CARDIOVASCULAR DRUGS

 

AMIODARONE

BETA-ADRENERGIC BLOCKING AGENTS

   ATENOLOL

   PROPRANOLOL

BRETYLIUM

CALCIUM CHANNEL BLOCKING AGENTS

   DILTIAZEM

   NIFEDIPINE

   VERAPAMIL

CLOFIBRATE

CLONIDINE

DIAZOXIDE

DIGOXIN

DISOPYRAMIDE

DIURETICS

   AMILORIDE - H

   CAPTOPRIL

   CHLORTHALIDONE

   ENALAPRIL

   ETHACRYNIC ACID

   FUROSEMIDE

   HYDROCHLOROTHIAZIDE

   MANNITOL

   SPIRONOLACTONE

   TRIAMTERENE - H

GEMFIBROZIL

HYDRALAZINE

ISOXSUPRINE

LIDOCAINE

LOVASTATIN

METHYLDOPA

MINOXIDIL

NITRATES

   ISOSORBIDE

   NITROGLYCERIN

NITROPRUSSIDE

PRAZOCIN

PROCAINAMIDE

PROPAEFNONE

RESERPINE

 

 

 

 

 

 

 

 

AMIODARONE HCI

موارد مصرف‌: آميودارون‌ در درمان‌تاكي‌كاردي‌ همراه‌ سندرم‌ ولف‌ ـپاركينسون‌ ـ وايت‌ (w-p-w) مصرف‌مي‌شود. اين‌ دارو ممكن‌ است‌ فقط دردرمان‌ آريتمي‌هاي‌ قلبي‌، زماني‌ كه‌ سايرداروها موثر نبوده‌ و يا منع‌ مصرف‌ داشته‌باشند، از جمله‌ تاكي‌كاردي‌ فوق‌ بطني‌گهگير، تاكي‌كاردي‌ بطني‌ و گره‌اي‌،فيبريلاسيون‌ دهليزي‌، فلوتر دهليزي‌ وفيبريلاسيون‌ بطني‌ به‌كار رود.

 

مكانيسم‌ اثر: آميودارون‌ با اثر مستقيم‌ بربافتها، بدون‌ تاثير بارز بر پتانسيل‌ غشاء،طول‌ مدت‌ پتانسيل‌ عمل‌ و دوره‌تحريك‌ناپذيري‌ را در تمام‌ بافتهاي‌ قلب‌طولاني‌ مي‌كند. همچنين‌ در بيماران‌ مبتلا به‌سندرم‌ w-p-w، تحريك‌پذيري‌ بافت‌ مسيرفرعي‌ را طولاني‌ كرده‌ و سرعت‌ هدايت‌ رادر اين‌ بافتها كند مي‌كند.

 

فارماكوكينتيك‌: جذب‌ آميودارون‌ از راه‌خوراكي‌ كند و متغير است‌. سرعت‌دستيابي‌ به‌ غلظت‌ پلاسمايي‌ يكنواخت‌ ودرماني‌ دارو، كند و دفع‌ دارو طولاني‌ است‌.پيوند دارو با پروتئين‌ بسيار زياد است‌.متابوليسم‌ اين‌ دارو كبدي‌ است‌ و نيمه‌ عمرآن‌ در مرحله‌ ابتدايي‌، 10 ـ 2/5 روز و درمرحله‌ انتهايي‌ 107 ـ 26 روز است‌. اثردارو 3 ـ 2 روز تا 3 ـ 2 ماه‌ پس‌ از مصرف‌شروع‌ مي‌شود. طول‌ مدت‌ اثر متغير(هفته‌ها تا ماهها) است‌.

 

موارد منع‌ مصرف‌: اين‌ دارو در برادي‌كاردي‌ سينوسي‌، انسداد سينوسي‌ ـدهليزي‌ قلب‌، اختلالات‌ شديد هدايتي‌ يابيماري‌ گره‌ سينوسي‌ (مگر اين‌كه‌ ازضربان‌ ساز مصنوعي‌ استفاده‌ شده‌باشد)، اختلال‌ در عملكرد تيروئيد،حساسيت‌ به‌ يد، عيب‌ شديد دستگاه‌تنفسي‌، كلاپس‌ گردش‌ خون‌، نارسايي‌احتقاني‌ قلب‌ و افت‌ شديد فشار خون‌شرياني‌ نبايد مصرف‌ شود.

 

هشدارها: 1 ـ آزمون‌ عملكرد كبد و تيروئيددر درمان‌ طولاني‌ مدت‌ ضروري‌ است‌.آميودارون‌ مي‌تواند سبب‌ بروز اختلال‌ درعملكرد تيروئيد شود. بنابراين‌ در طول‌مصرف‌ آن‌، هر سه‌ هورمون‌تيروكسين‌،تري‌ يدوتيرونين‌ و هورمون‌محرك‌ تيروتروپين‌ بايد اندازه‌گيري‌ شوند.

2 ـ در صورت‌ بروز تنگي‌ نفس‌ يا پيشرفت‌آن‌ و همچنين‌ بروز سرفه‌ در بيماراني‌ كه‌آميودارون‌ مصرف‌ مي‌كنند، احتمال‌ وجودپنوموني‌ بايد در نظر گرفته‌ شود.

3 ـ در موارد زير بايد با احتياط مصرف‌شود:

نارسايي‌ قلب‌، عيب‌ كار كليه‌، بيماران‌سالخورده‌، برادي‌ كاردي‌ شديد واختلالات‌ هدايتي‌ قلب‌ (به‌ويژه‌ با مصرف‌مقادير زياد) و پورفيري‌.

4 ـ به‌ علت‌ كند بودن‌ شروع‌ اثر دارو،مشكل‌ بودن‌ تنظيم‌ مقدار مصرف‌ و احتمال‌بروز عوارض‌ جانبي‌ شديد، درمان‌ با اين‌دارو بايد در بيمارستان‌ شروع‌ شود وبيمار حداقل‌ طي‌ دوره‌ مصرف‌ مقدارحمله‌اي‌ دارو در بيمارستان‌ بستري‌ باشد.مقدار مصرف‌ دارو براي‌ هر بيمار بايدجداگانه‌ و بر اساس‌ نيازهاي‌ بيمار، پاسخ‌باليني‌، وجود يا شدت‌ مسموميت‌ و دربعضي‌ حالات‌ بر اساس‌ غلظت‌ پلاسمايي‌آميودارون‌ تنظيم‌ شود.

 

عوارض‌ جانبي‌: اختلال‌ در بينايي‌، نوروپاتي‌و ميوپاتي‌ محيطي‌، برادي‌كاردي‌ واختلالات‌ هدايتي‌ قلب‌، حساسيت‌ به‌ نور وبندرت‌ تغييرات‌ رنگ‌ پوست‌، كم‌ كاري‌تيروئيد، پركاري‌ تيروئيد، فيبروزآلوئوليت‌ريوي‌، هپاتيت‌، تهوع‌، استفراغ‌، احساس‌طعم‌ فلزي‌ در دهان‌، لرزش‌، كابوس‌،سرگيجه‌، سردرد، بي‌خوابي‌، افزايش‌ فشارداخل‌ جمجمه‌، التهاب‌ اپي‌ ديديم‌، بي‌نظمي‌حركات‌ عضلاني‌، بثورات‌ جلدي‌، التهاب‌عروق‌، كاهش‌ پلاكت‌ خون‌، افزايش‌ زمان‌پروترومبين‌، آنافيلاكسي‌ (با تزريق‌سريع‌)، اسپاسم‌ برونش‌ و آپنه‌ از عوارض‌جانبي‌ دارو هستند.

 

تداخل‌هاي‌ دارويي‌: مصرف‌ همزمان‌آميودارون‌ با ساير داروهاي‌ ضد آريتمي‌ممكن‌ است‌ خطر بروز آريتمي‌ بطني‌ راافزايش‌ دهد. آميودارون‌ غلظت‌ پلاسمايي‌كينيدين‌ و پروكائين‌ آميد را افزايش‌مي‌دهد. ضعف‌ عضله‌ قلب‌ با مصرف‌همزمان‌ هر داروي‌ ضد آريتمي‌ باآميودارون‌ مشاهده‌ مي‌شود. اثر انعقادي‌وارفارين‌ در صورت‌ مصرف‌ همزمان‌ باآميودارون‌ افزايش‌ مي‌يابد. خطر بروزآريتمي‌ بطني‌ در صورت‌ مصرف‌ همزمان‌داروهاي‌ ضد افسردگي‌ سه‌ حلقه‌اي‌ وفنوتيازين‌ها با آميودارون‌ افزايش‌ مي‌يابد.در صورت‌ مصرف‌ همزمان‌ آميودارون‌ باداروهاي‌ مسدودكننده‌ گيرنده‌ بتا، ديلتيازم‌و وراپاميل‌، خطر بروز برادي‌ كاردي‌،انسداد گره‌ دهليزي‌ بطني‌ و ضعف‌ عضله‌قلب‌ افزايش‌ مي‌يابد. غلظت‌ پلاسمايي‌ديگوكسين‌ در صورت‌ مصرف‌ همزمان‌ باآميودارون‌ افزايش‌ مي‌يابد.

 

نكات‌ قابل‌ توصيه‌: 1 ـ دوره‌ درمان‌ بايدكامل‌ شود. مصرف‌ دارو حتي‌ در صورت‌احساس‌ بهبودي‌ بايد طبق‌ دستور پزشك‌ادامه‌ يابد.

2 ـ طي‌ درمان‌ با دارو و چند ماه‌ پس‌ از قطع‌مصرف‌ آن‌، از تابش‌ مستقيم‌ خورشيد به‌پوست‌ بايد جلوگيري‌ شود.

3 ـ در صورت‌ بروز مسموميت‌ عصبي‌،حساسيت‌ به‌ نور، تهوع‌، استفراغ‌ و التهاب‌اپي‌ ديديم‌، كاهش‌ مقدار مصرف‌ و در بعضي‌موارد، قطع‌ مصرف‌ دارو توصيه‌ مي‌شود.

 

مقدار مصرف‌:

خوراكي‌

بزرگسالان‌: در آريتمي‌ بطني‌، مقدارحمله‌اي‌ g/day 1/6 ـ 0/8 به‌ مدت‌ 3 ـ 2 هفته‌تا دستيابي‌ به‌ پاسخ‌ درماني‌ اوليه‌ يا بروزعوارض‌ جانبي‌ مصرف‌ مي‌شود.نگهدارنده‌، تقريبŠ 400 mg/day است‌ كه‌مي‌توان‌ آن‌ را بر حسب‌ نياز افزايش‌ ياكاهش‌ داد. در درمان‌ تاكي‌ كاردي‌ فوق‌بطني‌، مقدار حمله‌اي‌ 800 mg/day ـ 600 به‌مدت‌ يك‌ هفته‌ تا زمان‌ دستيابي‌ به‌ پاسخ‌درماني‌ اوليه‌ يا بروز عوارض‌ جانبي‌مصرف‌ مي‌شود. مقدار نگهدارنده‌، تقريبŠ400 mg/day ـ 200 است‌.

كودكان‌: به‌عنوان‌ ضد آريتمي‌ بطني‌ و دردرمان‌ آريتمي‌ فوق‌ بطني‌، مقدار حمله‌اي‌mg/kg/day 10 براي‌ 10 روز تا زمان‌دستيابي‌ به‌ پاسخ‌ درماني‌ اوليه‌ يا بروزعوارض‌ جانبي‌ مصرف‌ شود. مقدارنگهدارنده‌ mg/kg/day 2/5 است‌.

تزريقي‌

از راه‌ انفوزيون‌ وريدي‌، مقدار 5mg/kg درطول‌ 120 ـ 20 دقيقه‌ همراه‌ با پي‌گيري‌الكتروكارديوگرام‌ مصرف‌ مي‌شود. بيشينه‌مقدار مصرف‌ 1/2g/day است‌.

توجه‌: فقط در موارد اضطراري‌ شديد، از راه‌تزريق‌ آهسته‌ وريدي‌، مقدار 300 ـ 150ميلي‌گرم‌ در 20 ـ 10 ميلي‌ ليتر محلول‌ گلوكز5 درصد طي‌ حداقل‌ 3 دقيقه‌ همراه‌ با پيگيري‌الكتروكارديوگرام‌ (معمولا در بخش‌مراقبتهاي‌ ويژه‌) مصرف‌ مي‌شود. مقدارمصرف‌ بعدي‌ نبايد زودتر از 15 دقيقه‌ باشد.

 

اشكال‌ دارويي‌:

Injection : 150 mg/3 ml

Tablet : 200 mg

 

BETA - ADRENERGIC

BLOCKING AGENTS

PROPRANOLOL ثATENOLOL  ث

داروهاي‌ مسدودكننده‌ گيرنده‌هاي‌ بتا ـآدرنرژيك‌، اثر آگونيستي‌ واسطه‌هاي‌عصبي‌ سمپاتيك‌ را با رقابت‌ در اتصال‌ به‌گيرنده‌ها مسدود مي‌كنند. اگر اين‌ داروهافقط يك‌ نوع‌ گيرنده‌ بتا را مسدود كنند، به‌آنها انتخابي‌ و در صورتي‌ كه‌ هم‌ گيرنده‌هاي‌بتا ـ يك‌ و هم‌ گيرنده‌هاي‌ بتا ـ دو (كه‌ دربافتهايي‌ به‌جز قلب‌ وجود دارند) را مسدودكنند، غير انتخابي‌ ناميده‌ مي‌شوند. بعضي‌ ازمسدود كننده‌هاي‌ گيرنده‌هاي‌ بتا با مقاديركم‌ گيرنده‌هاي‌ بتا ـ يك‌ را مسدود مي‌كنند وبا افزايش‌ مقدار، شروع‌ به‌ انسداد گيرنده‌ بتاـ دو مي‌كنند. آلپرنولول‌ و پروپرانولول‌ اثرتثبيت‌ غشاء نيز دارند.

به‌عنوان‌ ضد آنژين‌ احتمالا باعث‌ كاهش‌نياز ميوكارد به‌ اكسيژن‌ مي‌شوند و اثرضد آريتمي‌ آنها به‌ علت‌ وقفه‌ در تحريك‌آدرنرژيك‌ در قلب‌ است‌. مكانيسم‌ اثر پايين‌آورندگي‌ فشارخون‌ آنها هنوز شناخته‌نشده‌ است‌ ولي‌ احتمال‌ دارد به‌علت‌ كاهش‌برون‌ده‌ قلب‌، كاهش‌ جريان‌ خروجي‌سمپاتيك‌ به‌ عروق‌ محيطي‌ و مهارآزادسازي‌ رنين‌ توسط كليه‌ها باشد. درپيشگيري‌ از انفاركتوس‌ مجدد ميوكارد باكاهش‌ نياز ميوكارد به‌ اكسيژن‌ موجب‌كاهش‌ احتمالي‌ شدت‌ ايسكمي‌ ميوكاردمي‌شود.

 

ATENOLOL

موارد مصرف‌: آتنولول‌ در درمان‌ آنژين‌صدري‌ مزمن‌، كنترل‌ زيادي‌ فشارخون‌ (به‌تنهايي‌ يا همراه‌ ساير داروهاي‌ كاهنده‌فشارخون‌) و پيشگيري‌ از انفاركتوس‌مجدد ميوكارد مصرف‌ مي‌شود.

 

فارماكوكينتيك‌: حدود 50 درصد دارو ازمجراي‌ گوارش‌ جذب‌ مي‌شود. پيوند اين‌دارو به‌ پروتئين‌هاي‌ پلاسما اندك‌ است‌.متابوليسم‌ دارو به‌ مقدار كم‌ در كبد صورت‌مي‌گيرد. نيمه‌ عمر دارو 7 ـ 6 ساعت‌ و زمان‌لازم‌ براي‌ رسيدن‌ به‌ اوج‌ اثر 4 ـ 2 ساعت‌مي‌باشد. دارو از راه‌ كليه‌ دفع‌ مي‌شود.

موارد منع‌ مصرف‌: اين‌ دارو در شوك‌ قلبي‌،نارسايي‌ آشكار قلب‌، بلوك‌ قلبي‌ درجه‌ دويا سه‌ دهليزي‌ ـ بطني‌، برادي‌ كاردي‌سينوسي‌ و كاهش‌ فشار خون‌ سيستوليك‌به‌ كمتر از 100 ميلي‌متر جيوه‌ (براي‌پيشگيري‌ از انفاركتوس‌ مجدد ميوكارد)نبايد مصرف‌ شود.

 

هشدارها: 1 ـ مصرف‌ اين‌ دارو در موارد زيربايد با احتياط صورت‌ گيرد: آسم‌ نايژه‌اي‌،آمفيزم‌ يا برونشيت‌ غير آلرژيك‌، نارسايي‌احتقاني‌ قلب‌، ديابت‌، پركاري‌ تيروئيد،افسردگي‌ رواني‌ يا سابقه‌ ابتلاء به‌ آن‌.

2 ـ مقدار مصرف‌ اين‌ دارو در سالمندان‌ بايدبر اساس‌ پاسخ‌ بيمار تعيين‌ شود، زيرا ازيك‌ طرف‌ به‌ علت‌ كاهش‌ حساسيت‌ اين‌بيماران‌ به‌ اثر دارو ممكن‌ است‌ افزايش‌ مقدارمصرف‌ لازم‌ باشد و از طرف‌ ديگر به‌ علت‌كاهش‌ توانايي‌ متابوليسم‌ و دفع‌ دارو كاهش‌مقدار مصرف‌ ممكن‌ است‌ ضرورت‌ يابد.

3 ـ در بيماران‌ مبتلا به‌ عيب‌ كار كليه‌،مقادير مصرف‌ آتنولول‌ بايد كاهش‌ يابد.

4 ـ در صورت‌ بروز افسردگي‌ ناشي‌ از اين‌دارو، مصرف‌ آن‌ بايد قطع‌ شود.

5 ـ اگر بعد از يك‌ دوره‌ درمان‌ طولاني‌ بااين‌ دارو قطع‌ مصرف‌ آن‌ ضرورت‌ پيداكند، بايد بتدريج‌ و حداقل‌ طي‌ سه‌ روز تا دوهفته‌ قطع‌ شود. در طول‌ اين‌ مدت‌، بيماربايد از فعاليتهاي‌ شديد بدني‌ پرهيز كند تاخطر بروز انفاركتوس‌ ميوكارد يا آريتمي‌به‌ حداقل‌ برسد. اگر پس‌ از قطع‌ مصرف‌دارو، علايم‌ قطع‌ مصرف‌ بروز كرد، بايدمصرف‌ دارو را به‌طور موقت‌ از سر گرفت‌و به‌ دنبال‌ بهبود بيمار، مصرف‌ دارو را بااحتياط قطع‌ كرد.

 

عوارض‌ جانبي‌: برادي‌ كاردي‌، نارسايي‌قلب‌، اختلال‌ در هدايت‌ قلب‌، اسپاسم‌برونش‌، انقباض‌ عروق‌ محيطي‌، اختلالات‌گوارشي‌، خستگي‌، اشكال‌ در بخواب‌ رفتن‌،بثورات‌ جلدي‌، اشكال‌ در تنفس‌ يا خس‌خس‌ كردن‌، سردي‌ دستها و پاها،افسردگي‌ ورم‌ مچ‌ و ساق‌ پا، ضربان‌آهسته‌ و غير عادي‌ قلب‌ و سردرد بامصرف‌ اين‌ دارو گزارش‌ شده‌ است‌.

 

تداخل‌هاي‌ دارويي‌: مقدار مصرف‌ انسولين‌و داروهاي‌ خوراكي‌ پايين‌ آورنده‌ قندخون‌، هنگام‌ مصرف‌ همزمان‌ با اين‌ داروبايد تنظيم‌ گردد تا از كاهش‌ بيش‌ از حد قندخون‌ جلوگيري‌ شود. در صورت‌ مصرف‌همزمان‌ داروهاي‌ مسدودكننده‌ گيرنده‌ بتا ـآدرنرژيك‌ با داروهاي‌ مسدود كننده‌كانالهاي‌ كلسيمي‌ يا كلونيدين‌، اثرات‌ كاهش‌فشارخون‌ ممكن‌ است‌ تشديد شود.مصرف‌ همزمان‌ داروهاي‌ مهار كننده‌مونوآمين‌ اكسيداز با اين‌ دارو، به‌ علت‌امكان‌ افزايش‌ شديد فشارخون‌، توصيه‌نمي‌شود. در صورت‌ مصرف‌ همزمان‌ اين‌دارو با آمين‌هاي‌ مقلد سمپاتيك‌ كه‌ داراي‌فعاليت‌ بتا ـ آدرنرژيك‌ هستند، ممكن‌ است‌اثرات‌ هر دو دسته‌ دارو كاهش‌ يابند.گزانتين‌ها در صورت‌ مصرف‌ همزمان‌ بااين‌ دارو ممكن‌ است‌ موجب‌ مهار اثرات‌درماني‌ هر دو دسته‌ دارو شوند. همچنين‌،كليرانس‌ تئوفيلين‌ افزايش‌ مي‌يابد.

 

نكات‌ قابل‌ توصيه‌: 1 ـ هيچيك‌ از نوبتهاي‌مصرف‌ اين‌ دارو نبايد فراموش‌ شود،بخصوص‌ اگر روزي‌ يك‌بار مصرف‌مي‌شود.

2 ـ اين‌ دارو، زيادي‌ فشار خون‌ را درمان‌نمي‌كند، بلكه‌ آن‌ را كنترل‌ مي‌نمايد. مصرف‌آن‌ ممكن‌ است‌ تا پايان‌ عمر ضروري‌ باشد.

3 ـ مصرف‌ دارو، حتي‌ در صورت‌احساس‌ بهبودي‌، بايد ادامه‌ يابد.

4 ـ اگر صورتي‌ كه‌ يك‌ نوبت‌ مصرف‌ داروفراموش‌ شود، به‌ محض‌ بيادآوردن‌ آن‌نوبت‌ بايد مصرف‌ شود، ولي‌ اگر تا زمان‌مصرف‌ نوبت‌ بعدي‌ 4 ساعت‌ باقيمانده‌باشد، از مصرف‌ آن‌ نوبت‌ خودداري‌ شودو مقدار مصرف‌ بعدي‌ نيز دو برابر نگردد.

5 ـ در بيماران‌ مبتلا به‌ ديابت‌، با مصرف‌اين‌ دارو علايم‌ كمي‌ قندخون‌ ممكن‌ است‌تخفيف‌ يابد يا گاهي‌ غلظت‌ قند خون‌افزايش‌ يابد.

6 ـ از مصرف‌ با ساير داروها، به‌ويژه‌داروهاي‌ مقلد سمپاتيك‌ كه‌ نياز به‌ نسخه‌پزشك‌ ندارند، بايد خودداري‌ گردد.

 

مقدار مصرف‌:

بزرگسالان‌: در درمان‌ آنژين‌ صدري‌، ابتدا50 ميلي‌گرم‌ يك‌ بار در روز مصرف‌مي‌شود كه‌ پس‌ از يك‌ هفته‌، در صورت‌نياز و تحمل‌ زياد بتدريج‌ تا 100 ميلي‌گرم‌افزايش‌ مي‌يابد. به‌عنوان‌ پايين‌ آورنده‌فشارخون‌، ابتدا 50 ـ 25 ميلي‌گرم‌ يك‌ يا دوبار در روز مصرف‌ مي‌شود كه‌ پس‌ از دوهفته‌، در صورت‌ نياز و تحمل‌ بيمار تاmg/day 100 ـ 50 افزايش‌ مي‌يابد.

 

اشكال‌ دارويي‌:

Tablet : 50 mg, 100 mg