ISOXSUPRINE

موارد مصرف‌: اين‌ دارو براي‌ تسكين‌ علائم‌ناشي‌ از نارسايي‌ عروق‌ مغزي‌، درمان‌اختلالات‌ عروق‌ محيطي‌ ناشي‌ از تصلب‌شرائين‌، سندرم‌ رينود، تعويق‌ زايمان‌زودرس‌ و در درمان‌ قاعدگي‌ دردناك‌تجويز مي‌شود.

 

مكانيسم‌ اثر: ايزوكسوپرين‌ يك‌ مسددگيرنده‌ آلفا ـ آدرنرژيك‌ و تحريك‌ كننده‌گيرنده‌ بتا ـ آدرنرژيك‌ است‌. به‌نظرمي‌رسد كه‌ اثر آن‌ بر عضلات‌ صاف‌ عروق‌يك‌ اثر مستقيم‌ باشد. دارو توانايي‌ شل‌كردن‌ عضلات‌ صاف‌ رحم‌ را نيز دارد.

 

فارماكوكينتيك‌: از دستگاه‌ گوارش‌ به‌

خوبي‌ جذب‌ مي‌شود. نيمه‌ عمر آن‌ حدوديكساعت‌ است‌ و عمدتŠ از راه‌ ادرار دفع‌مي‌شود.

 

موارد منع‌ مصرف‌: در موارد تعويق‌ زايمان‌زودرس‌ در شرايط وجود اختلالات‌ قلبي‌(خصوصŠ وجود آريتمي‌)، پركاري‌تيروئيد، عفونت‌ داخل‌ رحمي‌، مرگ‌ جنين‌در داخل‌ رحم‌، اكلامپسي‌، پره‌ اكلامپسي‌ وزيادي‌ فشارخون‌ ريوي‌ نبايد مصرف‌شود.

 

هشدارها: 1 ـ در صورت‌ وجود بيماري‌شديد عروق‌ مغزي‌ و در مواردي‌ كه‌ فردمبتلا به‌ زايمان‌ زودرس‌، ديابت‌ يا پره‌اكلامپسي‌ خفيف‌ تا متوسط داشته‌ باشد،اختلالات‌ انعقادي‌ خون‌، انفاركتوس‌ميوكارد اخير و گلوكوم‌ بايد با احتياطفراوان‌ تجويز شود.

 

عوارض‌ جانبي‌: ادم‌ ريوي‌، كمي‌ فشارخون‌،تاكي‌كاردي‌، درد قفسه‌ سينه‌، تهوع‌،استفراغ‌، ضعف‌، گيجي‌ و بثورات‌ پوستي‌از عوارض‌ جانبي‌ دارو هستند.

نكات‌ قابل‌ توصيه‌: 1 ـ قطع‌ مصرف‌ داروبايد با احتياط صورت‌ گيرد.

2 ـ براي‌ اجتناب‌ از تحريك‌ دستگاه‌ گوارش‌اين‌ دارو بايد بعد يا همراه‌ غذا مصرف‌شود.

3 ـ تغيير از وضعيت‌ خوابيده‌ به‌ نشسته‌ ياايستاده‌ بايد به‌ آهستگي‌ صورت‌ گيرد.

 

مقدار مصرف‌: در بزرگسالان‌ 20 ـ 10ميلي‌گرم‌، 4 ـ 3 بار در روز مصرف‌مي‌شود.

 

اشكال‌ دارويي‌:

Tablet : 10 mg

 

LIDOCAINE HCI

موارد مصرف‌: اين‌ دارو در درمان‌ آريتمي‌بطني‌، به‌ويژه‌ پس‌ از سكته‌ قلبي‌، مصرف‌مي‌شود.

 

مكانيسم‌ اثر: ليدوكائين‌ با اثر مستقيم‌ بربافت‌، بخصوص‌ شبكه‌ پوركنژ (بدون‌دخالت‌ سيستم‌ اعصاب‌ خودكار)، سبب‌كاهش‌ دپولاريزاسيون‌، خودكاري‌ وتحريك‌ پذيري‌ بطن‌ طي‌ مرحله‌ دياستوليك‌مي‌شود.

 

فارماكوكينتيك‌: پس‌ از تزريق‌ عضلاني‌،تقريبŠ به‌طور كامل‌ جذب‌ مي‌شود.ليدوكائين‌ بسرعت‌ در بدن‌ توزيع‌ مي‌يابد.90 درصد دارو در كبد متابوليزه‌ مي‌شود.نيمه‌ عمر دارو 2 ـ1 ساعت‌ و وابسته‌ به‌مقدار مصرف‌ است‌. اثر دارو بعد از تزريق‌عضلاني‌ پس‌ از 15 ـ 5 دقيقه‌ و از راه‌وريدي‌ بلافاصله‌ شروع‌ مي‌شود. زمان‌لازم‌ براي‌ رسيدن‌ به‌ غلظت‌ يكنواخت‌پلاسمايي‌ در انفوزيون‌ مداوم‌ وريدي‌ 4 ـ 3ساعت‌ است‌. اين‌ زمان‌ در بيماراني‌ كه‌دچار سكته‌ قلبي‌ شده‌اند، حدود 10 ـ 8ساعت‌ است‌. طول‌ اثر دارو از راه‌ وريدي‌20 ـ 10 دقيقه‌ و از راه‌ عضلاني‌ 90 ـ 60دقيقه‌ است‌. دفع‌ ليدوكائين‌ كليوي‌ است‌.

 

موارد منع‌ مصرف‌: اين‌ دارو در اختلالات‌سينوسي‌ ـ دهليزي‌، تمام‌ حالات‌ انسداددهليزي‌ ـ بطني‌، ضعف‌ شديد ميوكارد وپورفيري‌ نبايد مصرف‌ شود.

 

هشدارها: 1 ـ اين‌ دارو در موارد زير بايد بااحتياط فراوان‌ مصرف‌ شود:

نارسايي‌ احتقاني‌ قلب‌، كاهش‌ جريان‌ خون‌كبد، شوك‌ و كاهش‌ حجم‌ خون‌، انسدادناقص‌ قلب‌، برادي‌ كاردي‌ سينوسي‌ وسندرم‌ w-p-w.

2 ـ كاهش‌ مقدار مصرف‌ دارو در بيماران‌مبتلا به‌ نارسايي‌ احتقاني‌ قلب‌، عيب‌ كاركبد و پس‌ از جراحي‌ قلب‌ ضروري‌ است‌.

 

عوارض‌ جانبي‌: سرگيجه‌، پارستزي‌ ياخواب‌ آلودگي‌ (به‌ويژه‌ در صورت‌ تزريق‌سريع‌ دارو) با مصرف‌ اين‌ دارو گزارش‌شده‌ است‌. همچنين‌ اغتشاش‌ فكر، ضعف‌تنفسي‌ و تشنجات‌، كاهش‌ فشارخون‌ وبرادي‌ كاردي‌ و حساسيت‌ مفرط نيزمشاهده‌ شده‌ است‌.

 

تداخل‌هاي‌ دارويي‌: مصرف‌ همزمان‌داروهاي‌ ضد تشنج‌ هيدانتوئيني‌ باليدوكائين‌ ممكن‌ است‌ باعث‌ بروز اثراضافي‌ مضعف‌ قلبي‌ شود. داروهاي‌ ضدتشنج‌ هيدانتوئيني‌ ممكن‌ است‌ متابوليسم‌كبدي‌ ليدوكائين‌ را تسريع‌ نمايند.

 

نكات‌ قابل‌ توصيه‌: 1 ـ در صورت‌ بروزعلائم‌ حمله‌ قلبي‌، بلافاصله‌ بايد به‌ پزشك‌مراجعه‌ شود.

2 ـ همزمان‌ با مصرف‌ ليدوكائين‌، پيگيري‌وضع‌ بيمار با استفاده‌ ازالكتروكارديوگرام‌ و در دسترس‌ بودن‌وسايل‌ احياء و داروهاي‌ لازم‌ براي‌ معالجه‌واكنش‌هاي‌ جانبي‌ ضروري‌ است‌.

3 ـ ليدوكائين‌ نبايد هنگام‌ انتقال‌ خون‌، به‌آن‌ اضافه‌ شود.

 

مقدار مصرف‌:

بزرگسالان‌: به‌عنوان‌ ضد آريتمي‌، براي‌انفوزيون‌ مداوم‌ وريدي‌ (معمولا پس‌ از يك‌مقدار حمله‌اي‌)، 0/05 mg/kg ـ 0/02 باسرعت‌ mg/min 4 ـ 1 (حداكثر حدود

4/5 mg/kg در هر دوره‌ يك‌ ساعته‌)مصرف‌ مي‌شود. جهت‌ تزريق‌ مستقيم‌وريدي‌، در بزرگسالان‌ مقدار mg/kg 1به‌عنوان‌ مقدار حمله‌اي‌ با سرعت‌

50 mg/min ـ 25 تزريق‌ مي‌شود كه‌ درصورت‌ نياز هر 5 دقيقه‌ تكرار مي‌شود(حداكثر 4/5 mg/kg در هر دوره‌ يكساعته‌).از راه‌ عضلاني‌ در بزرگسالان‌ mg/kg 4/3تزريق‌ مي‌شود كه‌ در صورت‌ نياز هر

1/5 ـ 1 ساعت‌ تكرار مي‌شود. بيشينه‌ مقدارمصرف‌ حدود mg/kg 4/5 در هر دوره‌يكساعته‌ است‌.

كودكان‌: مقدار mg/kg 1 به‌عنوان‌ مقدارحمله‌اي‌ با سرعت‌ mg/min 50 ـ 25 تزريق‌مي‌شود كه‌ در صورت‌ نياز هر 5 دقيقه‌تكرار مي‌شود (حداكثر mg/kg 3). براي‌انفوزيون‌ وريدي‌ مداوم‌ در كودكان‌(معمولا پس‌ از يك‌ مقدار حمله‌اي‌)mg/kg/min 0/05 ـ 0/02 مصرف‌ مي‌شود.

 

اشكال‌ دارويي‌:

Injection : 1% , 2% , 4% , 20%

 

LOVASTATIN

موارد مصرف‌: لوواستاتين‌ در مبتلايان‌ به‌افزايش‌ كلسترول‌ خون‌ كه‌ به‌ درمان‌ بارعايت‌ رژيم‌ غذايي‌ پاسخ‌ كافي‌ نمي‌دهند وبراي‌ كم‌ كردن‌ سرعت‌ پيشرفت‌آترواسكلروز عروق‌ كرونر در افرادي‌ كه‌بيماري‌ عروق‌ كرونر دارند و غلظت‌كلسترول‌ پلاسماي‌ آنها بالا باشد، تجويزمي‌شود.

 

مكانيسم‌ اثر: اين‌ دارو با مهار آنزيم‌HMG-CoA ردوكتاز، ساخته‌ شدن‌كلسترول‌ را مهار مي‌كند. اين‌ عمل‌ موجب‌مي‌شود كه‌ گيرنده‌هاي‌ LDL در سطح‌سلولهاي‌ كبدي‌ افزايش‌ يافته‌ و LDLبيشتري‌ از خون‌ برداشت‌ كنند و نهايتŠميزان‌ LDL خون‌ كاهش‌ يابد.

 

فارماكوكينتيك‌: لوواستاتين‌ پس‌ ازهيدروليز در دستگاه‌ گوارش‌ به‌ شكل‌ فعال‌در مي‌آيد. كمتر از نيمي‌ از اين‌ دارو از راه‌خوراكي‌ جذب‌ مي‌شود و در گذر اول‌ از كبدبه‌طور وسيع‌ متابوليزه‌ مي‌گردد. قسمت‌عمده‌ دارو از طريق‌ صفرا و كمي‌ هم‌ ازطريق‌ ادرار دفع‌ مي‌شود.

 

موارد منع‌ مصرف‌: اين‌ دارو در بيماري‌فعال‌ كبدي‌، و پورفيري‌ نبايد مصرف‌ شود.

 

هشدارها: 1 ـ قبل‌ و در طول‌ مصرف‌ اين‌دارو، بايد عملكرد كبد كنترل‌ شود.

2 ـ در صورت‌ وجود سابقه‌ بيماري‌ كبدي‌،دارو با احتياط فراوان‌ مصرف‌ شود.

3 ـ در طول‌ مدت‌ مصرف‌ و تا يك‌ ماه‌ بعد ازقطع‌ مصرف‌ اين‌ دارو، بيماران‌ زن‌ نبايدباردار شوند.

4 ـ در صورتي‌ كه‌ غلظت‌ خوني‌ كرآتين‌فسفوكيناز (CPK) شديدŠ افزايش‌ پيدا كند يادر صورت‌ بروز ميوپاتي‌ در بيمار،مصرف‌ دارو بايد قطع‌ شود.

عوارض‌ جانبي‌: يبوست‌، نفخ‌، سردرد، تهوع‌،سوءهاضمه‌، درد شكم‌، اسهال‌، خستگي‌،بيخوابي‌، بثورات‌ جلدي‌، رابدوميوليز،هپاتيت‌، افزايش‌ غلظت‌ كرآتين‌ فسفوكينازو آنژيوادم‌ از عوارض‌ جانبي‌ اين‌ داروهستند.

 

تداخل‌هاي‌ دارويي‌: اين‌ دارو اثر ضدانعقادي‌ وارفارين‌ را افزايش‌ مي‌دهد.مصرف‌ همزمان‌ اين‌ دارو باسيكلوسپورين‌ موجب‌ افزايش‌ خطر بروزميوپاتي‌ مي‌شود. مصرف‌ همزمان‌ اين‌دارو با اسيد نيكوتينيك‌ يا فيبرات‌ها خطربروز عوارض‌ جانبي‌ (بخصوص‌رابدوميوليز) را افزايش‌ مي‌دهد.

 

نكات‌ قابل‌ توصيه‌: 1 ـ بيمار بايد آگاه‌ باشدكه‌ در طول‌ مدت‌ مصرف‌ اين‌ دارو، بروزهر گونه‌ درد عضلاني‌ را به‌ پزشك‌ خوداطلاع‌ دهد.

2 ـ مصرف‌ اين‌ دارو همراه‌ با غذا (معمولاشام‌) اثربخشي‌ بيشتري‌ دارد.

 

مقدار مصرف‌: در شب‌ اول‌ درمان‌ 10ميلي‌گرم‌ تجويز مي‌شود و در شب‌هاي‌بعدي‌ تدريجŠ مقدار آن‌ افزايش‌ مي‌يابد. درصورت‌ نياز در يك‌ فاصله‌ 8 ـ 6 هفته‌اي‌مقدار دارو را مي‌توان‌ تا 80mg/dayافزايش‌ داد.

 

اشكال‌ دارويي‌:

Tablet : 20 mg

 

METHYLDOPA

موارد مصرف‌: متيل‌ دوپا در درمان‌ زيادي‌فشارخون‌ همراه‌ داروهاي‌ مدر مصرف‌مي‌شود. همچنين‌ در بحران‌ زيادي‌ فشارخون‌، زماني‌ كه‌ درمان‌ فوري‌ مورد نيازنباشد، نيز به‌كار مي‌رود.

 

مكانيسم‌ اثر: به‌نظر مي‌رسد كه‌ اثر اين‌ دارودر كاهش‌ فشارخون‌، به‌ علت‌ تبديل‌ آن‌ به‌آلفا ـ متيل‌ نوراپي‌ نفرين‌ باشد. آلفا ـ متيل‌نوراپي‌ نفرين‌ از طريق‌ مركزي‌ سبب‌ كاهش‌عبور جريان‌ سمپاتيك‌ و در نتيجه‌ كاهش‌فشارخون‌ مي‌شود.

 

فارماكوكينتيك‌: جذب‌ متيل‌ دوپا از مجراي‌گوارش‌ متغير است‌. متيل‌ دوپا به‌طورگسترده‌ در نرونهاي‌ آدرنرژيك‌ مركزي‌ به‌آلفا ـ متيل‌ نوراپي‌ نفرين‌ تبديل‌ مي‌شود.نيمه‌ عمر آن‌ در افراد سالم‌ در مرحله‌ آلفا1/7 ساعت‌ و در افراد مبتلا به‌ بي‌ادراري‌در مرحله‌ آلفا 3/6 ساعت‌ مي‌باشد. زمان‌لازم‌ براي‌ رسيدن‌ به‌ اوج‌ اثر پس‌ ازمصرف‌ مقدار واحد 6 ـ 4 ساعت‌ و پس‌ ازمصرف‌ مقادير متعدد 3 ـ 2 روز است‌. طول‌اثر دارو با مصرف‌ يك‌ مقدار واحدخوراكي‌ 24 ـ 12 است‌ و با مصرف‌ مقاديرمتعدد 48 ـ 24 ساعت‌ است‌. متيل‌ دوپا ازطريق‌ كليه‌ دفع‌ مي‌شود.

 

موارد منع‌ مصرف‌: اين‌ دارو در سابقه‌افسردگي‌، بيماري‌ فعال‌ كبد (هپاتيت‌ حاد وسيروز فعال‌)، فئوكروموسيتوم‌ وپورفيري‌ نبايد مصرف‌ شود.

 

هشدارها: 1 ـ در موارد زير بايد با احتياطمصرف‌ شود:

سابقه‌ كم‌ خوني‌ هموليتيك‌ ناشي‌ از

بيماري‌ خودايمني‌، سابقه‌ بيماري‌ كبدي‌همراه‌ با مصرف‌ قبلي‌ متيل‌ دوپا و عيب‌ كاركليه‌.

2 ـ آزمون‌ كومبس‌ ممكن‌ است‌ در 20درصد بيماران‌ تحت‌ درمان‌ با دارو مثبت‌شود كه‌ اين‌ حالت‌ مي‌تواند با آزمون‌سازگاري‌ متقابل‌ خونهاي‌ دهنده‌ و گيرنده‌تداخل‌ نمايد.

3 ـ در طول‌ مصرف‌ دارو، شمارش‌سلولهاي‌ خون‌ و آزمون‌ فعاليت‌ كبد ممكن‌است‌ ضروري‌ باشد.

 

عوارض‌ جانبي‌: خشكي‌ دهان‌، تسكين‌،افسردگي‌، خواب‌ آلودگي‌، اسهال‌، احتباس‌مايعات‌، كاهش‌ توانايي‌ جنسي‌، آسيب‌كبدي‌، كم‌ خوني‌ هموليتيك‌، سندرم‌ شبه‌اريتماتوز، پاركينسون‌، بثورات‌ جلدي‌ وگرفتگي‌ بيني‌ با مصرف‌ اين‌ دارو گزارش‌شده‌ است‌.

 

تداخل‌هاي‌ دارويي‌: مصرف‌ همزمان‌ متيل‌دوپا با داروهاي‌ بيهوش‌ كننده‌ عمومي‌ممكن‌ است‌ اثر پايين‌ آورنده‌ فشارخون‌متيل‌ دوپا را افزايش‌ دهد. مصرف‌ همزمان‌متيل‌ دوپا با داروهاي‌ مهاركننده‌ مونوآمين‌اكسيداز، ممكن‌ است‌ سبب‌ تحريك‌ پذيري‌بيش‌ از حد شود. در صورت‌ مصرف‌همزمان‌ فنيل‌ افرين‌ با متيل‌ دوپا، ممكن‌است‌ اثر پايين‌ آورنده‌ فشارخون‌ متيل‌ دوپاكاهش‌ و اثر بالابرنده‌ فشارخون‌ فنيل‌افرين‌افزايش‌ يابد.

 

نكات‌ قابل‌ توصيه‌: 1 ـ مصرف‌ اين‌ داروحتي‌ در صورت‌ احساس‌ بهبودي‌ بايدادامه‌ يابد.

2 ـ اين‌ دارو افزايش‌ فشارخون‌ را درمان‌نمي‌كند، بلكه‌ آن‌ را كنترل‌ مي‌نمايد. از اينرومصرف‌ آن‌ ممكن‌ است‌ تا آخر عمرضروري‌ باشد.

3 ـ از مصرف‌ ساير داروها بخصوص‌داروهاي‌ مقلد سمپاتيك‌ كه‌ نياز به‌ نسخه‌ندارند، بايد خودداري‌ شود.

4 ـ در صورت‌ بروز تب‌، مراجعه‌ به‌ پزشك‌ضروري‌ است‌.

5 ـ براي‌ به‌ حداقل‌ رساندن‌ اثر تسكين‌بخشي‌ متيل‌ دوپا، هر گونه‌ افزايش‌ درمقدار مصرف‌ دارو بايد در نوبت‌ عصرانجام‌ گيرد.

 

مقدار مصرف‌:

بزرگسالان‌: به‌عنوان‌ پايين‌ آورنده‌فشارخون‌، ابتدا مقدار 250 ميلي‌گرم‌

2 يا 3 بار در روز به‌ مدت‌ 2 روز مصرف‌مي‌شود و پس‌ از آن‌ در فواصل‌ زماني‌ بيش‌از 2 روز تا زمان‌ حصول‌ پاسخ‌ مناسب‌،اين‌ مقدار تنظيم‌ مي‌شود. به‌عنوان‌نگهدارنده‌ mg/day 500 تا g/day 2 در

4 ـ 2 مقدار منقسم‌ مصرف‌ مي‌شود. بيشينه‌مقدار مصرف‌ در بزرگسالان‌ تا g/day 3است‌.

كودكان‌: به‌عنوان‌ پايين‌ آورنده‌ فشارخون‌،ابتدا mg/kg 10 در 4 ـ 2 مقدار منقسم‌مصرف‌ مي‌شود كه‌ پس‌ از آن‌ در فواصل‌زماني‌ بيش‌ از 2 روز تا حصول‌ پاسخ‌مناسب‌ اين‌ مقدار تنظيم‌ مي‌شود. بيشينه‌مقدار مصرف‌ در كودكان‌ mg/kg 65 ياg/day 3 است‌.

 

اشكال‌ دارويي‌:

Tablet : 250 mg

 

MINOXIDIL (Systemic)

موارد مصرف‌: اين‌ دارو در درمان‌ زيادي‌شديد فشارخون‌، همراه‌ داروهاي‌ مدر ومسدود كننده‌ گيرنده‌ بتا ـ آدرنرژيك‌مصرف‌ مي‌شود.

 

مكانيسم‌ اثر: مينوكسيديل‌ يك‌ گشاد كننده‌عروق‌ محيطي‌ با اثر مستقيم‌ است‌ كه‌مقاومت‌ عروق‌ محيطي‌ را كاهش‌ مي‌دهد وسبب‌ افت‌ فشارخون‌ مي‌شود.

فارماكوكينتيك‌: در حدود 90 درصد از يك‌مقدار مصرف‌ خوراكي‌ از مجراي‌ گوارشي‌جذب‌ مي‌شود. نيمه‌ عمر پلاسمايي‌ دارو4/2 ساعت‌ است‌، اگر چه‌ اثر دارو ممكن‌است‌ تا 75 ساعت‌ باقي‌ بماند. اين‌ دارو به‌ميزان‌ زياد در كبد متابوليزه‌ مي‌شود وعمدتŠ از طريق‌ ادرار و به‌ شكل‌ متابوليت‌دفع‌ مي‌شود.

 

موارد منع‌ مصرف‌: اين‌ دارو در بيماران‌مبتلا به‌ فئوكروموسيتوم‌ نبايد مصرف‌شود.

 

هشدارها: مصرف‌ اين‌ دارو در بيماراني‌ كه‌اخيرŠ دچار انفاركتوس‌ ميوكارد شده‌اند ودر بيماران‌ مبتلا به‌ زيادي‌ فشارخون‌ريوي‌، آنژين‌ صدري‌، نارسايي‌ مزمن‌ قلب‌و عيب‌ بارز كار كليه‌ بايد با احتياط فراوان‌صورت‌ گيرد.

 

تداخل‌هاي‌ دارويي‌: اثرات‌ كاهنده‌فشارخون‌ اين‌ دارو، در صورت‌ مصرف‌همزمان‌ با ساير داروهاي‌ پايين‌ آورنده‌فشارخون‌ ممكن‌ است‌ تشديد شود. درصورت‌ مصرف‌ همزمان‌ مينوكسيديل‌ باداروهاي‌ مقلدسمپاتيك‌ مسدود كننده‌گيرنده‌، كاهش‌ شديد فشارخون‌ در حالت‌ايستاده‌ ممكن‌ است‌ بروز كند.

 

عوارض‌ جانبي‌: احتباس‌ آب‌ و سديم‌،افزايش‌ وزن‌، ادم‌ محيطي‌، تاكي‌ كاردي‌،افزايش‌ رويش‌ مو، افزايش‌ برگشت‌پذيركرآتينين‌ و نيتروژن‌ اوره‌ خون‌ و گاهي‌اختلالات‌ گوارشي‌ و بثورات‌ جلدي‌ بامصرف‌ اين‌ دارو گزارش‌ شده‌ است‌.

 

مقدار مصرف‌:

بزرگسالان‌: ابتدا مقدار mg/day 5

(2/5 mg/day در سالخوردگان‌) مصرف‌مي‌شود كه‌ بتدريج‌ هر سه‌ روز يكباراضافه‌ شده‌ تا حداكثر به‌ mg/day 50 ـ 40برسد (بر اساس‌ پاسخ‌ بيمار). مقدارمصرف‌ روزانه‌ را مي‌توان‌ در يك‌ يا دونوبت‌ مصرف‌ نمود.

كودكان‌: براي‌ كودكان‌ تا سن‌ 12 سال‌،مقدار مصرف‌ اوليه‌ 0/2mg/kg/day مي‌باشدكه‌ هر سه‌ روز، مقدار 0/2mg/kg/day ـ 0/1به‌ آن‌ اضافه‌ مي‌شود تا فشارخون‌ كنترل‌شود يا مقدار مصرف‌ به‌ حداكثر1mg/kg/day يا 50 mg/day برسد.

 

اشكال‌ دارويي‌:

Tablet: 10 mg