ATROPINE

موارد مصرف‌: آتروپين‌ در درمان‌ اسپاسم‌پيلور، اسپاسم‌ مجراي‌ گوارشي‌، همراه‌ بامرفين‌ در درمان‌ اختلالهاي‌ اسپاسمي‌مجاري‌ صفراوي‌، در قولنج‌ كليه‌، در درمان‌قاعدگي‌ دردناك‌ و شب‌ ادراري‌، براي‌كاهش‌ تنوس‌ عضلات‌ روده‌ بهنگام‌عكسبرداري‌، براي‌ كاهش‌ ترشحات‌ بزاق‌ وترشحات‌ دستگاه‌ تنفسي‌ پيش‌ از بيهوشي‌،براي‌ جلوگيري‌ از براديكاردي‌ و ايست‌سينوسي‌ و كمي‌ فشار خون‌ ناشي‌ ازسوكسينيل‌ كولين‌، به‌عنوان‌ پادزهر دردرمان‌ مسموميت‌ با مهاركننده‌هاي‌ كولين‌استراز از جمله‌ سموم‌ ارگانو فسفره‌،همراه‌ نئوستيگمين‌ يا پيريدوستيگمين‌ دررفع‌ آثار مسددهاي‌ عصبي‌ ـ عضلاني‌ و دربيماري‌ پاركينسون‌ مصرف‌ مي‌شود.

 

مكانيسم‌ اثر: اين‌ دارو اثر استيل‌ كولين‌ برگيرنده‌هاي‌ موسكاريني‌ را مهار مي‌كند وبنابراين‌ مي‌تواند روي‌ عضلات‌ صاف‌،گيرنده‌هاي‌ پس‌ عقده‌اي‌ ميوكارد، گره‌سينوسي‌ و دهليزي‌ و دهليزي‌ ـ بطني‌، غددمترشحه‌ برون‌ ريز، حركت‌ دستگاه‌گوارش‌ و تنوس‌ ميزناي‌ و مثانه‌ تاثيربگذارد. با همين‌ مكانيسم‌ به‌عنوان‌ پادزهربه‌كار مي‌رود. اثر ضدسرگيجه‌ حقيقي‌ وپاركينسون‌ آن‌ نيز بدليل‌ همين‌ اثر در مغزمي‌باشد. در مجموع‌، مقادير كم‌ آتروپين‌موجب‌ مهار ترشحات‌ بزاق‌ و برونش‌ وتعريق‌ مي‌شود در حالي‌ كه‌ تجمع‌ داروموجب‌ گشاد شدن‌ مردمك‌ها و افزايش‌سرعت‌ ضربانات‌ قلب‌ مي‌گردد.

 

فارماكوكينتيك‌: آتروپين‌ در كبد هيدروليزآنزيمي‌ شد. و در تمام‌ بدن‌ انتشار مي‌يابد وبراحتي‌ از سد خوني‌ ـ مغزي‌ عبور مي‌كند.طول‌ مدت‌ اثر آن‌ بسيار كوتاه‌ است‌ و 50درصد دارو از راه‌ كليه‌ها دفع‌ مي‌گردد.نيمه‌ عمر حذف‌ آتروپين‌ از بدن‌ 2/5 ساعت‌مي‌باشد.

 

هشدارها: 1 ـ نوزادان‌ و كودكان‌ به‌عوارضي‌ سمي‌ آتروپين‌ حساسترند.

2 ـ به‌ دليل‌ كاهش‌ عرق‌، دماي‌ بدن‌ افزايش‌مي‌يابد.

3 ـ احتمال‌ بروز هيجان‌ و تحريك‌پذيري‌در سالخوردگان‌ با مقادير درماني‌ وجوددارد.

4 ـ در آريتمي‌ قلبي‌، نارسايي‌ احتقاني‌ قلب‌،فقدان‌ تنوس‌ دستگاه‌ گوارش‌، احتباس‌ادرار، بزرگ‌ شدن‌ پروستات‌، كوليت‌اولسراتيو، بارداري‌ و شيردهي‌ و گلوكوم‌با احتياط مصرف‌ گردد.

5 ـ آتروپين‌ از جفت‌ عبور كرد و در شيرنيز ترشح‌ مي‌شود.

 

موارد منع‌ مصرف‌: اين‌ دارو در گلوكوم‌ بازاويه‌ بسته‌ نبايد مصرف‌ شود.

 

عوارض‌ جانبي‌: از عوارض‌ شايع‌ اين‌ دارومي‌توان‌ از يبوست‌، خشكي‌ دهان‌، بيني‌، گلويا پوست‌ و اشكال‌ در بلع‌، گشاد شدن‌مردمك‌ها، براديكاردي‌ و سپس‌ تاكيكاردي‌و كاهش‌ تعريق‌ نام‌ برد.

 

تداخل‌هاي‌ دارويي‌: مصرف‌ همزمان‌

اين‌ دارو با گلوكوكورتيكوئيدها

و هالوپريدول‌ مي‌تواند فشار داخل‌

چشم‌ را افزايش‌ دهد. در صورت‌ مصرف‌همزمان‌ با داروهاي‌ آنتي‌هيستامين‌

و ساير داروهاي‌ ضد موسكاريني‌،ديسوپيراميد، فنوتيازين‌ها و داروهاي‌

ضد افسردگي‌ سه‌ حلقه‌اي‌ اثرات‌آنتي‌موسكاريني‌ تشديد مي‌شود. درصورت‌ مصرف‌ همزمان‌ با داروهاي‌ ضدمياستني‌ سبب‌ كاهش‌ هر چه‌ بيشتر تحرك‌روده‌ مي‌شود.

 

نكات‌ قابل‌ توصيه‌: 1 ـ پس‌ از مصرف‌ دارواز رفتن‌ در محيطهاي‌ گرم‌ و از پرداختن‌ به‌فعاليت‌ بدني‌ شديد خودداري‌ گردد.

2 ـ احتمال‌ ايجاد اختلال‌ ديد يا حساسيت‌ به‌نور وجود دارد.

3 ـ احتمال‌ بروز خشكي‌ دهان‌، بيني‌ يا گلووجود دارد.

4 ـ تزريق‌ وريدي‌ آتروپين‌ بايد به‌ آهستگي‌صورت‌ گيرد.

 

مقدار مصرف‌:

بزرگسالان‌: به‌عنوان‌ ضد موسكاريني‌،مقدار 0/6 ـ 0/4 ميلي‌گرم‌ هر 6 ـ 4 ساعت‌به‌صورت‌ عضلاني‌، وريدي‌ يا زير جلدي‌تزريق‌ مي‌گردد. به‌عنوان‌ ضد آريتمي‌

1 ـ 0/4 ميلي‌گرم‌ هر 2 ـ 1 ساعت‌، حداكثر تا2 ميلي‌گرم‌، تزريق‌ مي‌شود.

براي‌ جلوگيري‌ از ترشح‌ بيش‌ از حدبزاق‌ مقدار 0/6 ـ 0/2 ميلي‌گرم‌ هر 1 ـ 0/5ساعت‌ قبل‌ از اعمال‌ جراحي‌، 1/2 ـ 0/6ميلي‌گرم‌ به‌طور همزمان‌ با تزريق‌ 2 ـ 0/5ميلي‌گرم‌ نئوستيگمين‌ به‌صورت‌ وريدي‌ ودر مسموميت‌ كورار براي‌ مهار كننده‌هاي‌كولين‌ استراز مقدار 4 ـ 2 ميلي‌گرم‌ تزريق‌وريدي‌ مي‌گردد. سپس‌ مقدار 2 ميلي‌گرم‌هر 10 ـ 5 دقيقه‌ تا زمان‌ برطرف‌ شدن‌علايم‌ موسكاريني‌ و يا بروز علايم‌مسموميت‌ با آتروپين‌ تزريق‌ مي‌گردد.

كودكان‌: مقدار 0/01mg/kg (حداكثر 0/4ميلي‌گرم‌) هر 6 ـ 4 ساعت‌ به‌عنوان‌ آنتي‌كولينرژيك‌ تجويز مي‌گردد. به‌عنوان‌ ضدآريتمي‌ مقدار 0/03mg/kg ـ 0/01 تزريق‌وريدي‌ مي‌شود. براي‌ جلوگيري‌ از ترشح‌بيش‌ از حد بزاق‌ و ترشحات‌ مجاري‌ تنفسي‌پيش‌ از بيهوشي‌ در كودكان‌ با وزن‌ 3 تاكيلوگرم‌ بين‌ 0/6 ـ 0/1 ميلي‌گرم‌ استفاده‌مي‌شود. به‌عنوان‌ پادزهر مهاركننده‌هاي‌كولين‌ استراز مقدار اوليه‌ 1 ميلي‌گرم‌تزريق‌ وريدي‌ يا عضلاني‌ مي‌شود و سپس‌مقادير 1 ـ 0/5 ميلي‌گرم‌ هر 10 ـ 5 دقيقه‌تزريق‌ مي‌شود.

اشكال‌ دارويي‌:

Injection (as Sulfate) : 0.5mg / ml

10 mg / 10 ml

 

CALCIUM DISODIUME EDTATE

موارد مصرف‌: اين‌ دارو در درمان‌مسموميت‌ حاد و مزمن‌ با سرب‌ و بعضي‌فلزات‌ سنگين‌ و همچنين‌ در آنسفالوپاتي‌ناشي‌ از آن‌ استفاده‌ مي‌گردد.

 

مكانيسم‌ اثر: فلزات‌ سنگين‌ مانند سرب‌،بسهولت‌ جانشين‌ كلسيم‌ موجود در اين‌دارو شده‌ و در نتيجه‌ كمپلكس‌ پايداري‌تشكيل‌ مي‌شود كه‌ از طريق‌ ادرار دفع‌مي‌گردد.

 

فارماكوكينتيك‌: نيمه‌ عمر دفع‌ دارو حدود20-60 دقيقه‌ است‌ و از راه‌ كليه‌ها دفع‌مي‌گردد.

 

موارد منع‌ مصرف‌: دارو در بي‌ادراري‌ و كم‌ادراري‌ نبايد مصرف‌ شود.

 

هشدارها: به‌دليل‌ عوارض‌ سمي‌ و كشنده‌آن‌ از انفوزيون‌ سريع‌ داخل‌ وريدي‌خودداري‌ گردد و حتي‌الامكان‌ به‌صورت‌عضلاني‌ استفاده‌ شود.

 

عوارض‌ جانبي‌: احتمال‌ نكروز لوله‌هاي‌كليوي‌ به‌خصوص‌ در كم‌ ادراري‌ وجوددارد.

 

مقدار مصرف‌: يك‌ گرم‌ از دارو با

500 - 250 ميلي‌ليتر محلول‌ كلرور سديم‌تزريقي‌ يا محلول‌ دكستروز 5% رقيق‌مي‌شود.

بزرگسالان‌: در بزرگسالان‌ بدون‌ علايم‌باليني‌ اين‌ محلول‌ در مدت‌ حداقل‌ يك‌ساعت‌ دو بار در روز و به‌ مدت‌ 5 روزانفوزيون‌ وريدي‌ مي‌شود و سپس‌ درمان‌به‌ مدت‌ 2 روز قطع‌ مي‌گردد و در صورت‌لزوم‌ پس‌ از آن‌ به‌ مدت‌ 5 روز از سر گرفته‌مي‌شود. در افراد با مسموميت‌ متوسط يابدون‌ علامت‌ نبايد بيشتر از 50mg/kg/dayمصرف‌ مي‌گردد. تجويز عضلاني‌ دارونبايد از 35mg/kg دو بار در روز (مقدار كل‌75mg/kg/day) تجاوز كند.

كودكان‌: همين‌ مقدار مصرف‌ روزانه‌ بايددر فواصل‌ 8-12 ساعته‌ تجويز گردد ودرمان‌ براي‌ 5ـ3 روز ادامه‌ يابد. دومين‌دوره‌ درمان‌ پس‌ از يك‌ دوره‌ استراحت‌چهار روزه‌ يا بيشتر شروع‌ مي‌شود.

 

اشكال‌ دارويي‌:

Injection: 50 mg/ml

 

DEFEROXAMINE

موارد مصرف‌: دفروكسامين‌ يك‌ عامل‌شلاته‌ كننده‌ فعال‌ است‌ كه‌ به‌عنوان‌ داروي‌كمكي‌ در درمان‌ مسموميت‌ با آهن‌ به‌كاربرده‌ مي‌شود. اين‌ دارو همچنين‌ براي‌تسريع‌ دفع‌ آهن‌ مصرف‌ مي‌شود.دفروكسامين‌ از راه‌ تزريق‌ وريدي‌،عضلاني‌ و يا داخل‌ صفاقي‌ براي‌ كنترل‌تجمع‌ آلومينيوم‌ در استخوان‌، در مبتلايان‌به‌ نارسايي‌ كليه‌ و در درمان‌مسموميت‌هاي‌ عصبي‌ و يا ناهنجاري‌هاي‌استخواني‌ در بيماران‌ تحت‌ دياليز به‌كاربرده‌ مي‌شود.

 

مكانيسم‌ اثر: دفروكسامين‌ با آهن‌ سه‌ظرفيتي‌ اتصال‌ پيدا كرده‌ و از شركت‌ آن‌ درواكنش‌هاي‌ شيميايي‌ جلوگيري‌ مي‌كند. اين‌دارو مي‌تواند با آهن‌ آزاد سرم‌، آهن‌فريتين‌ و هموسيدرين‌ اتصال‌ پيدا كند ولي‌از هموگلوبين‌ و ميوگلوبين‌ نمي‌تواند آهن‌برداشت‌ كند. دفروكسامين‌ همچنين‌مي‌تواند از بافت‌هاي‌ مختلف‌ آلومينيوم‌ رابرداشت‌ كرده‌ و يك‌ كمپلكس‌ پايدار محلول‌در آب‌ ايجاد كند.

 

فارماكوكينتيك‌: كمتر از 15% دارو از طريق‌دستگاه‌ گوارش‌ جذب‌ مي‌شود.دفروكسامين‌ بوسيله‌ آنزيم‌هاي‌ پلاسمايي‌متابوليزه‌ و از طريق‌ ادرار دفع‌ مي‌شود.مقداري‌ از دارو نيز از طريق‌ صفرا و مدفوع‌دفع‌ مي‌گردد و نيمه‌ عمر آن‌ 6/1 ساعت‌مي‌باشد. آهن‌ شلات‌ شده‌ كه‌ از طريق‌كليه‌ها دفع‌ مي‌گردد، رنگ‌ ادرار را به‌ قرمزمتمايل‌ مي‌كند.

 

موارد منع‌ مصرف‌: اين‌ دارو در بيماري‌هاي‌شديد كليوي‌ يا بي‌ادراري‌ و درهموكروماتوز اوليه‌ نبايد مصرف‌ شود.

 

هشدارها: 1 ـ احتمال‌ بروز آب‌ مرواريد دربيماراني‌ كه‌ تحت‌ درمان‌ طولاني‌ بادفروكسامين‌ هستند وجود دارد.

2 ـ مصرف‌ اين‌ دارو در كودكان‌ زير سه‌سال‌ منوط به‌ دفع‌ 1mg/day آهن‌ مي‌باشد.

3 ـ در افراد سالخورده‌ همراه‌ ويتامين‌ Cاستفاده‌ گردد.

4 ـ  راه‌ تجويز وريدي‌ فقط در بيماران‌ مبتلابه‌ كلاپس‌ قلبي‌ ـ عروقي‌ مورد استفاده‌ قرارگيرد و در اولين‌ فرصت‌ تجويز داروبه‌صورت‌ داخل‌ عضلاني‌ ادامه‌ يابد.

 

عوارض‌ جانبي‌: در محل‌ تزريق‌ گاهي‌خارش‌، درد و سفتي‌ ايجاد مي‌گردد. دردرمان‌ درازمدت‌ ممكن‌ است‌ واكنش‌هاي‌آلرژيك‌ شامل‌ تورم‌ روي‌ پوست‌، خارش‌عمومي‌ بدن‌، بثورات‌ جلدي‌ و واكنش‌هاي‌آنافيلاكتيك‌ رخ‌ دهد.

تداخل‌هاي‌ دارويي‌: تجويز همزمان‌ باويتامين‌ C باعث‌ افزايش‌ توانايي‌ اين‌ دارودر دفع‌ بيشتر آهن‌ مي‌گردد اگرچه‌ احتمال‌سميت‌ آهن‌ نيز افزايش‌ مي‌يابد.

 

مقدار مصرف‌:

بزرگسالان‌: در مسموميت‌ با آهن‌ در ابتدامقدار يك‌ گرم‌ و سپس‌ هر چهار ساعت‌500 ميلي‌ گرم‌ (تا دوبار) به‌صورت‌عضلاني‌ تزريق‌ مي‌شود. در صورت‌ لزوم‌تجويز دارو به‌ ميزان‌ 500 ميلي‌ گرم‌ هر

12 ـ 4 ساعت‌ تا حداكثر 6g/day قابل‌ تكراراست‌.

مقدار اوليه‌ تجويز داخل‌ وريدي‌ دارو يك‌گرم‌ است‌ كه‌ با سرعت‌ كمتر از 15mg/kg/hانفوزيون‌ مي‌گردد و سپس‌ مقدار 500 ميلي‌گرم‌ هر چهار ساعت‌ (تا دوبار) تا حداكثر6g/24h تجويز مي‌شود.

براي‌ تجويز زير جلدي‌ مقدار 2g ـ 1 طي‌مدت‌ 24 ـ 8 ساعت‌ توسط يك‌ پمپ‌ سيارتزريق‌ مي‌گردد. مقدار مصرف‌ دارو از20mg/kg شروع‌ و به‌ 110mg/kg يا مقدارتام‌ 3 گرم‌ در 10 ميلي‌ ليتر آب‌ مقطراستريل‌ افزايش‌ مي‌يابد كه‌ طي‌ 10 ساعت‌در بافت‌ زير جلد انفوزيون‌ مي‌شود.

در مسموميت‌ مزمن‌ 50mg/kg/day ـ 20 ازدارو طي‌ مدت‌ 8 ساعت‌ به‌صورت‌ زيرجلدي‌ انفوزيون‌ مي‌گردد. معهذا، تزريق‌عضلاني‌ راه‌ تجويز ترجيحي‌ دارو است‌ كه‌بايد در تمام‌ بيماراني‌ كه‌ در حالت‌ شوك‌نمي‌باشند، مورد استفاده‌ قرار گيرد. دوزمعمول‌ داخل‌ عضلاني‌ بالغين‌ و اطفال‌

1g/day ـ 0/5 مي‌باشد. بعلاوه‌، در صورت‌انتقال‌ خون‌ به‌ بيمار، لازم‌ است‌ يك‌ دوز 2گرمي‌ دارو همراه‌ با هر واحد خون‌ تزريقي‌به‌صورت‌ انفوزيون‌ آهسته‌ داخل‌ وريدي‌با حداكثر سرعت‌ 15mg/kg/h تجويز گردد.

كودكان‌: دوز توصيه‌ شده‌ اطفال‌ درمسموميت‌ حاد با آهن‌ مقدار50mg/kg/dose است‌ كه‌ هر 6 ساعت‌ و تازماني‌ كه‌ رنگ‌ ادرار تغيير نيافته‌ است‌به‌صورت‌ داخل‌ عضلاني‌ تجويز مي‌گردد.سلامت‌ و كارآيي‌ دارو در اطفال‌ كوچكتر از3 سال‌ ثابت‌ نشده‌ است‌.

 

اشكال‌ دارويي‌:

For Injection (as Mesylate): 500mg