي‌گردد.

در آكرومگالي‌ جهت‌ درمان‌ كوتاه‌ مدت‌ قبل‌از جراحي‌ هيپوفيز يا جهت‌ درمان‌ طولاني‌مدت‌ در بيماراني‌ كه‌ به‌ ساير روش‌هاي‌درماني‌ پاسخ‌ كافي‌ نداده‌اند يا تا زماني‌ كه‌درمان‌ با اشعه‌ كاملا اثر خود را اعمال‌ كند،از راه‌ تزريق‌ زير جلدي‌ 100-200ميكروگرم‌ 3 بار در روز مصرف‌ مي‌شود،در صورتي‌ كه‌ با اين‌ مقادير تا 3 ماه‌هيچگونه‌ بهبودي‌ حاصل‌ نشد، مصرف‌دارو بايد قطع‌ شود.

 

اشكال‌ دارويي‌:

Injection

 

PACLITAXEL

موارد مصرف‌: پاكليتكسل‌ در درمان‌كارسينوماي‌ تخمدان‌، در صورت‌ عدم‌پاسخدهي‌ به‌ ساير درمان‌هاي‌ استاندارد،مصرف‌ مي‌شود. اين‌ دارو همچنين‌ دردرمان‌ كارسينوماي‌ متاستاز يافته‌ پستان‌و سلول‌ non-small ريه‌ مصرف‌ شده‌است‌.

 

مكانيسم‌ اثر: پاكليتكسل‌ يك‌ داروي‌ضدميكروتوبول‌ است‌ كه‌ با جلوگيري‌ ازدپليمريزه‌ شدن‌ باعث‌ ثابت‌ شدن‌ميكروتوبول‌ها مي‌شود.

 

فارماكوكينتيك‌: متابوليسم‌ دارو كبدي‌ است‌و نيمه‌ عمر آن‌ بين‌ 5/3-17/4 ساعت‌ است‌.مقدار قابل‌ توجهي‌ از پاكليتكسل‌ ومتابوليت‌هاي‌ آن‌ از طريق‌ صفرا دفع‌مي‌شوند.

 

هشدارها: در صورت‌ وجود ضعف‌ فعاليت‌مغز استخوان‌ يا اختلالات‌ قلبي‌ تجويز داروبايد با احتياط فراوان‌ صورت‌ گيرد.

 

عوارض‌ جانبي‌: كم‌خوني‌، واكنش‌هاي‌حساسيتي‌، كاهش‌ گلبول‌هاي‌ سفيد يانوتروپني‌، كاهش‌ پلاكت‌هاي‌ خون‌،اختلالات‌ قلبي‌ (شامل‌ برادي‌ كاردي‌)،كاهش‌ فشار خون‌ و الكتروكارديوگرام‌غيرعادي‌ و افزايش‌ سطح‌ سرمي‌آنزيم‌هاي‌ كبدي‌ از عوارض‌ شايع‌پاكليتكسل‌ هستند.

 

نكات‌ قابل‌ توصيه‌: 1 ـ به‌خاطر احتمال‌ بروزواكنش‌هاي‌ حساسيتي‌ بيماراني‌ كه‌پاكليتكسل‌ را دريافت‌ مي‌كنند بايد حداقل‌طي‌ نيم‌ ساعت‌ اول‌ انفوزيون‌ دارو تحت‌كنترل‌ باشند. با اين‌ وجود در صورت‌ بروزعلائم‌ خفيف‌ واكنش‌هاي‌ حساسيتي‌ نبايدمصرف‌ دارو را قطع‌ كرد.

2 ـ پاكليتكسل‌ قبل‌ از تزريق‌ وريدي‌ حتمŠبايد رقيق‌ شود.

3 ـ در صورت‌ وجود نوروپاتي‌ محيطي‌ ويا نوتروپني‌ مقدار مصرف‌ بعدي‌ مي‌بايد20 درصد كاهش‌ يابد.

 

مقدار مصرف‌: در درمان‌ كارسينوماي‌تخمدان‌ مقدار mg/m2 135 طي‌ 24 ساعت‌انفوزيون‌ وريدي‌ مي‌شود كه‌ اين‌ مقدار هر21 روز تكرار مي‌شود. براي‌ جلوگيري‌ ازبروز واكنش‌هاي‌ حساسيتي‌ همه‌ بيماران‌بايد قبلا كورتيكوستروئيد، ديفن‌ هيدرامين‌و سايمتيدين‌ دريافت‌ كنند.

 

اشكال‌ دارويي‌:

Injection: 6 mg/ml

 

PREDNIMUSTINE

موارد مصرف‌: پردنيموستين‌ در درمان‌لوسمي‌ لنفوسيتيك‌ مزمن‌ و لنفوم‌هاي‌غيرهوچكيني‌ به‌كار مي‌رود.

 

مكانيسم‌ اثر: اين‌ دارو علاوه‌ بر خاصيت‌الكيله‌كنندگي‌ باعث‌ مهار انتقال‌ گلوكزسلولي‌ و مهار ساخت‌ DNA و RNAمي‌شود.

 

فارماكوكينتيك‌: پس‌ از جذب‌، غلظت‌ خوني‌آن‌ به‌علت‌ جايگزيني‌ در بافتهاي‌ خاص‌ مثل‌عضلات‌، پروستات‌، ريه‌، طحال‌ و مايع‌سمينال‌ كم‌ مي‌شود. دفع‌ دارو از كليه‌ ومدفوع‌ است‌.

 

هشدارها: 1 ـ عليرغم‌ اثر ضعيف‌ميلوسيتيك‌ دارو، شمارش‌ و كنترل‌سلول‌هاي‌ خون‌ قبل‌ از هر دوره‌ درمان‌لازم‌ است‌.

2 ـ از تماس‌ دارو با مخاط خودداري‌ شودچون‌ محرك‌ است‌.

 

عوارض‌ جانبي‌: لكوپني‌، كاهش‌ گلبول‌هاي‌سفيد و پلاكت‌ خون‌، تهوع‌ و استفراغ‌،اسهال‌، واكنش‌هاي‌ حساسيتي‌ و بهم‌خوردن‌ ميزان‌ قند خون‌ از عوارض‌ جانبي‌مهم‌ و نسبتŠ شايع‌ دارو مي‌باشند.

 

مقدار مصرف‌: مقدار mg/day 200 به‌مدت‌3-5 روز متوالي‌ به‌كار مي‌رود. مصرف‌دارو هر 15 روز يكبار براي‌ 3 دوره‌ تكرارمي‌شود.

 

اشكال‌ دارويي‌:

Tablet: 10 mg, 50 mg

 

PROCARBAZINE

موارد مصرف‌: پروكاربازين‌ در درمان‌بيماري‌ هوچكين‌ و لنفوم‌هاي‌ غيرهوچكيني‌و تومورهاي‌ مغزي‌ و كارسينوم‌هاي‌ بامنشاء نايژه‌اي‌، ملانوم‌ بدخيم‌، ميلوم‌مولتيپل‌ و پلي‌سيتمي‌ ورا نيز مصرف‌مي‌شود.

 

مكانيسم‌ اثر: اين‌ دارو در چرخه‌ سلولي‌به‌طور اختصاصي‌ و در فاز S تقسيم‌سلولي‌ عمل‌ مي‌كند و به‌نظر مي‌رسد كه‌ساخت‌ DNA، RNA و پروتئين‌ را مهارمي‌كند.

 

فارماكوكينتيك‌: اين‌ دارو تقريبŠ به‌طور كامل‌از مجراي‌ گوارشي‌ جذب‌ مي‌شود از سدخوني‌ ـ مغزي‌ عبور مي‌كند. متابوليسم‌ آن‌كبدي‌ است‌ و به‌ متابوليت‌هاي‌ فعال‌ تبديل‌مي‌شود. دفع‌ اين‌ دارو از راه‌ كليه‌ (به‌ ميزان‌70 درصد) و ريه‌ صورت‌ مي‌گيرد.

موارد منع‌ مصرف‌: پروكاربازين‌ در عيب‌شديد كار كبد، فئوكروموسيتوم‌، عيب‌شديد كار كليه‌، بيماريهاي‌ قلبي‌ ـ عروقي‌ يابي‌كفايتي‌ عروق‌ كرونر و آريتمي‌ قلبي‌ يابيماريهاي‌ پيشرفته‌ عروقي‌ مغز نبايدمصرف‌ شود.

 

عوارض‌ جانبي‌: كم‌خوني‌، تحريك‌ CNS،تضعيف‌ سيستم‌ ايمني‌، عفونت‌، كاهش‌پلاكت‌هاي‌ خون‌، كم‌خوني‌ هموليتيك‌، وقفه‌در قاعدگي‌ و پنوموني‌ از عوارض‌ جانبي‌شايع‌ پروكاربازين‌ هستند.

 

تداخل‌هاي‌ داروئي‌: پروكاربازين‌ باداروهاي‌ زير ايجاد تداخل‌ مي‌كند:داروهاي‌ آنتي‌كلينرژيك‌،آنتي‌هيستامين‌ها،ضدافسردگي‌هاي‌ سه‌ حلقه‌اي‌، داروهاي‌ضدديابت‌ خوراكي‌ يا انسولين‌، كافئين‌،كاربامازپين‌، مهاركننده‌هاي‌ MAO،داروهاي‌ مضعف‌ CNS، دكسترومتورفان‌،دوكساپرام‌، فلوكستين‌، گوانتيدين‌،لوودوپا، مپريدين‌ و تركيبات‌ مشابه‌، متيل‌دوپا و متيل‌ فنيدات‌.

 

مقدار مصرف‌:

بزرگسالان‌: در لنفوماي‌ هوچكيني‌ ابتداmg/kg 2-4 در روز به‌صورت‌ خوراكي‌تجويز مي‌شود كه‌ به‌صورت‌ مقدارمصرف‌ واحد يا منقسم‌ براي‌ هفته‌ اول‌،سپس‌ mg/kg 4-6 در روز تا ايجاد حداكثرپاسخ‌ يا بروز لوكوپني‌ و ترومبوسيتوپني‌مصرف‌ مي‌شود. مقدار مصرف‌ نگه‌دارنده‌mg/kg/day 1-2 است‌.

كودكان‌: در لنفوماي‌ هوچكيني‌ ابتدا

50mg/day به‌ صورت‌ خوراكي‌ براي‌ هفته‌اول‌ سپس‌ 100 mg/m2 در روز تا ايجادحداكثر پاسخ‌ يا بروز لكوپني‌ وترومبوسيتوپني‌ مصرف‌ مي‌شود. مقدارمصرف‌ نگهدارنده‌ 50 mg/kg است‌.

 

اشكال‌ دارويي‌:

Capsule: 50 mg

 

STREPTOZOCIN

موارد مصرف‌: استرپتوزوسين‌ در درمان‌كارسينوماي‌ لوزالمعده‌ و همچنين‌تومورهاي‌ كارسينوئيد مصرف‌ مي‌شود.

 

مكانيسم‌ اثر: به‌نظر مي‌رسد كه‌استرپتوزوسين‌ از طريق‌ ايجاد يون‌هاي‌متيل‌ كاربونيوم‌ به‌ اجزاء داخل‌ سلولي‌ و ازجمله‌ اسيدهاي‌ هسته‌اي‌ متصل‌ مي‌شود.اثرات‌ سمي‌ آن‌ از طريق‌ اتصال‌ به‌رشته‌هاي‌ DNA كه‌ در نهايت‌ به‌ مهارساخت‌  DNAمنجر مي‌گردد، اعمال‌مي‌شود. اثرات‌ ديابتوژنيك‌ اين‌ داروبه‌خاطر جذب‌ آن‌ توسط سلولهاي‌ جزايربتا لوزالمعده‌ و اثرات‌ سمي‌ آن‌ بر روي‌ اين‌سلولها است‌.

 

فارماكوكينتيك‌: متابوليسم‌ دارو كبدي‌ است‌و نيمه‌ عمر نهائي‌ آن‌ حدود 35 دقيقه‌ براي‌دارو و 40 ساعت‌ براي‌ متابوليت‌هاي‌ آن‌است‌. دفع‌ دارو عمدتŠ كليوي‌ و همچنين‌ ازدستگاه‌ تنفس‌ است‌.

 

عوارض‌ جانبي‌: سميت‌ و نارسائي‌ كليوي‌ وكاهش‌ قند خون‌ از عوارض‌ نسبتŠ شايع‌استرپتوزوسين‌ هستند.

 

تداخل‌هاي‌ داروئي‌: مصرف‌ همزمان‌استرپتوزوسين‌ با داروهاي‌ سمي‌ براي‌كليه‌ و فني‌توئين‌ باعث‌ تشديد عوارض‌سمي‌ دارو مي‌شود.

 

نكات‌ قابل‌ توصيه‌: 1 ـ استرپتوزوسين‌ رامي‌توان‌ به‌صورت‌ تزريق‌ سريع‌ داخل‌وريدي‌ و يا انفوزيون‌ كوتاه‌ مدت‌ (10-15دقيقه‌) و يا طولاني‌ (طي‌ 6 ساعت‌) تجويزكرد.

2 ـ در صورت‌ نشت‌ دارو هنگام‌ تزريق‌،امكان‌ زخم‌ شدن‌ و نكروز شديد بافت‌وجود دارد.

3 ـ به‌خاطر احتمال‌ بروز عوارض‌ كليوي‌،تزريق‌ داخل‌ شرياني‌ دارو توصيه‌نمي‌شود.

4 ـ به‌خاطر احتمال‌ بروز كاهش‌ قند خون‌هنگام‌ تزريق‌، محلول‌ دكستروز تزريقي‌بايد در دسترس‌ باشد.

5 ـ بين‌ دوره‌هاي‌  درمان‌ استرپتوزوسين‌بايد 4-6 هفته‌ فاصله‌ باشد تا در صورت‌بروز سميت‌ كليوي‌ امكان‌ كنترل‌ آن‌ باشد.در صورت‌ بروز سميت‌ كليوي‌ مصرف‌دارو بايد قطع‌ شود و يا مقدار مصرف‌كاهش‌ يابد. تجويز مقادير كافي‌ مايعات‌ درهنگام‌ تجويز دارو به‌ كاهش‌ عوارض‌كليوي‌ كمك‌ مي‌كند.

 

مقدار مصرف‌: در درمان‌ كارسينوماي‌لوزالمعده‌ mg/m2/day 500 به‌ مدت‌ پنج‌روز متوالي‌ تزريق‌ وريدي‌ مي‌شود كه‌ اين‌مقدار مصرف‌ هر 4-6 هفته‌ تكرار مي‌شودو يا g/m2 1 هفته‌اي‌ يكبار به‌ مدت‌ دو هفته‌تزريق‌ وريدي‌ مي‌شود كه‌ اين‌ مقدار درصورت‌ نياز حداكثر تا g/m2 1/5 افزايش‌مي‌يابد.

 

اشكال‌ دارويي‌:

For Injection: 1 g

 

TAMOXIFEN

موارد مصرف‌: تاموكسي‌فن‌ براي‌ درمان‌سرطان‌ پستان‌ و نازايي‌ وابسته‌ به‌اوليگومنوره‌ يا آمنوره‌ ثانويه‌ مصرف‌مي‌شود.

 

مكانيسم‌ اثر: تاموكسي‌فن‌ آنتي‌استروژن‌غيراستروئيدي‌ مي‌باشد كه‌ اثرات‌ ضعيف‌استروژني‌ نيز دارد. تاموكسي‌فن‌گيرنده‌هاي‌ استراديول‌ را مهار مي‌كند. القاءتخمك‌گذاري‌ با اشغال‌ گيرنده‌هاي‌استروژن‌ و حذف‌ اثر مهاري‌ هورمون‌ ودر نيتجه‌ تحريك‌ ترشح‌ هورمون‌آزادكننده‌ گناد و تروپين‌ از هيپوتالاموس‌انجام‌ مي‌گيرد.

 

فارماكوكينتيك‌: متابوليسم‌ تاموكسي‌فن‌كبدي‌ است‌ و داراي‌ چرخه‌ روده‌اي‌ ـ كبدي‌مي‌باشد، حذف‌ دارو دو مرحله‌اي‌ بوده‌ كه‌مرحله‌ اول‌ 4-7 ساعت‌ پس‌ از تجويز ومرحله‌ دوم‌ 7-14 روز طول‌ مي‌كشد. اثردرماني‌ مطلوب‌ 4-10 هفته‌ پس‌ از شروع‌درمان‌ حاصل‌ مي‌شود. اثرات‌آنتاگونيستي‌ دارو ممكن‌ است‌ چند هفته‌پس‌ از يك‌ نوبت‌ مصرف‌ آن‌ ادامه‌داشته‌باشد. دارو اغلب‌ به‌صورت‌ متابوليت‌از طريق‌ صفرا و مدفوع‌ دفع‌ مي‌شود.

 

هشدارها: 1 ـ با مصرف‌ اين‌ دارو احتمال‌ايجاد كيست‌هاي‌ تخمدان‌ در زنان‌ قبل‌ ازدوران‌ يائسگي‌ وجود دارد.

2 ـ احتمال‌ افزايش‌ كلسيم‌ خون‌ در صورت‌وجود متاستاز استخوان‌ را بايد در نظرگرفت‌.

3 ـ با مصرف‌ تاموكسي‌فن‌ تغييرات‌آندومتر شامل‌ هيپرپلازي‌، پوليپ‌ وسرطان‌ گزارش‌ شده‌است‌. خونريزي‌غيرطبيعي‌ واژن‌ و علائمي‌ مانند درد

يا فشار لگن‌ بايد مورد توجه‌ قرار

گيرد.

4 ـ در صورت‌ وجود تاري‌ ديد، آب‌مرواريد، كاهش‌ تعداد پلاكتها و گلبول‌هاي‌سفيد و نيز بالابودن‌ چربي‌هاي‌ خون‌، بايدبا احتياط مصرف‌ شود.

 

عوارض‌ جانبي‌: گر گرفتگي‌، خونريزي‌واژن‌، توقف‌ قاعدگي‌، خارش‌ فرج‌،اختلالات‌ گوارشي‌، التهاب‌ تومور، كاهش‌تعداد پلاكتها، احتباس‌ مايعات‌، طاسي‌،فيبروم‌ رحم‌، اختلالات‌ بينايي‌ (تغييرات‌قرنيه‌، آب‌ مرواريد و رتينوپاتي‌) كاهش‌پلاكت‌ها يا گلبول‌هاي‌ سفيد خون‌، به‌ندرت‌كاهش‌ نوتروفيل‌ها و تغييرات‌ آنزيم‌هاي‌كبدي‌ از عوارض‌ جانبي‌ دارو هستند.

 

تداخل‌هاي‌ داروئي‌: استروژنها ممكن‌ است‌با اثرات‌ درماني‌ تاموكسي‌فن‌ تداخل‌ نمايند.تركيباتي‌ مثل‌ سايمتيدين‌، فاموتيدين‌،رانيتيدين‌ و ساير آنتي‌اسيدها با افزايش‌pH معده‌، موجب‌ حلاليت‌ زودرس‌ دارو ودر نتيجه‌ باز شدن‌ نابجاي‌ قرص‌هاي‌روكش‌دار روده‌اي‌ شوند.

 

نكات‌ قابل‌ توصيه‌: 1 ـ روشهاي‌غيرهورموني‌ جلوگيري‌ از بارداري‌، طي‌درمان‌ و به‌ مدت‌ 2 ماه‌ پس‌ از درمان‌ بايدمورد استفاده‌ قرار گيرد. در صورت‌مشكوك‌ بودن‌ به‌ بارداري‌ فورŠ به‌ پزشك‌مراجعه‌ شود.

2 ـ در صورت‌ بروز اختلالات‌ گوارشي‌مصرف‌ دارو ادامه‌ يابد و در صورت‌ بروزاستفراغ‌ زودرس‌ پس‌ از مصرف‌ دارو به‌پزشك‌ مراجعه‌ شود.

 

مقدار مصرف‌: مقدار مصرف‌ در سرطان‌پستان‌ mg/day 20 است‌ در نازايي‌

20 mg/day در روزهاي‌ دوم‌، سوم‌، چهارم‌ وپنجم‌ قاعدگي‌ مصرف‌ مي‌شود. در صورت‌لزوم‌ در دوره‌هاي‌ بعدي‌ درمان‌، مقدارمصرف‌ روزانه‌ را مي‌توان‌ به‌ 40 و سپس‌ به‌80 ميلي‌گرم‌ افزايش‌ داد. در صورت‌ نامنظم‌بودن‌ قاعدگي‌، دوره‌ اول‌ درمان‌ را در هرروز مي‌توان‌ شروع‌ كرد و دوره‌ بعدي‌ 45روز بعد و يا در صورت‌ شروع‌ قاعدگي‌، درروز دوم‌ آن‌ آغاز مي‌گردد.

 

اشكال‌ دارويي‌:

Tablet: 10 mg

 

THIOGUANINE

موارد مصرف‌: تيوگوانين‌ در درمان‌لوسمي‌هاي‌ ميلوسيتيك‌ و لنفوسيتيك‌

حاد و لوسمي‌ ميلوسيتيك‌ مزمن‌ به‌كارمي‌رود.

 

مكانيسم‌ اثر: تيوگوانين‌ در چرخه‌

سلولي‌ به‌طور اختصاصي‌ و در فاز Sتقسيم‌ سلولي‌ عمل‌ مي‌كند و ساخت‌

DNA و به‌ ميزان‌ كمتري‌ RNA را مهارمي‌كند.

 

فارماكوكينتيك‌: اين‌ دارو از مجراي‌گوارشي‌ به‌طور ناقص‌ و متغير جذب‌مي‌شود. متابوليسم‌ آن‌ كبدي‌ و دفع‌ آن‌كليوي‌ است‌.

 

عوارض‌ جانبي‌: ضعف‌ سيستم‌ ايمني‌،كاهش‌ گلبولهاي‌ سفيد خون‌، عفونت‌ وكاهش‌ پلاكت‌هاي‌ خون‌ از عوارض‌ شايع‌تيوگوانين‌ است‌.

 

مقدار مصرف‌: مقدار مصرف‌ تيوگوانين‌ درابتدا mg/kg/day 2 يا mg/m2/day 75-100به‌صورت‌ مقدارمصرف‌ واحد مي‌باشد.اگر پيشرفت‌ كلينيكي‌ و يا كاهش‌ لكوسيت‌حاصل‌ نشد بعد از 4 هفته‌ يك‌ افزايش‌ مقدارمصرف‌ تا mg/kg 3 لازم‌ مي‌باشد. مقدارمصرف‌ نگهدارنده‌ mg/m2/day 2-3 و ياmg/kg/day 3 لازم‌ مي‌باشد. مقدار مصرف‌نگهدارنده‌ mg/m2/day 2-3 و يا100mg/kg/day مي‌باشد.

 

اشكال‌ دارويي‌:

Tablet: 40 mg

 

VINBLASTINE SULFATE

موارد مصرف‌: وين‌ بلاستين‌ در درمان‌كارسينوم‌ پستان‌، تومورهاي‌تروفوبلاستيك‌، كارسينوم‌ بيضه‌، ريه‌،مثانه‌ و كليه‌، نوروبلاستوم‌، لنفوم‌هاي‌هوچكيني‌ و غيرهوچكيني‌، ساركوم‌كاپوسي‌، بيماري‌ Letterer-siwe،ميكوزفونگوئيد و درمان‌ لوسمي‌ميلوسيتيك‌ مزمن‌ و تومورهاي‌ تخمدان‌به‌كار مي‌رود.

 

مكانيسم‌ اثر: وين‌ بلاستين‌ تقسيم‌ ميوز رادر مرحله‌ متافاز متوقف‌ مي‌كند.

 

فارماكوكينتيك‌: عبور وين‌ بلاستين‌ از سدخوني‌ ـ مغزي‌ قابل‌ توجه‌ نيست‌. متابوليسم‌آن‌ كبدي‌ است‌ و دفع‌ آن‌ عمدتŠ از طريق‌صفرا و راه‌ ثانويه‌ دفع‌ اين‌ دارو كليوي‌است‌.

 

هشدارها: وين‌ بلاستين‌ ممكن‌ است‌ بر عمل‌اسپرم‌سازي‌ در انسان‌ نيز اثر بگذارد.

 

عوارض‌ جانبي‌: كاهش‌ گلبولهاي‌ سفيد خون‌از عوارض‌ شايع‌ وين‌ بلاستين‌ است‌.

 

مقدار مصرف‌:

بزرگسالان‌: در ابتدا مقدار mg/kg 0/1 ياmg/m2 3/7 در هفته‌ به‌صورت‌ وريدي‌تزريق‌ مي‌شود و مقدار مصرف‌ به‌طورهفتگي‌ mg/kg 0/05 يا mg/m2 1/8-1/9افزايش‌ مي‌يابد. حداكثر مقدار مصرف‌mg/kg 0/5 يا mg/m2 18/5 است‌. مقدارنگهدارنده‌ حدود 10 ميلي‌گرم‌ يك‌ يا دو باردر ماه‌ است‌.

كودكان‌: در شروع‌ mg/m2 2/5 در هفته‌است‌ كه‌ به‌صورت‌ وريدي‌ تزريق‌ مي‌شود.اين‌ مقدار هر هفته‌ mg/m2 1/25 افزايش‌مي‌يابد. حداكثر مقدار مصرف‌ mg/m2 7/5است‌. مقدار مصرف‌ نگهدارنده‌ حدودmg/m2 1/25 كمتر از حداكثر مقدارمصرف‌ اوليه‌ است‌ كه‌ هر 7-14 روز يكبارتزريق‌ مي‌گردد.

 

اشكال‌ دارويي‌:

For Injection: 10 mg

 

VINCRISTINE SULFATE

موارد مصرف‌: وين‌ كريستين‌ در درمان‌لوسمي‌ لنفوبلاستيك‌ حاد و لنفوستيك‌مزمن‌ و ميلوسيتيك‌ مزمن‌، نوروبلاستوم‌،تومور ويلمز، كارسينوم‌ پستان‌، ريه‌،تخمدان‌ و كولوركتال‌، لنفوم‌ هوچكيني‌ وغير هوچكيني‌ و لنفوساركوم‌ و ساركوم‌رتيكولوم‌، ساركوم‌ رشته‌هاي‌ عضلات‌مخلط و ساركوم‌ اوينگ‌ و ساركوم‌استئوژنيك‌، ملانوماي‌ بدخيم‌، ميلوم‌مولتيپل‌ و تومورهاي‌ سلول‌ تخمدان‌،ميكوزفونگوئيد و ترومبوسيتوپني‌پورپوراي‌ ايديوپاتيك‌ مقاوم‌ به‌ درمان‌مصرف‌ مي‌شود.

 

مكانيسم‌ اثر: اين‌ دارو ميتوز سلول‌ها را درمرحله‌ متافاز مهار مي‌كند و ممكن‌ است‌ درمتابوليسم‌ اسيدهاي‌ آمينه‌ نيز دخالت‌نمايد.

 

فارماكوكينتيك‌: وين‌ كريستين‌ به‌ مقدار قابل‌توجهي‌ از سد خوني‌ ـ مغزي‌ عبور نمي‌نمايد.متابوليسم‌ آن‌ كبدي‌ است‌ و راه‌ عمدي‌ دفع‌آن‌ صفرا (حدود 67 درصد) است‌.

 

هشدارها: 1 ـ وين‌ كريستين‌ ممكن‌ است‌موجب‌ افزايش‌ خطر ايجاد كارسينوم‌هاي‌ثانويه‌ در انسان‌ شود.

2 ـ در موارد عيب‌ كار كبد، عفونت‌، كمبودگلبولهاي‌ سفيد خون‌ يا بيماري‌هاي‌ عصبي‌ـ عضلاني‌ با احتياط فراوان‌ تجويز شود.

 

عوارض‌ جانبي‌: يبوست‌ و كرامپ‌هاي‌معدي‌، افزايش‌ اسيد اوريك‌ در خون‌ ونفروپاتي‌ ناشي‌ از آن‌، سميت‌ عصبي‌ شامل‌دوبيني‌ و اشكال‌ در راه‌ رفتن‌ از عوارض‌شايع‌ وين‌ كريستين‌ است‌.

 

تداخل‌هاي‌ داروئي‌: در صورت‌ مصرف‌همزمان‌ با آلوپورينول‌ و كلشي‌ سين‌ تنظيم‌مقدار مصرف‌ داروهاي‌ ضد نقرس‌ضروري‌ است‌. مصرف‌ همزمان‌ باآسپارژيناز ممكن‌ است‌ منجر به‌ افزايش‌خطر مسموميت‌ عصبي‌ شود.

 

مقدار مصرف‌:

بزرگسالان‌: در لوسمي‌ لنفوسيتيك‌ حاد يانوروبلاستوما يا تومور ويلمز، كارسينوماي‌ پستان‌ ريه‌، تخمدان‌، كولوركتال‌،لنفوماي‌ هوچكيني‌ و غير هوچكيني‌،رابدوميوساركوما، ساركوماي‌ اوينگ‌،استئوساركوما، ملانوماي‌ بدخيم‌،ميكوزفونگوئيد و ترومبوسيتوپني‌پورپوراي‌ ايديوپاتيك‌ 0/03mg/kg ـ 0/01يا mg/m2 1/4 ـ 0/4 تزريق‌ وريدي‌مي‌شود.

كودكان‌: مقدار mg/m2 2 ـ 1/5 تزريق‌وريدي‌ مي‌شود.

 

اشكال‌ دارويي‌:

Injection: 1 mg/ml

 

VINDESIN SULFATE

موارد مصرف‌: ويندزين‌ در درمان‌لوسمي‌هاي‌ حاد، لنفوم‌ها و بعضي‌ ازتومورهاي‌ جامد از جمله‌ پستان‌ و ريه‌مصرف‌ مي‌شود.

 

مكانيسم‌ اثر: ويندزين‌ متافاز ميتوز رامتوقف‌ مي‌كند. ويندزين‌ با اتصال‌ به‌ميكروتوبول‌ها مانع‌ فعاليت‌ آنها شده‌ و درنهايت‌ باعث‌ مرگ‌ سلول‌ مي‌شود.

 

فارماكوكينتيك‌: ويندزين‌ نيمه‌ عمر سه‌مرحله‌اي‌ دارد كه‌ نيمه‌ عمر نهائي‌ آن‌ حدود20 ساعت‌ است‌. دفع‌ دارو كليوي‌ است‌.

 

هشدارها: 1 ـ اين‌ دارو در صورت‌ وجودضعف‌ شديد حركتي‌ نبايد مصرف‌ شود.

2 ـ ويندزين‌ نبايد داخل‌ جمجمه‌ تزريق‌شود.

 

عوارض‌ جانبي‌: نفروپاتي‌، تضعيف‌ فعاليت‌مغز استخوان‌، كم‌خوني‌ و ترومبوسيتوپني‌،و نوروتوكسيسيتي‌ از عوارض‌ جانبي‌ مهم‌ويندزين‌ است‌.

 

مقدار مصرف‌: ويندزين‌ با مقدار

3-4/5 mg/m2 به‌صورت‌ تزريق‌ وريدي‌هر 1-2 هفته‌ و يا mg/m2/day 1-2 براي‌2-10 روز هر 2-3 هفته‌ در درمان‌ انواع‌سرطان‌ مصرف‌ شده‌است‌.

 

اشكال‌ دارويي‌:

For Injection: 5 mg